whahaha moet kunnen toch beetje multitasken!

Ik denk gewoon aan het voortbestaan van deze site! Jong geleerd is oud gedaan, dus kan ze het nu vast leren!



Maaruh genoeg off-topic !
Ik meld me hier in ieder geval aan, en hoop dat ik dit beter kan gaan volgen allemaal!

Liefs, Hanneke!

Nou dan maar even doorgeven dat wij echt definitief in een groeispurt zitten! 's avonds is het echt zwaar gekrijs hier en zelfs een flesje helpt niet Maar ze hebben nu wel geleerd om te lachen met geluid Ik dacht eerst dat ze gingen huilen, maar nee, het was gewoon een schaterlachje! Echt zo leuk!!

Sofia kan echt tekeer gaan en alleen mijn zangkunsten kunnen haar rustig maken. Da's vreemd want van mijn man mag ik absoluut niet zingen.... Naja is er toch nog iemand in huis die het kan waarderen

Maar het spurtje mag nu wel snel voorbij zijn, want als je alleen bent is het erg zwaar...

Karel,
Gekrijs is idd niet fijn! Helemaal niet als je alleen bent! En dan idd helemaal als ze beide tegelijk bezig zijn!

Heerlijk he die eerste lachjes! Lekker genieten! Vind je het ook zo super als ze het tegelijk doen? Hier vaak gehad dat wij net zo hard mee moesten lachen! Nu overigens met Benthe ook nog steeds, die moet zo lachen om alles en dan gaan Malou en Ruben kijken en moeten ook weer lachen om die gekke zus, een grote lachende bende hier dus want dan kunnen mama en papa hier ook hun lach niet meer inhouden! Zo grappig !

Lekker toch dat je haar rustig krijgt met jouw zingen! En of het nu mooi of lelijk is, voor je kindje is het altijd mooi, want het is wel haar mama! Ook of je nu lelijk bent of knap, voor je kindje ben je de allermooiste en de aller bekendste, namelijk mama !

Liefs, Hanneke!

Ik kom ook meeschrijven hier! Vond het idee van de club erg goed van Helena, maar het is zo onhandig dat je niet kunt quoten en maar een max aantal tekens mag gebruiken idd. En ik krijg het 'oude' tweelingentopic ook niet meer meegelezen moet ik zeggen. Hoop dat alle andere tweelingmama's snel hun weg hier naartoe weten te vinden, zodat we hier lekker verder kunnen kletsen!

Zo, ik heb er weer een ochtend werken opzitten (deze week 5 uur per dag) en ik vind het echt niet meevallen hoor. Pfff, lijkt wel alsof mijn hersenen het gewoon niet doen, kan me niet concentreren, het lukt me niet om gesprekken goed te volgen en om documenten te lezen. Is dat normaal voor als je weer aan het werk gaat na een zwangerschap of zou het met mijn situatie te maken hebben? Ben er natuurlijk bijna 7 mnd uitgeweest en er is nogal wat gebeurd in die tijd. Op het werk is het heel erg druk, dus er is ook niet veel ruimte om rustig aan te beginnen (wat wel zou moeten van de bedrijfsarts eigenlijk...) en daarnaast zitten we midden in een reorganisatie, dus wie niet goed functioneert... Ik heb daarnaast het gevoel dat er helemaal geen rekening wordt gehouden met wat er allemaal met me gebeurd is, sterker nog, ze geven me bijna het gevoel dat ik er zelf voor gekozen heb om zo vroeg te bevallen . Kreeg ook al de mededeling dat ik me wel weer 'moet bewijzen'. Pardon? Al met al voel ik me dus helemaal niet prettig op dit moment. Komt ook nog bij dat Merle en Linde nog een beetje ziek zijn, ik daardoor te weinig heb geslapen en me teveel zorgen heb gemaakt de afgelopen dagen, mijn moeder buikgriep heeft en dus niet kon oppassen gisteren en vandaag (moesten we dus ook snel snel iets voor regelen) en ikzelf ook snotverkouden ben en baal ik ervan dat niemand iets zinnigs kan zeggen over vaccinatie voor die stomme Mex. griep bij te vroeg geboren kindjes. Kortom: pffffff.....

Lekker, even klagen...

@ Hanneke: meteen de quote maar weer gebruiken nu het weer kan . Wat heb je dat mooi gezegd!!!

Hoi Margit

't is zo herkenbaar wat je schrijft met het werk! Ten eerste je concentratie. Ik weet nog dat ik op m'n eerset dag een stroom aan info kreeg en dat ik met open mond zat te kijken en gewoon niks in me op kon nemen. M'n collega heeft me toen hard zitten uitlachen
Dingen die je voorheen als automatisch deed, daar moet ik nu echt over nadenken...*zucht*

En ik heb ook het gevoel dat ik me weer moet bewijzen. Soms moet ik echt zeggen tegen mensen dat ik er weer ben, en dat ze zaken met mij moeten bespreken en niet met mijn vervanger. Best vervelend...

Ik had het er laatst nog over met mijn man dat het best bijzonder is dat je kind zomaar van je houd. Je hoeft je niet te bewijzen, je hoeft je niet mooier te maken...nee alleen maar omdat je hun mama bent houden ze al van je.. Mooi he

@ Karel: ik vind die schaterlachjes echt zo geweldig! Helemaal als ze met z'n tweeën aan het lachen zijn, dan kun je idd niet anders dan meelachen en al je andere 'zorgen' vergeten .

Dag meiden, ik heb de weg naar dit topic gevonden hoor .

Ik heb nu even geen tijd om uitgebreid te reageren, maar ik wil wel even als trotse moeder de meest recente foto van mijn duo showen.
Ik noem hem BEAUTY EN DE BOEF!

Bijlage 31261

@ Brunette: wat een schatjes zeg! Goede titel voor die foto! Wat lijken ze trouwens veel op elkaar, echt duidelijk dat het broer en zus zijn. Ik ben zo gewend aan een tweeling met hetzelfde geslacht dat je bijna zou vergeten dat je ook een j/m-tweeling kunt hebben. Lijkt me weer een heel andere ervaring. Niet alleen nu, maar ook straks als ze ouder worden. Leuk hoor!