hallo allemaal,

zie dat het adoptie onderwerp er weer bij staat op de forum lijst, er is allang niet meer gepost dus wil wel eens weten of er nog mensen bezig zijn met de procedure.

zoals jullie zien zijn we trotse ouders van een zoontje maar waren voor de zwangerschap al bezig met de adoptie aanvraag, die is dus tijdelijk stopgezet vanwege zwangerschap en geboorte van onze uk en momenteel zij wij opnieuw in afwachting van de uitnodiging (en rekening) voor de voorlichtingsbijeenkomsten en hebben een aantal weken geleden een informatiebijeenkomst bijgewoond (die overigens veel stof tot nadenken heeft gegeven)

hoor graag van jullie

Hoi Mamatwan,

Wij hebben de papieren in huis liggen en er ook al veel over gepraat. Enkele weken geleden waren we er echt over uit en wilden we ons officieel aanmelden. Naar wat we begrepen hebben duurt de eerste wachtperiode tot aan de voorlichtingsbijeenkomsten momenteel 12-16 maanden. Voor ons was dat ook de maximale periode dat we het nog zelf willen proberen, voordat we een definitieve punt achter deze ellende wilden zetten. Nu begin ik weer te twijfelen. Waarschijnlijk omdat ik voor het eerst sinds een jaar echt weer lekker in mijn vel zit en ons kinderwens weer enigzins optimistisch in zie. Ook zijn we erachter gekomen dat er nog een aantal onderzoeken kunnen doen. Ik denk dat we wachten tot de uitslag hiervan (over een week of 3), nog één poging proberen en als het dan weer misgaat gaan we ons aanmelden. Tot nu toe raak ik heel snel zwanger en ik hoop dat we in de wachtperiode nog een paar kansen krijgen en ik verwacht dat daarna de koek echt op is (als het blijft misgaan) en we hier op willen richten. Ik merk dat we hier anders langzaam aan kapotgaan en dat moet het niet waard zijn.

Als ik vragen mag wat is voor jullie de reden om tot adoptie over te gaan? Wij willen in het najaar naar de inforatiebijeenkomst, maar ik ben wel benieuwd op welke manier het jullie stof tot nadenken heeft gegeven? En hoe zijn jullie uiteindelijk tot het besluit gekomen en wat vinden/ vonden jullie lastig hierin? Wat een hoop vragen meteen

Groetjes trees

jeetje wat een verhaal wat jullie al allemaal achter de rug hebben. dan hebben wij echt een "luxe"probleem zal ik maar zeggen . Dat is trouwens ook waar we veel commentaar op krijgen omtrent onze wens om te adopteren terwijl we al een biologisch kind hebben en een tweede zeer zeker niet uitsluiten. De keuze voor adoptie hadden wij al voordat we uberhaupt zelf hebben geprobeerd zwanger te raken. Helemaal verklaren kan ik het niet het is gewoon altijd zo geweest, maar sinds we in Tanzania zijn geweest is de wens groter geworden.

De informatiebijeenkomst heeft in die zin twijfel gezaaid, dat het ons nu heel helder is dat adoptie een heel lang traject gaat worden en komt het er ook eigenlijk op neer dat als je een gezonde baby (0-24 mnd) wil adopteren de kans bijna nihil is. het komt door een aantal oorzaken is er uitgelegd, vooral het aantal adoptiekinderen dat naar nederland komt is gedaald maar het aantal ouders dat wil adopteren niet. Wachtlijsten bij de vergunninghouders zijn veelal gesloten omdat er nog zo'n bulk is aan aanvragers.

het wordt ook heel duidelijk dat er meer special needs kindjes en oudere kindjes naar nederland komen en dat houdt in dat je voor jezelf moet gaan kijken wat daarin je draagkracht is (welke handicap/ziekte/toestand kun je wel/niet aan) en dat is meteen waar ik de meeste moeite mee heb. Wij hebben van onze zoon ook nooit willen weten of er iets mis was, geen verdere onderzoeken gedaan behalve de 1e en 20 weken echo. Uiteindelijk is hij 5 weken te vroeg geboren maar verder voor zover kerngezond.

al met al een nuttige bijeenkomst maar voor de mensen die geen biologische kinderen hadden in de groep een moeilijk bericht om te horen. Heb je al zo'n heel traject achter de rug wordt je toch maar mooi gezegd dat je nog heel veel meer lange adem moet hebben.

als je nog meer wil weten vraag maar gerust hoor!

