Hoi Lien

Het is moeilijk allemaal.
Ik ben zelf geadopteerd en daar ben ik enorm blij om. Beter had ik het niet kunnen treffen. Mijn moeder zegt altijd jij bent niet uit mijn buik geboren, maar uit mijn hart.
Ik geloof zeker dat je van een niet biologisch kindje net zoveel kunt houden als van een biologisch eigen kindje.
Je leeft er jaren naartoe, bent veel "langer in verwachting".
Maar hoe dan ook, ik vind het allemaal erg oneerlijk.

Als je kinderwens niet vanzelfsprekend is en je kiest voor adoptie, moet je daar en veel geduld voor hebben en een aardig bedrag voor neerleggen.
Dat laatste is niet voor iedereen weggelegd.
Terwijl er zo veel kindjes een goed thuis nodig hebben.
Daar kan ik echt niet over uit gewoon. Bovendien wordt er werkelijk waar alles van je gevraagd, zelfs je buren/familie en vrienden worden ondervraagt (tenminste 28 jaar geleden was dat het geval). Ergens snap ik wel dat ze zeker willen weten dat een kindje goed terechtkomt, maar soms krijgen mensen biologisch eigen kinderen die ze beter niet hadden kunnen krijgen. Dat klink heel hard, maar is in sommige gevallen wel echt zo. Ik doel natuurlijk wel op de meest extreme situaties.

Daarom vind ik het zo oneerlijk,want ook al zou je voor adoptie willen kiezen, kan dit niet eens altijd.

Ik ben nu zelf bezig met mijn kinderwens (bammoeder), maar ook al zou ik bijv voor adoptie willen gaan, ik kan het financieel niet en ze plaatsen ook niet zo snel een kindje bij een alleenstaande, tenzij je een topsalaris hebt.

Ik wens in ieder geval iedereen veel succes en hoop dat we allen snel een biologisch, adoptie of pleegkindje in onze armen mogen sluiten.