Indonesië: mijn ervaring stamt ook al van 25 jaar geleden hoor! Ik heb er dus niet met Joman gewoond, maar met mijn ouders toen ik 5, 6 en bijna 7 jaar was. Op de dag voor mijn 7e verjaardag vlogen we terug naar NL. Ik heb daar dus op een internationale school gezeten.

Geloof: daar heb ik nog niet zoveel over gelezen, hebben jullie het dan over dat je christelijk, moslim oid moet zijn om een kind te mogen adopteren?

Handicap: wij zouden ook het liefst een kindje zonder of met slechts een beperkte handicap willen adopteren. En ik had al wel gelezen dat de wachtlijsten daarvoor langer zijn, maar hoeveel langer, Quinty? Jullie zijn toch best wel ontmoedigd door de cursus als ik het zo hoor.

Land: ons leek Polen wel iets. Via Kind & Toekomst geloof ik?
Maar dat kan natuurlijk nog 100x veranderen.

Niet makkelijk: nee, dat heb ik ook al uit de verhalen opgemerkt. Wat dat betreft wordt er in NL toch wel erg makkelijk tegenaan gekeken en valt 't in eerste instantie best wel tegen als je verder gaat lezen en verdiepen. Het heeft ons ook wel even aan het twijfelen gebracht en daarom willen wij heel graag eerst de cursus doen om te kijken of het echt iets voor ons is.