Dank je wel voor je openhartigheid. Ik wist inderdaad al dat het erg zwaar traject is om te adopteren, maar dat het momenteel zelfs praktisch onmogelijk is, wisten wij ook niet. Ik had al wel gezien dat veel wachtlijsten gesloten waren. Hebben jullie ook nagedacht over deeladoptie en het zelf grotendeels te regelen? Ik heb me er nog niet helemaal in verdiept, maar wat ik heb begrepen adopteer je dan uit landen die niet aangesloten zijn bij het verdrag (ik ben even de naam vergeten). Ik vroeg me af of je dan meer kans maakt. Hebben ze daar tijdens de bijeenkomst iets over verteld?

Toevallig heeft mijn partner voor we uberhaupt begonnen met onze kinderwens al gezegd dat hij heel graag wilden adopteren. Dat maakt voor ons op dit moment het besluit ook makkelijker, maar ik vraag me af of we gezien het traject er dan ooit aan begonnen waren? Ik vind het dan ook dapper dat jullie er nog steeds over nadenken.

Ik weet niet of wij voor een kindje met een beperking zouden kiezen. Ik werk zelf in de hulpverlening en heb veel met ouders te maken met een gehandicapt kind en zie helaas wel veel ellende. Aan de andere kan zie ik natuurlijk ook alleen maar de casussen, waarbij het niet goed loopt. Tijdens mijn studie heb ik jarenlang voor een meervoudig gehandicapt meisje gezorgd en dat heeft me wel heel veel respect gegeven voor ouders die voor deze kinderen zorgen, maar ook doen beseffen hoe ongelooflijk zwaar het is (zowel fysiek als emotioneel). Ik snap je dillema wel. Wij zouden ook geen extra onderzoek doen tijdens een zwangerschap. Het is raar om vantevoren te bepalen wat je draagkracht is en welke ziekte kan je wel of niet aan? Het komt zoals het komt en om vantevoren daar al een beslissing over te nemen, heeft inderdaad iets vreemds.

Jullie staan dus al wel op de wachtlijst?

hoi trees,

we hebben wel nagedacht over deeladoptie, zeker omdat we in tanzania onze contacten hebben echter (en dit bleek ook op de informatiebijeenkomst) het is niet gezegd dat het dan sneller gaat. je contact moet worden goedgekeurd door 1 vd vergunninghouders en zelf alles regelen van vertalingen van dokumenten tot rechtbankbezoeken e.d. nou.... als dat gaat zoals alles in afrika gaat (pole pole ) dan kun je je geluk op. meer informatie over zelfdoen kan trouwens via de vereniging zelfdoeners in adoptie.

momenteel wachten we dus op de uitnodiging voor de 6 verplichte voorlichtingsbijeenkomsten. zag op de site van de adoptiestichting trouwens dat ze medio april weer beginnen met de extra informatiebijeenkomsten wellicht iets voor jullie (wij hebben zelf een uitnodiging ontvangen na de toezending van het bkr nummer) maar je kunt ook bij hun aangeven per mail dat je interesse hebt in de bijeenkomst.

voor wat betreft de special need zijn we er dus nog niet helemaal uit, bedoel.... officieel zou onze zoon als ie ter adoptie zou worden afgestaan ook een special need zijn omdat ie te vroeg geboren is maar daar merk je nu helemaal niks meer van. en tja... we hebben nu eenmaal geen glazen bol hier op tafel staan

grtjs

Hallo!

