Ik heb mijn eerste kindje gekregen toen ik net 38 geworden was. Over een tijdje hopen we voor een tweede te gaan en als alles meezit (want die zekerheid heb je niet), zal ik ook 40 zijn als er evt. een tweede komt. Soms lopen dingen nu eenmaal anders. Ik kwam mijn man pas 2,5 jaar geleden tegen. Daarvoor had ik nooit echt lekker lopende relaties gehad, waar een kind toen zeker niet verstandig zou zijn geweest.
En ja, wat is oud. Ik sluit me helemaal aan bij de vorige verhalen. Wat mijn man en ik heel sterk hebben is dat wij 'alles' al meegemaakt hebben en daardoor juist de rust hebben om helemaal in ons kindje op te gaan. We zitten niet meer in 'conflict' omdat we nog die verre reis hadden willen maken, of nog eens flink willen gaan doorhalen met stappen. Wij hebben dat allemaal al eens meegemaakt en hebben daarom nu alle rust om lekker burgerlijk te genieten van onze kleine man.