Hallo,

Waarschijnlijk staat het verkeerd, maar ik kom er even niet uit.
Sinds 1 September 2008 zorg ik voor 2 kindjes. Dit omdat moeder verhuisd is en vader "geen tijd" heeft voor zijn kinderen. Dit klinkt niet alleen vreselijk maar dat is het ook...

Nou moeten we woensdag bij de raad van kinderberscherming komen en nou vroeg ik mij af of je na 1 jaar voor andermans kinderen zorgen ook bepaalde rechten hebt verworven? Vroeger was dit wel zo, maar nou weet ik dat de wetgeving op dit gebied verandert is, maar hoe en wat Het is 24/7 zorg.

Het is niet zo dat ik de kinderen wil opeisen!

Weet iemand hier antwoord op?

Alvast bedankt!

Sam

hoi!

Is het via pleegzorg of bureau jeugdzorg? Zijn de ouders nog voogd of is daar iemand voor aangesteld? Of ben jij voogd?
Als een pleegkindje een jaar bij pleegouders woont kan het kindje niet zonder toestemming van de pleegouders weer worden weg gehaald. Je hebt dan als pleegouder een blokaderecht.

Succes ermee en knap dat je die zorg op je neemt!

groetjes Tanja

geen idee, maar ik vind het super dat je voor de kindjes zorgt! zulke mensen moesten er meer zijn!
succes meid

Ouders staan nog in de ouderlijke macht. Morgen is het eerste gesprek met de raad van kinderbescherming... Ik zit een beetje met een gewetensvraag. Als ik alle feiten op de tafel leg dan is de kans heel groot dat ze uit de ouderlijke macht gezet worden, maar ik vind nog steeds dat ze het beste af zijn bij de moeder. Helaas ben ik geen pleegouder, maar "fulltime" gastouder. Al denk ik niet dat de term gastouder hierop van toepassing is. Wel is Jeugdzorg volledig op de hoogte evenals Stichting MEE en nog veel meer instanties. Het is dat ik al meer ervaring heb met kinderen opvangen vanuit Jeugdzorg anders mocht het ook niet. Ik heb dit ongeveer 6 maanden voor het grote geld gedaan, maar na een tijdje verliest dat geld zijn waarde.... Natuurlijk is het geld leuk meegenomen, maar het belang van de kinderen staat nu echt voorop! Ik wil niet dat de kinderen terug gaan naar hun vader. Die situatie is vreselijk...

Voor iemand van 23 zonder kinderen is dit absoluut geen gemakkelijk iets weet ik nu... Mijn hele leven bestaat momenteel uit die kinderen en naar het handelen in het belang van hun. Ik ben al zolang niet meer een avondje bij vrienden geweest en vrienden komen ook echt niet meer hierheen. Spontaniteit 0 dus!
Het is dat ik mijn vriend heb anders had ik het allang opgegeven. Ik vind het ook niet bewonderingswaardig wat ik doe... Natuurlijk zou niet iedere twintiger hier voor kiezen, maar wat moet je anders als je 2 van die schaapjes ziet??? Het voelt dus ook heel dubbel. Aan de ene kant baal ik dat ik mijn oude leven kwijt ben, maar aan de andere kant is het ook zo'n fijn gevoel dat je kinderen kan helpen. Met andere woorden... we zien morgen wel!

Bedankt voor jullie lieve berichtjes!

Sam

succes meid!!! is er geen kans dat ze terug naar de moeder kunnen??
En ik denk dat het sowieso altijd het beste is om de waarheid te vertellen, hoe erg die misschien ook is.
Maar meid toch, wat een verhaal.. Heb je ook nog een netwerk waar jíj op terug kunt vallen? eventjes een avondje weg of een weekendje lucht happen??
nogmaals petje af hoor, ook voor je vriend!

