Lafemme: ik zou graag nog een kindje willen, maar idd door het verleden toch ook weer niet.
Manlief wil ook nog niet.
En als we ervoor gaan wil hij geen hulp erbij, dus dat maakt de kans dan ook vrij klein.
Soms denk ik bij mezelf, ik moet genoegen nemen met wat ik heb, ik heb 2 pracht kindjes.
Ik wil niet nog een keer een hoop ellende meemaken enzo, aangezien het risico heel groot erop is.
Daarom moeten we al heel blij zijn dat het met Mitchell allemaal goed gegaan is.

Maar idd de hormonen spelen hier ook nog op hoor, als ik een zwangere zie lopen krijg ik af en toe een jaloers gevoel, erg he
Ik ben ook al echt al die jaren vergeten dat we hebben moeten wachten, ivf lijkt nu ook al zo ver weg
Terwijl 8 dec 2008 de laatste mislukt was, en 7 dec 2009 ik bevallen ben, nog steeds vind ik dat af en toe moeilijk te bevatten