Als je het zo stelt ben ik het helemaal met je eens.
Wij hebben trouwens ook over adoptie nagedacht, maar wij hebben er bewust voor gekozen het niet te doen omdat het zo'n vreselijk lang traject is, waar je ook weer met allerlei teleurstellingen te maken kunt krijgen en dat trek ik gewoonweg niet meer.
Ik zou het ook wel anders vinden dan een biologisch kind. Voor mij zou het enerzijds uiteraard zijn vanwege mijn moedergevoelens, maar ook om zo'n kindje te helpen. Wat veel van die kindjes hebben meegemaakt is gewoon vreselijk en ik wilde daar iets voor betekenen. Om die reden heb ik ook aan pleegzorg gedacht, maar mijn man wil dit niet, dus heb ik me daarbij neergelegd.
Ik vind het super dat jullie daar wel voor hebben gekozen en hoop dat jullie op die manier dan toch het geluk mag ervaren.