Wij staan ook ingeschreven en gaan in het najaar naar een 1e informatiebijeenkomst. Wat ik hierboven lees, bevestigd mijn vermoeden, waarschijnlijk zakt ons daarna de moed in de schoenen . We hebben ons in februari ingeschreven en gaan dit jaar ook trouwen. Mede met het oog op eventuele adoptie. We werden de afgelopen tijd helemaal dol in ons hoofd, nadenken over de ivf, nadenken over adoptie, het kwam allemaal zo op ons af. Voor nu hebben we de adoptieplannen even opzij gelegd, we staan op de lijst en dat is voor nu even het belangrijkste. Met name mijn vriend heeft gemengde gevoelens over adoptie maar dat heeft vooral met de angst te maken dat we geen eigen kinderen kunnen krijgen. De reden dat we ons hebben ingeschreven is simpelweg omdat wij ons een leven zonder kinderen om ons heen niet voor kunnen stellen. Wel maakt mijn vriend zich zorgen om zijn leeftijd, wat als het nu nog 7 jaar duurt, dan is hij 40... Maar goed dat zijn dus voor nu even zaken waar we ons wat minder mee bezig houden anders worden we gek. We willen alles stap voor stap doen.

Jullie ook allemaal succes!

Wat goed dat het onderwerp adoptie weer open is!
Wij hebben al beginseltoestemming. Vlak daarna dus zwanger. De procedure is stopgezet en mag weer verder gaan als ons kindje een jaar is. We zijn er nog niet uit wat we doen. Adoptie nu uit ons hoofd zetten lukt niet echt, we zijn er al zo lang mee bezig geweest. Maar de wachtlijsten zijn enorm. Wij hadden in augustus beginseltoestemming. Een ander stel van onze Viagroep ook. Echter staan ze nog op de prewachtlijst. Een wachtlijst om op een wachtlijst te komen. Er zijn nu nog ruim 130 wachtenden voor hun voor de gewone wachtlijst.
Momenteel met een adoptieproces beginnen is best heftig gezien de gesloten wachtlijsten en de kosten die ook steeds meer oplopen.
WIj willen nog heel graag adopteren maar twijfelen nu dus omdat de wachtlijsten zo hoog zijn en er stellen op staan die geen kinderen hebben. Dan voelt het zo egoïstisch. We hebben nog 1,5 jaar de tijd om er over na te denken, maar uit ons hoofd is het niet.

weet iemand of overal de wachtlijsten gesloten zijn? ik ga nu uit van totaal 5 - 7 jaar wachten/procedure vanaf indienen aanvraag. zou dat dan nu nog langer duren?

voor zover ik heb gezien op de sites van de vergunninghouders zijn nog maar een paar landenlijsten geopend voor inschrijving. bij wereldkinderen is zelfs de prewachtlijst volgens mij nu gesloten tenzij je een specialneedsprocedure wil starten. bij kind en toekomst zijn voor enkele landen nog open maar er zijn er ook weer gesloten.

bij onze informatiebijeenkomst werd trouwens gezegd dat je de vergunninghouders kunt mailen als je wil weten of je bemiddelbaar bent bijvoorbeeld en om inderdaad hun sites goed in de gaten te houden. uiteraard kun je ook altijd informatie inwinnen bij de adoptiestichting zelf.

Hoi Allemaal,

Wij zijn intussen al 1,5 jaar bezig met adoptie. Hebben net de voorlichtingsbijeenkomsten achter de rug en moeten nu helaas stoppen. Dit omdat we super goed nieuws hadden. We zijn namelijk na ivf zwanger geraakt. Helaas moeten we nu een jaartje stoppen voordat het gezinsonderzoek plaatsvindt. De bijeenkomsten hebben wij als wisselend ervaren. Dit kwam mede door de groep mensen met wie het niet allemaal klikte. Wel heeft het erg veel stof tot andenken gegeven. Alleen maar positief hoor, want wij gaan zeker door!

gr Bren