hoi...
Ik heb heb het idee dat er veel dames/stellen op ZP tussen de 20 en 30 zijn. Ik word dit jaar 40, mijn man is 47 en onze zoon is nu 10mnd..."ouwe" ouders dus
Zijn er nog meer "rijpe"moeders op ZP..want soms denk ik dat onze leeftijd wel wat voordelen maar ook zeker wat nadelen heeft rondom ouderschap.

Ik ben 42 en de jongsten zijn 3 jaar. Ik reageer op jouw bericht, omdat ik nieuwsgierig ben naar wat jij aan nadelen ondervind als 'oudere' ouder.

* Mijn zwangerschap was ernstig zwaar...mijn herstel heeft echt superlang geduurd en mijn bloeddruk is nog steeds veels te hoog...mijn leeftijd zou hier wat mee te maken hebben.
* Ik merk in de omgeving dat er mensen zijn die hun mening moeten geven over onze leeftijd en ouderschap...
* wij niet voor een 2e kindje "gaan" omdat mijn lijf er zo last van heeft gehad en ook omdat wij vinden dat onze leeftijden het niet meer toelaat..(uitgaande dat het nog 2jr zou kunnen duren)
*toen ik jonger had ik meer energie, ik ben nu veel sneller vermoeid en moet bijtanken.

Maar ook denk ik dat ons voordeel is dat we veel meer rust in ons hebben, wij meer op vertrouwen hebben in wat we kunnen/willen dan toen wij 20-30 waren..

maar goed...dat is wat ik/wij ondervinden hoeft natuurlijk helemaal niet voor een ander te gelden...
Ben er wel benieuwd naar of anderen plussers er iets voordeligs/nadeligs aan ondervinden.

ik word dit jaar 40 en mijn Lief deze maand 43 en ons meisje is nu 18 maanden. Ik heb een zware zwangerschap gehad wegens bekkeninstabiliteit. Nu ben ik hypermobiel, dus als ik 25 was geweest had ik er waarschijnlijk net zoveel last van gehad.

Lichamelijk herstel vond ik ook best lang duren, maar ik heb geen idee hoe dat zou zijn gegaan als de Bi er niet was geweest. ik ervaar inderdaad wel, dat je toch wat sneller moe bent ed.

Toch leeft bij ons de wens nog voor een 2e kindje...

Ik heb geluk gehad dat mijn zwangerschap lekker ging. Het herstel ging ook heel vlot.

Dat ik ontdekte dat ik zwanger was heb ik natuurlijk wel nagedacht/gepraat over alles ivm leeftijd. Ik had ook het idee dat ik me misschien een oma zou gaan voelen op het schoolplein (peuterschool) als het zover was, maar het is achteraf helemaal niet zo. Opmerkingen over leeftijd hoor ik ook niet, misschien denken sommige het alleen

Het enige nadeel vind ik dat ik helemaal opnieuw moest beginnen. Ik had een leuke vaste baan, de oudste twee waren al wat groter en had geen oppas nodig, want ik werkte onder schooltijden en weekenden, ik had een sociaal leven.

Het is nu totaal anders, een sociaal leven heb ik niet, baan kwijt geraakt doordat er geen opvang was etc etc etc etc Mijn oudste twee kinderen hebben er nog steeds moeite mee, vanwege de drukte en wat er al niet bij komt kijken als je een meerling hebt. Ik voel me hier schuldig over, we deden veel samen en daar is niks meer van over. En toch had ik alles voor geen goud willen missen, ik heb er iets moois voor terug gekregen.

En het voordeel is, dat ik meer relaxed ben dan toen ik mijn eerste kind kreeg op mijn 25e.

Wat betreft opmerkingen over 'oud' moeder worden, mensen zeuren ook over meiden die jong moeder worden. Opmerkingen zoals: was het een ongelukje? Ach wat zonde, je bent zo jong, je moet ervan genieten zolang het nog kan, bla bla bla bla. Volgens mij krijg je pas goedkeuring als je een kindje krijgt op je 30e

Whahah denk je?

Ik heb gelukkig geen "oud hoofd" dus niemand ziet dat ik al bijna 40 ben. ik kreeg ook stomverbaasde reacties van de meiden die net in de 20 waren bij zwangerschapsyoga. Ze hadden géén idee dat ik zo "oud"was. Voelde me echt ene fossiel toen.

Ook de gyn heeft toch meerdere keren gezegd dat ik "een oudere moeder" ben. En dat terwijl ik feitelijk -en ondanks mijn behoorlijke overgewicht- op de BI na een prima en ongecompliceerde zwangerschap had.

Tuurlijk: had ik de keus gehad, dan had ik wat eerder zwanger geworden, de kans dat we nog een gezond 2e kindje mogen krijgen is nl. toch kleiner ( helaas vanwege de leeftijd) en ik gun ons meisje best wel een brusje. Maar ik vind dat er verder niet zoveel meer nadelen aan kleven dan bij jonge mensen, denk ik.

