ja ook inderdaad heel erg gehandicapte kids, maar denk dat als we zo'n kindje krijgen we er ook de kracht wel voor krijgen. En we vinden dat zo'n kindje ook een thuis verdient. Zal wel zwaarder zijn, maar vind het belangrijk dat de kids die we nu hebben ook leren om voor anderen te zorgen. Dit moet natuurlijk niet een dagtaak zijn, maar ze kunnen me best een paar keer per dag ff helpen.

Pleegzorg vind ik ook erg mooi, en zien we ook wel als optie, maar dan maar tot 2 jaar (leeftijd) ben bang dat kinderen boven die leeftijd al te veel "gevormd"zijn en dat dat mijn kids gaat beinvloeden...begrijp je het een beetje? hihi Misschien later nog eens idd als de kids ouder zijn...Wa zou je dan doen, langdurig of crisis ofzo?

Ja begrijp het helemaal, dat heb ik zelf nl. ook, mijn eigen gezin mag er niet onder lijden.
Ik weet ook nog helemaal niet hoe of wat, onze kids moeten eerst wat groter zijn.
En ik weet het ook nog niet zeker, lijkt me heel mooi om te doen, maar voor hetzelfde geld heeft God iets heel anders voor ons in petto. (ben ook wel bang dat ik me emotioneel teveel aan het kindje ga hechten en hij/zij dan weer weg moet)

Maar het staat nu dus een beetje stil met de adoptie? Wat is jullie volgende stap nu na die info bijeenkomst?