Ik zou ook een moment alleen met zijn tweeen kiezen en dan gewoon het gesprek aan gaan. Je kunt natuurlijk ook rustiger beginnen met haar vertellen dat je het naar vindt dat ze in die situatie zit en dat je haar graag wilt helpen, van daar kan het gesprek dan verder ontwikkelen. Het enige waar je denk ik voor op moet passen is dat de sfeer weer grappig wordt en ze dus de indruk krijgt dat je het niet serieus meent.
Als dit echt is wat je wilt, dan denk ik dat je er als het ware gewoon in moet springen en het aan moet kaarten. Zo kan er voor jullie allemaal ook iets moois groeien uit een vervelende situatie.
Heel veel succes en aan je berichtje te lezen denk ik dat je een goeie vader zou zijn! Laat idd weten hoe het afloopt (we zijn hier allemaal heel nieuwsgierig
)
Hoe breek je het ijs?