@ Brezjika: was jullie drieling spontaan? Kan me zo voorstellen dat je er wel even van moest bekomen dat je van 2 naar 5 kids ging !

@Roes: wat hebben jullie dan voor nare opmerkingen gehad (ivm jullie leeftijd), mag ik vragen?

Ik ben zelf 38 jaar, mijn vriend wordt 41 en ons dochtertje bijna 1.
Oudere ouders dus maar zo zien we er niet uit en zo gedragen we ons ook niet.
Heb een probleemloze zwangerschap gehad en ook het herstel erna van een keizersnede verliep super.
Denk ook niet dat we voor een tweede gaan gezien onze leeftijd en de tijd die ik toch tussen twee kindjes zou willen laten.
Maar verder zie of ervaar ik geen verschil tussen ons en jongere ouders, ik denk dat per persoon verschilt.
Nu ik ervaar hoe mooi het is om moeder te zijn heb ik er wel spijt van er niet eerder aan begonnen te zijn, zo rond de dertig zeg maar, dat vind ik persoonlijk een mooie leeftijd.

Ik ben er zelf heel dubbel in. Ben nu 39 en mijn kinderen zijn 1 en 3. Verstandelijk wéét ik dus dat ik een oudere moeder ben, wat ik vroeger noooooooit wilde worden, maar het voelt helemaal niet zo.

Misschien omdat ik makkelijk zwanger raakte, en relatief ongecompliceerd door de zwangerschappen en bevallingen heen ben gekomen. Daardoor heb ik het zelf nooit echt als probleem ervaren dat ik geen 20'er meer ben. Bovendien is het nu zo gewoon om oude ouders te hebben, dat ik het ook voor mijn kinderen niet echt bezwaarlijk vind. Dat was in mijn jeugd heel anders, ik was echt een buitenbeentje.

Maar ja, ik voel wel dat ik snel moe ben. Misschien was dat beter geweest als ik 10 jaar jonger was geweest. (hoewel; 10 jaar geleden maakte ik een depressie door, was dus ook niet echt ideaal.)

Wat ik nog het grootste nadeel vind, ligt in de verre toekomst. Ik hoop ooit nog wel oma te worden, maar ik zal waarschijnljik (en hopelijk...) geen erg jonge oma zijn. Hopelijk ben ik tegen die tijd nog fit genoeg om een actieve bijdrage te leveren. Misschien raar om daar nu al over na te denken, maar ik ervaar het bijna dagelijks. Mijn eigen moeder is 78 en lichamelijk niet meer in staat om op te passen e.d., terwijl mijn schoonmoeder pas 64 is en ons ongelooflijk helpt. Dat zet mij wel aan het denken.... Ik hoop dus dat mijn kinderen er minder lang mee zullen wachten dan ik... (en dat ze uberhaupt ooit kinderen zullen krijgen).

@Hellen
Ja, het was ongepland en spontaan, dus was wel even schrikken

Werd later ook tegen mij gezegd dat een meerling 1 van de risico's is, als je op een wat 'oudere' leeftijd zwanger raakt.

@Bri
Ik snap wat je bedoeld, ik heb het dan wel meegemaakt dat mijn moeder kon oppassen en/of mee op stap gaan bij de oudste twee, maar nu is ze 70 en door allerlei mankementen kan ze echt niet meer zo gauw iets doen en alleen oppassen kan ze niet meer.

@ opa's en oma's: de ouders van mijn Lief waren 41 en 45 toen hij geboren werd. hij is enig kind gebleven en ze zijn alweer 10 en 13 jaar geleden overleden. Dat is dus wel een enorm nadeel: hij was al jong alleen. En Roos heeft dus maar één opa en oma: mijn ouders die 62 en 63 zijn.

Alleen daarom al hoop ik dus nog op een zusje of broertje voor haar. ik heb gezien wat het mijn Lief deed dat hij zo jong zijn ouders verloor en hij ook niemand had en heeft om zijn blijdschap en vragen over ouderschap aan voor te leggen. Tuurlijk heeft ie mijn ouders wel, maar dat is toch anders. In de week dat we erachter kwam dat ik zwanger was, heeft hij er erg veel verdriet over gehad dat hij niet naar ze toe kon gaan om ze dit blijde nieuws te vertellen.

Ook ik hoop dat ons meisje niet zo lang hoeft te wachten als wij ( het was bij ons ook geen keuze om laat ouders te worden). Ik zou het superleuk vinden om haar als moeder te zien.

Just in Case heb ik wel een uitgebreide documentatie over de zwangerschap en haar jeugd, oa. op de babysite, die ik regelmatig opsla en uitprint. Sommige stukjes zijn afgeschermd voor lezers, maar vanaf de dag dat ik zwanger was heb ik geschreven. Zodat ze weet hoe ik mijn zwangerschap en haar jeugd ervaren heb, voor het geval ik er niet meer ben als ze moeder mocht worden. Ook om haar te laten weten hoe gewenst te was.

Dat doe ik denk ik nog bewuster dan wanneer ik een jonge moeder zou zijn geweest, dat soort dingen vastleggen voor later....