Na het zien van bepaalde vreselijke beelden over kinderen en baby's in China, is er bij mij een vurige wens ontstaan om een kindje te adopteren, maar mijn man en omgeving vinden het geen goed idee, omdat ik nog zo jong en studerend ben. Ik ben nu 25 en dat is toch een mooie leeftijd voor adoptie, vinden jullie dat ook. Dat ik studerend ben maakt voor mij ook niks uit, want heb al een kindje en het verzorgen gaat me heel goed. De reden dat mijn man dit niet wil is omdat hij denkt dat hij niet zoveel van het geadopteerde kindje zal houden als van onze zoon. Ik zelf twijfel er absoluut niet aan dat ik van beide evenveel zal houden, maar zijn de twijfels van mijn man een goede reden om het toch niet te doen? Overigens ik heb ongeveer 8000 euro spaargeld en heb begrepen dat adopteren rond de 10000 kost. Financieel gezien is er dus helemaal geen belemmering, maar als wij nu een procedure starten, hoelang duurt het gemiddeld dat wij een kindje toegewezen krijgen??? Deze vragen spelen nu de hele tijd in mijn hoofd en hoop dat jullie wat opheldering kunnen geven....

Ehhh lijkt mij eigenlijk heel simpel.. als je man het niet wil of (teveel) twijfelt, zou ik het absoluut niet doen! Het is een beslissing waar je beiden voor 100% moet achter staan.

Ja absoluut we moeten er allebei achterstaan, maar het idee is ook zo nieuw voor hem en ik hoop dat hij met de tijd er meer voor gaat voelen.

zo veel reacties, pfffffff

Zie hier:
Veelgestelde vragen over de adoptieprocedure

De wachttijd is 3 tot ruim 5 jaar staat hier.

Voor meer info:
Stichting Adoptievoorzieningen, voorlichting, nazorg en professionals op adoptiegebied

Er staat ook iets in over de kosten.
Dit varieert van 7.500 euro tot ruim 25.000 euro.
Zie hier:
Veelgestelde vragen kosten, verzekeringen e.d.

be happy bedankt

Meiling - Stichting voor Adoptie en Projecthulp
hier kan je ook meer info vandaan halen

Je kan sowieso vast de formulieren opvragen (en dus een BKA). Binnen een paar weken krijg je dan het nummer opgestuurd en ongeveer een half jaar tot een jaar daarna pas de uitnodiging voor de (verplichte) cursus. Dan hoef je ook pas voor het eerst iets te betalen (de cursus kost 900 euro) en je/je man kan dan altijd nog beslissen of jullie doorgaan of niet.

Romantiseer het niet te veel. Tuurlijk zijn er veel kindjes die een beter plekje willen/voor wie anderen een beter plekje willen, maar er zijn ook erg veel aspirant-adopieouders, dus een plekje voor ze vinden lukt sowieso wel en zoals hierboven al gezegd wordt moet je er wel allebei echt achter staan! (anders krijg je uberhaupt al geen toestemming van de Raad v Kinderbescherming). Succes!

Voor adoptie heb je een bende geduld nodig. Ook is liefde niet altijd voldoende om hetgeen dat geknakt is weer recht te buigen en liefde geneest niet alle wonden. Het zijn kinderen met een verleden en daarom weet waar je aan begint.
Ook kan ik het gevoel van je man best begrijpen. De meeste mensen houden van het kindje vanaf dag een en is het liefde op het eerste gezicht. Maar soms......soms is dit niet zo.

Dan hebben we het niet eens gehad over de wachtlijsten en alle voorwaarden waar je aan moet doen. Wachtlijsten zijn bij veel organisaties al gesloten tenzij je oudere kinderen wilt adopteren of kinderen met een (grote) handicap.
Is het romantisch? Nee, dat denk ik niet. Mijn leven met mijn pleegdochter is super, maar niet alles is altijd zwitsal....

Haha ik moet er een beetje om lachen.

Mijn man en ik hebben BKA nummer 2007.

Dat betekend dat we al vanaf die datum ingeschreven staan omdat we willen adopteren. Je moet eerst een verplichte cursus volgen die 900 euro kost (misschien is die al hoger) waar je niets van terug ziet..

Dan moet je naar de Raad van de Kinderbescherming en worden jij en je partner helemaal gescreend, vanaf je babyjaren, incl je familie.

Je wordt door het ministerie van justitie doorgeplozen of je geen strafbare feiten hebt gepleegd.

Dan heb je de landen en hun eissen, die helemaal uiteen lopen, aantal voorbeelden:

* Je moet van een bepaald geloof zijn (attest van de kerk en dominee/pastoor nodig)
* Je moet getrouwd zijn en dan ook eist elk land andere jaren hoelang je dat moet zijn. (haiti bv 10 jaar)
* Je BMI moet onder een bepaald percentage zijn.
* Sommige landen mag je zelf geen bio kinderen hebben
* Je inkomen moet aan een aantal bedragen voldoen
* Je bezittend vermogen moet aan een bepaald bedrag voldoen
* Je mag (vooral CHina is streng) geen medicatie gebruiken , al is het maar voor astma
* Je moet vast werk en inkomen hebben..

En ga zo maar door...elk land heeft zijn eigen eissen, die je kan terug vinden bij de 7 vergunninghouders die bemiddelen in adoptie.

- Kind en Toekomst
- Stichting Afrika
- Wereldkinderen
-
-

Verder weet ik ze niet meer uit mijn hoofd.

Sommige landen eissen dat je er een half jaar verblijft voordat je een kindje meekrijgt.

En die wachtlijsten, nou ja, wij staan sinds 2007 ingeschreven en het gaat nu nog wel 4 jaar duren eer we MISSCHIEN een voorstel krijgen..

Dta is ook met geen zekerheid te zeggen, of ze wel een match vinden voor je.

Ze kijken namelij knaar de kinderen, of ze passende ouders kunnen vinden voor ze..dat lukt niet altijd.

Heel veel wachtlijsten van landen zijn gesloten door trage procedures.

Ik doe ms wat kortaf, maar ik baal ervan dat mensen denken dat adoptie is wat je even doet, en waar je even om een kindje gaat.

Het gaat je minimaal 15000 (duizend dus he MINIMAAL) euro kosten 1 enkele procedure!