Ben ik weer even. Bedankt voor deze superlieve reacties.

Vanmiddag heb ik een gesprek met pleegzorg gehad en we hebben besloten dat we ons over twee weken beschikbaar gaan stellen voor langdurige pleegzorg voor een klein ukkie van 0-12 mnd.

Het 'lege nest syndroom' is best zwaar en ik mis ons kleintje nog steeds enorm. Maar we moeten ons er bij neerleggen. Of we toch weer crisis gaan doen, daar gaan we samen de komende twee weken over praten. Aan de ene kant wel, het is zo ontzettend leuk (jemig wat klinkt dat gek, dubbel en egoistisch) maar kan ook weer net zo verdrietig eindigen. Ook denk ik dat het te maken had met de duur van de plaatsing. Deze was vrij lang en dan ben je enorm gewend en gehecht aan zo'n ukkie. Voor een deel doe je dat zelf, voor een deel overkomt het je gewoon.
Manlief staat meer open voor crisis dan ik. Dat komt denk ik ook, dat ik mezelf echt keihard tegen kwam in dit verdriet.

@ Taliaa, wanneer het fout zal gaan, zijn wij inderdaad nr 1 om te benaderen. Dan zal ze voor 99% bij ons terugkomen. Wij hebben die wens uitgesproken en ik weet dat dit ook voor de ouders zo geldt.

Er is ook soort van nazorg maar het is hoe dan ook zo dat je het verwerken vooral zelf moet doen. Onze pleegzorgwerker belde wel, is ook hier geweest en we hebben goede gesprekken gehad. Maar hoe dan ook, het blijft vooral je eigen verdriet. De enige waar ik echt veel aan had is een vrouw die al veel langer pleegzorg doet. Zij doet dit ook vanuit ongewenste kinderloosheid en doet ook crisis. Het verschil zit hem in de ervaring die zij al opgebouwd heeft en dat zij al een 'vaste kern' thuis heeft. Ik denk ook dat dit een enorm verschil is. Wanneer je dit hebt, doe je crisis om de crisis en niet stiekem met de hoop op een blijvertje. Ik denk dat voor een kinderloosstel/persoon het moeilijker is om een plaatsing te eindigen wanneer er geen vaste kern is in huis. Gewoon omdat je huis nu ineens leeg is. Misschien wanneer een plaatsing heel zwaar was en je een soort van 'opluchting' kunt beleven, maar wanneer er sprake is van een échte klik heb je alleen maar verdriet. Al geeft het steun dat je weet dat je het voor het kindje hebt gedaan en dat het nu wel weer heel fijn is dat het bij de ouders kan/mag wonen.

dat is waarvoor wij ons ook hebben opgegeven: langdurig van 0-12 mnd

kan geloven dat je je pleegje zo mist... lijkt me verschrikkelijk...
ja je weet nu wat crisisopvang inhoudt, dus de beslissing is natuurlijk aan jullie of je dat nog eens wil... dubbel he, je krijgt er zoveel voor terug, maar je weet nu ook wat het verdriet is als het teruggaat

Weet je Lalindsay, die doelgroep is ontzettend leuk. Maar ik zie altijd enorm op tegen die vreselijk lange wachtlijsten. Op een goed moment ben je er zogezegd 'klaar voor'. Ook heeft crisis echt zijn charme hoor. Die rush van het bellen en brengen is zo ontzettend bijzonder. Het lijkt bijna wel een bevalling . Ineens moet je gaan rennen naar de winkel, spulletjes kopen, kleertjes kopen, voeding en dan max een uurtje na het bewuste telefoontje staan ze op de stoep. Zo ontzettend gaaf, een enorme shock de eerste keer maar ook zo bijzonder.

lijkt me idd heerlijk

hier hebben ze niet echt gezegd dat er langere wachttijden zijn... ze vroegen me of ik 3 weken na de evt goedkeuring al beschikbaar zou kunnen zijn. (heb het idee dat ze nu al iemand in gedachte hebben)
nu is het bij ons weer een speciaal geval, mijn moeder is pleegmoeder van een broer en zusje, waarvan de mama nu opnieuw zwanger is en dat baby'tje zal direct na de geboorte naar een pleeggezin gaan.
we hopen, maar durven eigenlijk ook niet te hopen, want we hebben nu eenmaal geen zekerheid

OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO maar dat zou toch eens mooi zijn!!! Maar dan heb je wel al een goede referentie met moeders aan je zijde!!

Ik snap dat je het al gaat hopen. Maar dat je niet verder hebt gevraagd . Ik had ze allang gevraagd om een tipje van de sluier op te lichten .

Lalalindsay, je hebt een pb.

Toooeeeeetooooeeeet is er nog iemand????????????

Hey Tanja, ik zag nu je pb pas, ik heb geen emailadres van je . Ik wil en kan nog steeds!! Alles kan, alles mag. Ik volg wel.

hey meiden

@nicoletta jeetje meis wat heb jij een zware tijd mee gemakt. helle dikke knuf en ik begrijp je gevoel volkomen.

@linsangel jeetje meis. jullie schieten ook al op spannend hoor


Wij hebben nu 3 keer wennen gehad. en de 3de keer was biezonder.
want de moeder gaat namelijk in een keer samen wonen in een ander dorp hier 20 minuten veder en had daarom zo maar even besloten er mee te stoppen. want het was niet meer nodig en zo. heb niet alles gehoord. want ze begon namelijk over het kind te praten waar die bij was. dus ik ben met mijn meisje en het pleegkindje naar de speeltuin gegaan en mijn pleegzorg begeleider is met de moeder gaan praten.
wat ik weet is dat ze door de omgeving ook om gepraat is omdat die zeggen dat als ze dit doet dat pleegzorg haar dochter af paken enzo. tis zo jammer dat er nog zo veel mensen zo denken.
maar we gaan er dus nog steeds mee door. en ze komt niet aankomende woesdag maar die daarom alleen en dan nog een aantal keer. en als het goed is komt ze ergens na 10 september een heel wiekend

Hey dames,
Een vraagje... Wat vinden jullie van pleegouder zijn en tegelijk in de MMM zitten?

hoi willemijnp,

Dat moet toch kunnen?
Als ik een heel groot huis had en wat meer geld dan had ik best een adoptie of pleeg kind in mijn gezin willen hebben.
Om zo toch nog een kindje te kunnen helpen en net zo veel te kunnen geven als mijn eigen kinderen.
Ben ook blij dat stelletjes die graag kinderen willen en waarbij het niet kan of lukt toch ook die mogelijkheid hebben om een kindje te kunnen krijgen.

Liefs mama cis