Even een up-date

We hebben de cursus afgerond.
Met mijn moeder gaat het een stuk beter. Ze snapt me beter en ga er niet te diep meer op in.
Misschien wilde ik wel teveel volgens de regeltjes en ja sommige dingen gaan vanzelf. Maar je wilt het zo goed mogelijk doen.
Ik heb mijn "probleem" aan mijn zusje vertelt en ik denk dat ze er met onze moeder over heeft gesproken.
Het gaat allemaal een stuk beter.
En ik moet eerlijk bekennen dat ik door de cursus en gevoelens van mijn kant soms door de bomen het bos niet meer zie.
Dussss alles is oke hier
Maar bedankt voor jullie reacties en ben blij dat ik af en toe op mijn forumvriendinnetjes terug kan vallen.
Jullie begrijpen deze gevoelens het best.

Heel veel liefs draga

Hoi allemaal,

Heb net even jullie verhalen door gelezen.
Ik snap al jullie zorgen.....wel wil ik als adoptiekind zeggen dat liefde en de openheid over mijn adoptie heel erg belangrijk is geweest.
Toen ik op de kleuterklas zat kwam ik uit een Boeing 747 uit Indonesie....stuk interesanter dan een buik waar de rest van de klas uit kwam.... Elk jaar leerde ik meer over mijn afkomst en mijn bio-ouders.....tropenmuseum...pasar malams etc Etc....en ook de Nederlandse cultuur is mij bij gebracht in alle vormen.
Ik heb altijd mogen zoeken....maar wilde dat zelf niet....mijn ouders zijn mijn ouders en met de liefde die ik heb gehad heb ik de liefste....mijn bio- ouders ben ik dankbaar....ik zou een kind niet afstaan....maar ben blij dat zij dat wel konden.
Mijn verhaal is los en onsamenhangend.....wat ik wil zeggen.....twijfel niet aan jezelf vertrouw op je moederinstinct want adoptie is een weloverwogen keus dus dat zit echt wel goed. Familie denkt misschien
soms wat luchtig over.....komt vanzelf wel.....buiten dat......je ouders worden oma's en opa's en die denken kleinkinderen en leuke dingen doen........ergens is die gedachte niet heel veel anders als anders....
Je zal tegen dingen aanlopen.....soms moeilijk soms makkelijk....je kan er een probleem van maken of niet. Toen ik in de pubertijd opstandig was zei iemand tegen me moeder: komt door de adoptie.......mijn moeder zei: ja want als ze biologisch gezien van jezelf zijn zijn ze poeslief en slaan ze niet met de deuren.....
Pffff wat een verhaal.....sorry!

Vertrouw op je moeder instinct en gebruik de cursus als naslagwerk....jullie worden allemaal super mama's!

Enorm lief gezegd allemaal Ratje; dank je wel!

Hallo,

Vrienden van ons gaan nu beginnen met het adoptieproces en ik probeer er zo goed mogelijk mee om te gaan maar snappen kan je het ook niet tenzij je in hun schoenen staat toch?
Ik vindt het wel super voor ze deze reis en ik hoop dat het ze gaat lukken allemaal.

Maar wat moet je nu allemaam gaan doen eigenlijk....wat voor een proces ga je tegenmoet?

ja dat is moeilijk uit te leggen. Omdat zo'n kindje soms veel heeft meegemaakt moet je er anders mee omgaan. Het is een lang proces met veel wachten. Je moet het kindje leren kennen. En met eventuele problemen leren omgaan. Hechting is zeer belangrijk.
Het kan zijn dat je vriendin anders met hun kindje omgaan dan jij met je bio kindje. probeer daar begrip voor te hebben. Jij hebt al vanuit de buik een band opgebouwd. Zij moeten die band nog opbouwen dat kost tijd en geduld. Probeer ze zoveel mogelijk te ondersteunen.

Ja daar had ik nog niet eens over nagedacht over die band wat jij beschrijft.....en klopt natuurlijk wat je zegt.

Hun zijn net pas begonnen en hebben alleen aangegeven te willen adopteren. Maar het kon wel zo`n 5 jaar duren....maar nu kunnen ze wel hun droom volgen om ooit ouders te worden, super!