Nou, voor mijn moeder had ik hele leuke ideeën: echofoto in lijstje doen, zwangerschapstest geven, beker met liefste oma enz enz. Maaaarrr...3 dagen nadat ik mijn positieve test had, belde ze me om te vragen of ik nog ongesteld geworden was (ze wist dat we aan het proberen waren zwanger te worden).

Tja, daar zat ik dan met m'n mond vol tanden. Liegen kan ik niet, dat zou ze meteen door hebben gehad. Dus zei ik het maar: mam, ik ben zwanger. Lange stilte... "nee, je maakt een geintje", nee mam ik maak geen geintje, "meen je dit nou echt", ja mam ik ben echt zwanger! Gevolg: een gillende moeder die helemaal hysterisch was van blijdschap omdat ze voor het eerst oma werd

Dus daar gingen m'n plannen om het te vertellen

Bij mijn schoonouders hebben we wel de kans gehad om het face-to-face te vertellen. We hadden een slagroomtaartje gekocht en deze besprenkeld met roze en blauwe muisjes. Vervolgens een stuk gegeven bij de koffie en ze moesten echt 3x kijken om het te geloven. M'n schoonvader heeft me vervolgens 5 minuten perplex zitten aanstaren om vervolgens onwijs blij te zijn en m'n schoonmoeder vond het geweldig.

De rest van familie en vrienden hebben we het verteld in onze kerstkaarten. Daar had ik een gedichtje in geplakt, waarin we dus aankondigden in verwachting te zijn. Ik was rond die tijd de 12 weken gepasseerd, dus kwam nog mooi uit ook