Re: Het vreet aan me...
Heej Lullaby,
Heel herkenbaar hoor. Je stelt je absoluut niet aan en denk dat veel meiden hetzelfde gevoel hebben. In eerste instantie waren slechts 3 van onze vrienden en m'n moeder op de hoogte. Net als Mime heb ik een vriend van me moeten vertellen dat ik het niet op prijs stelde als er naar gevraagd word. Gelukkig word dat gerespecteerd.
Toen we wisten dat ik een mk kreeg en daarna hebben we meer familieleden en vrienden ingelicht. Absoluut niet iedereen, maar vond het toch belangrijk dat ze wisten wat er speelde, was absoluut mezelf niet. Gelukkig is de enige vraag die ik krijg hoe gaat het met je. Vind het wel fijn dat ik het erover kan hebben en begin er dan ook over maar wel wanneer het mij uitkomt. Als ik jou was zou ik de mensen die op de hoogte zijn laten weten dat ze er niet meer naar moeten vragen. Je verteld het zelf wel als er iets te melden is.
Mijn partner is net als die van jou positief. Ik ben dat ook wel, maar ook wel vaak verdrietig. Ene moment gaat het beter dan het andere. Ben er helaas zo mee bezig dat het vaak ten koste gaat van m'n werk. Daar baal ik nog het meeste van. Houd ervan de controle te hebben, maar heb zowel over zwanger worden als de bijbehorende gevoelens (ook van de mk) totaal geen controle. Erg frustrerend.
Verder moet ik totaal niet klagen. Ik weet dat ik zwanger kan worden en ben nog maar klein jaar bezig. Andere meiden hebben minder geluk.
Maar toch, je gevoel uitschakelen gaat nou eenmaal lastig. Dit forum vind ik erg prettig. Je komt mensen tegen die in vergelijkbare situaties zitten, zo kan je elkaar helpen. Hopelijk helpt het jou ook!!
Succes met zwanger worden! Dat je maar snel een wondertje mag verwachten.
Liefs,
Sil
__________________
|