Goed dat je hierover nadenkt. Ik ken een vrouw die is geadopteerd, en haar naam is veranderd. Echter heeft ze haar eigen naam wel als 2e naam. Zij zegt zelf dat ze blij is met de verandering van haar naam, zij voelt zich Nederlands want ze is hier opgegroeid en is om die reden ook blij met haar Nederlandse naam. Haar echte naam is haar tweede naam, en ook dat vind ze erg mooi, want dan heb je toch je persoonlijkheid dicht bij je.

Dus afhankelijk van wat de naam is, zou ik de naam persoonlijk wel veranderen gezien bovenstaande, maar eigen naam als tweede naam doen. Als het al een ´westerse´ naam is zou ik die behouden denk ik.

Ik snap overigens wel wat Nicoletta bedoelt, maar ik denk dat of je nou een adoptiekindje, pleegkindje of eigen kindje krijgt het nooit alleen maar Zwitsal is. Wij zijn ook pas over adoptie na gaan denken omdat eigen kinderen krijgen ontzettend moeizaam ging. Als zwanger worden makkelijk zou gaan hadden we er nooit zo over nagedacht. Nu we zwanger zijn laten we het adoptie idee varen, het is een lange zware en kostbare procedure en dat zien we straks niet zitten met een eigen kindje. We hebben echter door onze zware reis ook een klein beetje kennis mogen maken met Pleegzorg en dragen dat nog steeds een heel warm hart toe. We sluiten ook niet uit dat er ooit een pleegkindje bij ons komt. Eigenlijk 'dankzij' de MMM, anders hadden we er waarschijnlijk nooit op die manier bij stil gestaan. Dus dat is dan de andere kant. maar Nicoletta, ik snap wat je bedoelt hoor, wil jou mening hiermee niet teniet doen.