Nicoletta,
Dan ligt het niet aan mij, haha. Die overtuigende woorden heb ik iig niet gehoord, maar ons besluit stond sowieso wel vast gelukkig. Maar kan me voorstellen als je twijfelde dat het niet heel motiverend is dan.
Ik ben 25, mijn vriend 23, dus een plaatsing van een pubermeisje van 15 bijvoorbeeld zou niet raadzaam zijn. Logisch ook, daarvoor is het leeftijdsverschil te klein en dit zouden wij zelf op dit moment ook een te groot leeftijdsverschil vinden met mijn peuter.
We kwamen hierop omdat er een bovengrens wordt gesteld als je de voorkeur hebt voor een babytje. Hier waren ze gisteren vrij kort in, alles boven de 40 is bespreekgeval, maar het zou wel moeilijk worden. Hierdoor hadden 4 koppels gisteren (tegen de 40, of net de 40 gepasseerd, een behoorlijke 'domper' gekregen). Toen heb ik maar ff gevraagd hoe dat bij ons zat :-)
En opzich, dat nuchtere waar je over spreekt, vond ik ook wel heel prettig. Aan valse verwachtingen heb je natuurlijk ook niks.

Elke,
Ik kan je geen tips geven in jullie kinderwens m.b.t. grenzen. Wij staan niet in zo;n situatie dus vind het moeilijk hier wat over te zeggen. Ik zie dat je Clomid gebruikt, wat ik er van begrijp zijn dat hormonen?! Ik hoop dat het jullie gegund is en wil je daar veel sterkte mee wensen.

Die misstap van vriendlief, ja heel fijn pubergedrag, zou wel een reden kunnen zijn om het traject te stoppen. Voor hem is het dus nog geen 10 jaar geleden en een verklaring omtrent gedrag is makkelijker te verkrijgen dan dit zeiden ze gisteren. Dus ben heel erg benieuwd!!
Snap de regel, maar vind het ook wel wat dubbel. :-(

Lizab,
Voor de ruimte die je omschrijft hoef je het niet te laten. Een EIGEN plekje is belangrijk, niet de grootte daarvan. Anders zou het betekenen dat je, indien kleiner behuisd, geen kinderen zou kunnen opvangen. Maar voor langdurige opvang, zo zeiden ze gisteren, werd wel een eigen kamertje verplicht gesteld.

Fenna is 15 maanden, mijne 18 maanden en tweede komt over 3 maanden. Dus wij zullen voor opvang gaan voor kinderen van 0-4 jaar. Voor ons persoonlijk liever de peuterleeftijd, maar dat moet t.z.t. uitblijken. Gezien je eigen leeftijd is het meest standaard dat je voor deze categorie gaat (is me gister allemaal verteld hoor, )

In principe dubben wij over hetzelfde. Wij willen ook gaan voor weekendpleegzorg in eerste instantie en dan op den duur kijken voor langdurig. Hoe gaan we dat combineren met werk, wat wil ik er voor opgeven, hoe pas ik het toe binnen mijn eigen gezin enz.
Ik neem aan dat ik hier handvatten voor krijg tijdens de scholing, maar ook de tijd zal het uitwijzen. Weekendpleegzorg past momenteel goed bij ons, en wat de toekomst brengt zal wel blijken. Denk zeker dat je terug gebeld gaat worden en informeren is altijd goed.
Succes!!

En mooi, gezien je eigen jeugd, dat je dit wil gaan doen. Jij weet dan als geen ander hoe belangrijk het is om een veilige thuishaven te hebben.

hallo allemaal,
wij willen ons ook meer verdiepen in het pleegouderschap.
wij kunnen in juni naar een informatieavond.
ik ben benieuwd.

hey meiden,

sorry dat ik nu pas weer reageer heb het ontzettend druk gehad,
even kijken of ik alles nog weet....

@nicoletta
waaaaat goed dat je de verklaring binnen hebt! en wat leuk dat speuren naar spulletjes he
ik hoop dat alles lekker vlot gaat voor je meid.
o ja je vroeg nog of ik "bang" was wat pleegzorg van mij (en man) zouden vinden, tja ik was wel benieuwd van " wat zouden ze over ons denken enz " maar ik heb me niet zo druk gemaakt, had meteen al leuk/goed contact, gewoon lekker jezelf zijn zou ik zeggen!

@lizab leuk dat je meeschrijft! en wat betreft de grootte van het kamertje, maak je maar geen zorgen! haha, ze vinden zelfs een bezemkast (wijze van spreken) goed!als er maar een plekje is.
en over de leeftijd (ik lees dat fenna 15 maanden is?, je dochter?ik heb snel gelezen sorry) wat ik weet van mijn pleegzorginstelling is dat ze het liefst ongeveer 2 jaar verschil willen met het kind van de pleegouders.
maar je kan natuurlijk zelf goed aangeven wat jij wil en kan!

