Oorspronkelijk geplaatst door Lien1979
@Zora, wat fijn dat je uiteindelijk na lang wachten toch zwanger bent geraakt ! Gefeliciteerd ! Als je zo'n uitkomst nou vantevoren zou hebben geweten, dan was de keuze vast niet zo lastig geweest. Als ik nou 100% garantie zou kunnen krijgen op een zwangerschap m.b.v. IVF, zou dat de keuze een stuk minder moeilijk maken. De kans is helaas ook best groot dat het niet het gewenste resultaat oplevert en dan ben je ook weer een jaar (of zoiets) en een hoop onzekerheid en verdriet verder. Lastig lastig...
De dingen die je beschrijft herken ik helemaal ! Kan me heel goed voorstellen dat je afziet van adoptie, als je een bio-kindje krijgt. Er zijn al zoveel aspirant-adoptieouders die dolgraag een kindje willen. Misschien dat ik in geval van een eerste bio-kindje, nog wel zou overwegen om een tweede kindje te adopteren. Maar mochten we twee bio-kindjes krijgen, dan zou ik denk ik van adoptie afzien. In dat geval zou ik het een ander gunnen, die zelf geen kinderen kan krijgen. Maar dit is uiteraard een keuze die ieder voor zichzelf moet maken.
Mag ik vragen hoe jij de IVF/ICSI hebt ervaren?
Groetjes, Lien
|
Dank je wel voor je felicitatie meid.
En ja, als ik alles van te voren had geweten had dat ons ook een hoop onzekerheid en verdriet bespaard, maar helaas weet je dat niet.
Wij zien inderdaad af van adoptie omdat we ouders die geen bio kindje hebben voor willen laten gaan en we de pleegzorg toch ook een warm hart toedragen.
Tuurlijk mag je vragen hoe wij de IVF/ICSI hebben ervaren.
Wij hebben eerst 6 IUI behandelingen gehad. Met behulp van Clomid en Pregnyl. Dit vond ik eigenlijk goed te doen, en ik vond de IVF en ICSI die we hebben gehad dan ook veel zwaarder.
Het spuiten van de hormonen was niet leuk, maar goed te doen. Ook beide puncties zijn mij erg meegevallen: Ja, het is pijnlijk en even op je tanden bijten, maar het is echt zo voorbij. De eerste keer kreeg ik alleen een zetpil Diclofenac en Paracetamol. De tweede punctie kreeg ik ook een morfine pompje aangeboden maar heb het gewoon weer met de zetpillen gedaan. Het is mij ook wat waard als ik achteraf helder en niet beroerd ben. (Op wat buikpijn na dan) En ik was de tweede punctie een stuk minder zenuwachtig omdat ik wist wat me te wachten stond. Dus hier eigenlijk positieve ervaringen met de puncties. (voor zover het positief kan zijn).
Bij de IVF zijn bij mij 15 eicellen gevonden en helaas hadden we maar 1 bevruchting, waarvan we wel een terugplaatsing hebben gehad. maar helaas mislukt.
Daarna gekozen voor ICSI, dit keer 16 follikels aangeprikt en 'maar' 6 eicellen gevonden waarvan 3 bevruchtingen en 1 goed doorgedeeld, daarvan ben ik nu zwanger.
Je begrijpt dat voor ons het deel vanaf de punctie erg spannend en zenuwslopend is geweest, vooral bij de ICSI omdat het bij ons dus niet 'vanzelfsprekend' was dat er uberhaupt bevruchtingen zouden zijn. Die wachtdagen vond ik best zwaar en de wachtweken natuurlijk ook.
Dus alles bij elkaar vind ik IVF/ICSI lichamelijk echt meevallen, maar geestelijk gewoon erg spannend en zenewuslopend. En dan vooral de wachtperiode na de punctie.
Maar ik kan nu volmondig zeggen dat het het waard was, en dat ik blij ben dat we ervoor gegaan zijn.
Re: Tot het einde doorgaan met de MMM? Of stoppen en kiezen voor adoptie?
. 
