Oorspronkelijk geplaatst door ukoldaatje

Eigenlijk maak ik me altijd een beetje boos om zulke naive ideeen over adoptie.

En verdrietig. Ik zit nu tegen mijn tranen te vechten..

Meis, je hebt een mooi bio kindje, geniet daarvan!!!!

Er zijn zoveel aspirant adoptie ouders die geen eigen kinderen kunnen krijgen, en waarvoor de weg naar een kindje zo vreselijk zwaar (en mega mega duur dat bedrag wat jij hebt is nog niet de helft van wat je nodig hebt)..

Veel aspirant adoptie ouders hebben al een lange weg in de MMM gehad, met heel veel verdriet en tegenslagen.

Dan moet je verplicht 6 ochtenden of middagen op cursus, anders mag je niet eens verder, kost je dus al 900 euro en dan moet je zelf je eigen koffie nog betalen..

Drie tot 4 bezoeken aan de Raad vd Kinderbescherming, en je moet samen, want je bent geen alleen aanvrager, dus ze prikken er zo doorheen als je man er niet achter staat..

Ze stellen vragen, die zo diep in je prive gaan dat je bekant depressief de auto in stapt. Bv bij ons, waarom kunnen wij geen kinderen krijgen en aan wie ligt dat,....Dat maakt voor ons geen verschil, maar willen ze wel weten!!

Je word door de raad en een gedragsdeskundige helemaal onder de loep genomen.

Zelf heb ik het voordeel dat ik Sociaal Pedagogisch Werkster ben, want daar kwamen ze op terug. Ze vonden mijn man minder geschikt, maar ik zou dat wel opvangen...

ALs zij zien dat je samen niet erachter staan krijg je geen eens een beginsel toestemming.

Vrienden van mij, hij is 42 en zij net 39, zijn al poos bezig met adoptie, zijn afgekeurd omdat ze te weinig ervaring hebben met kinderen met een rugzakje. DIe mensen hebben net als wij al meerdere kindjes verloren...

En dan ook nog geen BT krijgen, en dan lees ik jouw geromantiseerde topic, dan sta ik op het punt te gaan huilen...

Was het maar zo eenvoudig om eindelijk papa en mama te mogen worden.

En dan nu die vrienden van ons, ik vind het zo erg voor ze..

Er zijn meer aspirant adoptie ouders dan dat er kinderen zijn ...