Lang verhaal, dus ga maar even zitten!
Ik ben gedwongen thuisblijfmama. Ik werkte namelijk wel als verzorgende, maar ik heb door de zwangerschap en bevalling van mijn jongste ernstige BI opgelopen. Ik kon mijn werk niet meer doen, dus heb ik besloten te gaan leren. Ik studeer nou voor doktersassistente. Dat is tot januari 1 dag in week school en daarna nog tenminste 16 uren stage. Dan wordt het wat drukker, maar tot die tijd ben ik 6 dagen in de week thuis.
Mijn zoontje ging vanaf een half jaar naar de oppas en mijn dochter vanaf 4 maanden. Voor beiden was het wel heel erg wennen, veel ellende eerst. Huilen, niet willen slapen enz. Maar gelukkig heb ik de allerliefste oppas van de hele wereld en die heeft doorgezet. Nu zijn ze blijer om haar te zien dan mij aan het einde van de dag!