amai seg, het is overal wel wat zo te lezen :-)
Ik heb nooit problems gehad met mijn schoonmoeder maar eens wij in verwachting zijn geraakt...is ze veranderd in mijn ogen.
Ik ben blij met onze spruitje maar ben niet een persoon die elke minuut tegen iedereen zegt van: oooh, ik voel iets! Als ik met mijn man samen ben, dan genieten wij daar samen van. Maar ik heb echt geen behoefte om elk detail te vertellen aan iedereen en om iedereen constant aan mijn buik te laten voelen.
Wel ...mn schoonma haar reactie is: we zijn niet enthousiast genoeg, ik vertel niet veel over de zwangerschap..etc (ik bel elke keer als we by gynae geweest zijn om te zeggen dat alles in orde is)
Ze verwachtte dat ik haar er heel fel bij zou betrekken maar ik ben nu eenmaal iemand die mijn plan al trekt van in mijn tienerjaren dus jah...
Ik hoop echt tegen dat als ons kindje, het eerste kleinkind, er is..dat het zal beteren en dat te verwachtingen wat minder gaan zijn want ik heb er al stress van gehad. Zo gaat ze constant met anderen praten en vergelijken hoe het bij hun gegaan is (en dat is natuurlijk het tegenovergestelde als bij ons) Want 'iedereen' doet het zo...waarom wij niet?

Hopelijk gaat het binnenkort wat meevallen want dit is echt niet fijn.