Ik werk 4 dagen in de week, waarvan in principe 1 dag per week op locatie, ergens in het land, soms meerdere dagen in de week. Een top-baan heb ik niet, maar ik vind werken an sich gewoon ontzettend belangrijk, zeker voor vrouwen. Ik heb eigenlijk altijd wel redelijk makkelijke banen gehad, weinig verantwoordelijkheden en lekker veel vrije tijd om leuke dingen te doen.
Maar sinds Mini is geboren, ben ik ineens ambitieus geworden!

Ik wil voor haar een goed voorbeeld zijn, of althans wat ik een goed voorbeeld vind. Een vrouw die heeft gestudeerd, voor zichzelf kan opkomen, carrière kan maken, dingen kan doen die ze leuk vindt en ook moeder zijn en geliefde. Zonder schuldgevoelens want die vind ik onnodig.
Dus daar ben ik nu aan aan het werken en ik doe dat met plezier en trots moet ik zeggen. Ik heb geen problemen met huishouden want ik ben niet zo netjes dus dat frustreert me ook niet. We hebben een hulp die eens per week komt en mijn man steekt ook de handen uit de mouwen als het nodig is. Hij doet de boodschappen (dat HAAT ik

) op zijn Mini-dag en ik doe de was. In het weekend slaap ik uit op zaterdag en gaat hij met Mini babyzwemmen, zondag mag hij uitslapen. Mini gaat drie dagen naar het kdv, hij brengt (begint later), ik haal (begin om 8 uur, klaar om half 5) en ook hij heeft een carrière (is directeur van zijn eigen bedrijf). Soms moet hij extra inspringen, soms ik. Voordeel is wel dat we beiden in de stad wonen waar we werken en dat het kdv op 5 min lopen ligt.
Ik weet niet, als ik het zo eens opsom bekruipt me weer het heerlijke gevoel dat wij het prima voor elkaar hebben zo en dat we ons kind (-eren) alles kunnen bieden van onszelf wat ze nodig hebben. En daarmee bedoel ik niet materie...