Oorspronkelijk geplaatst door Tara26
Idd...
Relatie was niet perfect maar ging goed.
Ex dacht dat hij kinderen wilde, dat hij daar weer aan toe was.
Nu ben ik zwanger en komt hij min of meer tot de conclusie dat het toch niet is wat hij wilt...
Daar komt het gewoon op neer, en dat veroorzaakte ruzies maar vooral ook veel spanningen tussen ons en stress. Vooral omdat hij er eerst niet eerlijk over was maar wel duidelijk was dat er iets mis was, pas 2/3 dagen terug kwam de aap uit de mouw...
Uit elkaar gaan was voor ons de beste optie in dit geval, want hier komen we niet meer uit. Hij wilt het kindje niet en ik wel...
Wilt niet zeggen dat ik er niet kapot van ben, want ik zit er onwijs mee en vraag mezelf steeds af of ik het niet eerder had moeten zien aankomen...maar dat is achteraf en ik moet nu aan mezelf en mijn kleintje denken...
|
Exact wat mij dus ook overkomen is...
Alleen 1 verschil was dat mijn ex geen kinderwens had...
Maar ik had het ook niet zien aankomen dat hij mij zou verlaten in zo een vroeg stadium... begin van mijn zwangerschap omdat hij eerst juist wel ging informeren op de de hoge school in Eindhoven of ik daar kon studeren etc...
Zodat ik bij hem kon intrekken.
En dan ineens uit het niets is hij compleet anders gaan denken.
dus...
Hij wilde het kindje ook niet en ik wel.. en ben tot vandaag de dag blij dat ik mijn kindje heb gehouden.. alleen nog wel verdrietig om het verlies van mijn grote liefde maar...
Zo gaan dingen.
Helaas....