@mari jij ook welkom hier!

als ik een vraag of iemand anders ben vergeten sorry! ik hoor het graag ,
groetjes mounia

o ja ik zal Lotte ook nog een PBtje sturen

Hi LizaB leuk dat je je ook bij ons hebt aangesloten! Ik denk dat de ruimte op zich groot genoeg is, tuurlijk is het niet de allergrootste kamer maar net wat Mijody al zei, daar worden geen eisen aan gesteld. Ik denk zeker dat jullie ervaring een pre voor jullie zal zijn. Je weet denk ik beter waar je aan begint dan wanneer je nooit zoiets in de omgeving hebt meegemaakt.
Ik denk dat het streven van je man naar gehandicapte kinderen alleen maar supergoed is. Waarschijnlijk zijn er veel minder mensen die dat willen en kunnen dan de "lichtere" kinderen.

Wat vreselijk irritant dan Mijody dat je zoiets nog kan blijven achtervolgen. Hij was 15 jaar en nu neem ik aan vanaf die tijd een "braaf jongetje" gebleven? Kun je misschien een verklaring van de werkgever/sportvereniging of weet ik al niet meer erbij stoppen? Niet dat dat die verklaring van geen bezwaar ongedaan kan maken maar wel dingen misschien kunnen vereenvoudigen als je op de "wip zit" zeg maar. Ik heb nu al gemerkt dat ze dol zijn bij jeugdzorg in het plakken van stempels. Zelf heb ik twee hartoperaties gehad (een om een aangeboren hartafwijking deels te verhelpen en twee om verdere schade in de toekomst te voorkomen door een donorhartklep te plaatsen) en toen ik de gezondheidsverklaring moest invullen zag ik die bui alweer helemaal hangen. Op papier kan ik soms overkomen als een "kneusje" maar in het echt ben ik een "hollands welvaren" ik werk volop (soms meer dan 40 uur in de week) en heb dus niet echt een belastingsprobleem. Wel word ik morgen gebeld om dat toch nog even te bespreken. Gelukkig zat er een positieve brief van mijn cardioloog bij de gezondheidsverklaring, dus heel veel gedoe verwacht ik ook niet echt, maar toch maak ik me weer nerveus .

Gisteren hebben we een box, babybedje en jongenskleertjes gekocht!!! Oftewel, kindje kom maar!!! Je bent zooooo welkom!!

Het gekke is dat ik nu ook geen last meer heb van steken van jaloezie als ik een stelletje achter een kinderwagen zie lopen. Dan denk ik eigenlijk; "wacht maar, zo lopen wij straks ook!!". [-o< [-o<

Toppie! =D>

De afgelopen dagen denk ik er ook steeds meer aan maar dan ook de meest maffe dingen .

Soms denk ik welleens; Ow help straks heeft het kindje een vreselijke naam

Wat nu als het kindje enorm allergisch blijkt te zijn voor mijn katten??? hock:

Hoe heten wij straks voor het kindje? En hun eigen ouders? En mijn (schoon)ouders

Nou en zo ga ik soms hele nachten lekker door

wilde je even veel succes wensen nicoletta, wat een veranderingen, ook veel gedachten die door je hoofd schieten, lijkt me heel begrijpelijk! nog maals veel succes!

wat ik me afvroeg, hoe regaeert je omgeving?

Dank je wel Linda voor je lieve woorden!

Tsja hoe reageert mijn omgeving . Heel erg wisselend eigenlijk. Mijn ouders en zus staan 150% achter ons. Mijn moeder is ook mee geweest naar de info avond en zei ook gelijk dat ze het wat vond. Sterker nog, ze zei me ook dat ze dat ook zelf wel had gewild maar dat het er gewoon nooit van was gekomen.

Op het werk; de een heel positief (maar heeft zelf adoptie kinderen) tot heel cru. Wat ik wel merk is dat mensen anders reageren. Ik ben zelf een aantal keren zwanger geweest en toen werd ik uitgebreid met zoenen gefeliciteerd en nu krijg je alleen de "praktische" vraag van: 'zou je dat wel doen? Dat zijn alleen maar moeilijke kinderen en die ouders zijn alleen maar aso's'. Of 'hoe ga je dat nu dan doen met je werk?'. Net wat ik hiervoor al zei, bij een zwangerschap word je gefeliciteerd en bij adoptie reageert men met 'goh, wat bijzonder'. Wanneer je pleegouderschap gaat doen denkt iedereen maar ongevraagd z'n mening te mogen geven. En daar kan ik zoooooooooooooo boos om worden! :evil:

Ook op mijn werk werd een beetje meewarrig gekeken toen ik zei dat ik dan graag adoptieverlof zou willen opnemen , dat is immers alleen voor adoptieouders. Maar als duidelijk overal staat dat je dit ook kan doen bij langdurige pleegzorg moet je er voor knokken .

Morgen is mijn eerste intake dag voor een dame die me wat psychologische ondersteuning gaat geven. Ik hoop echt dat ze me een paar handvaten kan geven zodat ik me al dat soort opmerkingen minder zal aantrekken en ik niet constant het gevoel moet hebben om me te moeten verdedigen waarom wij geen behandelingen gaan doen.