Liefss, Taliaa

Toch heb ik wel bewondering voor je, je leven dusdanig op een dergelijke jonge leeftijd omgooien vind ik niet niks en zo te zien doe je het met liefde en toewijding. Ik denk dat je zo eerlijk mogelijk moet zijn. Het helpt de kinderen in de eerste plaats. Als bij jou je grens bereikt is (lees ik dat goed tussen de regels door?) zijn er ook andere mogelijkheden voor jullie. Misschien kunnen de kinderen ook in aanmerking voor weekendpleegzorg komen zodat jij en je vriend even tijd voor jezelf hebben. En als de zorg je echt te zwaar is, mag je dat erkennen. Natuurlijk heb je het met hart en ziel gedaan van spt 2008 en geef je dus blijkbaar niet zomaar op, maar als het genoeg is geweest denk ik dat je in het belang van de kinderen dit ook moet kunnen zeggen. Dat is geen schande.....
Mocht je echt willen blijven zorgen voor de kinderen zou ik ook eerlijk zijn denk ik, al zijn de consequenties voor de moeder naar. Zolang zij deel mag blijven maken uit het leven van de kinderen kan het een stabiele situatie voor de kinderen zijn en is het leven van de moeder anders dan in een huisgezin. Moeilijk maar niet onmogelijk.

Mocht je echt willen weten wat je rechten zijn zou je je licht ook eens op steken op het forum van NVP Nederlandse Vereniging voor Pleeggezinnen . Daar zijn vast mensen die je het goed kunnen uitleggen.

Voor nu wens ik jou en je vriend heel veel sterkte met al deze beslissingen!

Hoi hoi,

Af en toe denk ik inderdaad dat mijn tax bereikt is. Het is soms heel zwaar..., maar ook heel belonend. Als ik een vangnet had gehad was het misschien makkelijker, maar het zijn niet de makkelijkste kinderen dus mensen staan niet echt in de rij.
Binnenkort kom de raad van kinderbescherming bij mij kijken, omdat de vader allemaal nare dingen over mij heeft verteld. Ja ik heb 4 poezen en een hond dus mijn huisje is niet haarvrij. Dit wist hij vorig jaar ookal, maar daar valt hij nu over. Ook wil hij mijn lange weekenden schrappen. 1 keer in de zoveel tijd wil ik gewoon van vrijdagavond tot maandagmiddag tijd voor mijzelf hebben. Dit vindt hij onnodig..., omdat ik die zeldzame tijd niet in het schoonmaken van mijn huis steek?! Verder vindt hij dat hij mij maar voor 75 uur per week hoeft uit te betalen, maar ik werk gemiddeld 120 uur per week. Omdat hij niet goed voor zijn kinderen kan zorgen eist hij van mij dat ik heb perfect doe. Dit kan ik niet... Alle hulpverleners hebben bewondering voor mij en vertellen mij dat wij het hardstikke goed doen, maar degene die het verprutst vindt dat wij het niet goed doen. De tax is ook niet bereikt qua kinderen, maar wel met hem. Als het goed is wordt er binnenkort een gezinsvoogd toegewezen en dan zal het wel beter gaan.

Nogmaals bedankt voor jullie lieve berichtjes en de informatie! Ik heb daar echt heel veel aan

Liefs,

Sam

@ Taliaa

Omdat de kinderen zwaar getraumatiseerd zijn is het zeer onverstandig om ze naar Groningen te laten verhuizen. De moeder is ook niet bereidt om terug naar Amersfoort te komen. In de toekomst willen ze wel gaan kijken of het mogelijk is dat ze terug naar hun moeder gaan. Tot die tijd ligt hun lot bij de Raad van Kinderbescherming...

poeh meis! knap van je hoor! Echt goed van je dat je je zo inzet voor die kinderen! Zet hem op!

@sam ik vindt je een toper. vindt het supper dat je je in zet voor de kindertejs. en ben blij dat je wel een soort van hulp hebt gezocht. hoop dat ze je helpen en steunen.