Geen idee of er animo voor is. Dus probeer het maar

Nog meer chronisch zieke mama's hier? En hoe ervaren jullie het moederschap? En waar lopen jullie vaak tegenaan met de opvoeding of gewoon de dagelijkse dingen?
Misschien hebben we wel tips voor elkaar waardoor het allemaal wat makkelijker word

Ikzelf heb Fibromyalgie. Op de dagen dat ik veel pijn heb en erg moe ben vind ik het nog wel eens erg zwaar met 2 kindjes!
Vooral met mijn dreumes ( net 1 jaar en al 13 kilo!! )
Hem naar boven en naar beneden tillen is erg moeilijk voor me!
Dagelijks overbelast ik mijn armen en rug waardoor ik nog meer pijn heb.

Ook de moeheid vind ik erg zwaar. Smiddags een middagdutje doen om bij te tanken zit er helaas niet meer in. Dus savonds ben ik echt uitgeput en lig ik om half 9 al te snurken in mn bedje

Over 2 weken gaat mijn oudste naar de basisschool. Nu komt het mooie weer eraan dus hoop ik dat de pijn ook wat minder zal zijn.
Maar bij slechte dagen en veel pijn zie ik er best tegenop om zo vaak op een dag heen en weer te moeten van en naar school.
Ik hoop dan maar ook dat ik elke dag op tijd kan komen.

Zo dat was het voor even

Groetjes van Mamzie

geen chronisch zieke mama hier maar wil je wel even een knuffel geven!
Een sterke moedige mama als jij verdiend veel respect!

Hier ook een chronisch zieke moeder.. heb een dochtertje van 11 maanden..

Heb de ziekte van strumpfell oftewel hsp.. is een spierziekte waardoor ik soms erg veel pijn in mn benen heb en niet veel kan lopen.. maar tot nu gaat het wel redelijk alleen soms moet ik s'avonds mn medicijnen nemen. en dan ben ik de volgende dag wat rustiger kwa huishouden enzo..

Hier een chronisch zieke die mama wil worden. Ook fibromyalgie. Maar zoals in mijn onderschrift te lezen is, ga ik leren hoe ermee om te gaan en daarna gaan we weer voor een kindje!

Tja, ik mag me aansluiten (al doe ik vaak erg mijn best te ontkennen dat ik chronisch ziek ben, omdat het zo'n stempel drukt op hoe mensen je zien).
Ik heb endometriose, en in mijn geval betekent dat eigenlijk bijna altijd pijn en altijd moe. Mijn humeur lijdt daar soms wel heel erg onder, maar meestal laat ik het niet toe dat mijn omgeving het merkt.

Het moederschap (17 mnd inmiddels) vind ik pittig, al geniet ik er wel enorm van. Ik ken echter mijn beperkingen en met die vermoeidheid weet ik dat een tweede kind absoluut niet aan te raden zou zijn, omdat ik mezelf dan echt teveel druk op zou leggen. Ik wil graag een leuke moeder zijn en niet 1 waarvan mijn kind(eren) later zoud(en) denken: pffff, die had ook altijd wat....
Dus hier maar 1 kind en dat blijft zo. Nu trek ik het nog wel, al is dat soms met heel veel moeite, en kunnen we gewoon leuke dingen gaan doen zonder dat ik daar meteen een dag voor plat moet om bij te komen. Dat vind ik belangrijk.

Ik heb wel gemerkt dat veel mensen er weinig begrip voor kunnen/willen opbrengen dat je wat meer rust en tijd voor jezelf nodig hebt. Das het nadeel met zo'n ziekte - je ziet het niet aan de buitenkant. Onze vriendenkring is dan ook flink ingekrompen de laatste tijd, maar de mensen die we nog hebben zijn des te waardevoller voor me en begrijpen het altijd als ik het ff niet trek of een afspraak afzeg ofzo. Heerlijk gevoel.

Hier ook fibromyalgie...
Het gaat lekker hier op het forum, haha!

Het gaat nu k*t...maarja...dat is dan maar even zo. Moet gewoon even mijn weg weer vinden in het mama zijn...
En het omgaan met de pijn is me gelukt met mijn werk/relatie/huishouden enz enz, dus het gaat me hier ook in lukken. Het heeft alleen tijd nodig.

Within, je hebt helemaal gelijk hoor, als je het nodig hebt, maar mag ik vragen waarom je zo'n cursus gaat volgen?! En gaat dat met meer of alleen?
Wil je nl wel waarschuwen voor sommige mensen die het leven heel somber zien met deze ziekte. Ik ben 1x naar zo'n infodag geweest, maar werd er alleen maar depri van. Die waren zo pessimistisch, werd er gewoon bang van...en je moet het toch zelf doen!
En als ik het hard mag zeggen, revalideren lukt toch niet, want je herstelt nooit...het gaat nooit over...je moet het alleen leren accepteren, of bedoel je dat?!

Voor de andere meiden...we komen er wel hoor! En ik voel me, ondanks mijn ziekte, sterker dan ooit! Tuurlijk heb ik ook weleens een depridag en dat ik er wel echt verdrietig om ben, maar doordat ik veel dagen met pijn ken, geniet ik extra van de momenten dat het een beetje goed gaat!
EN WAT HEB IK GENOTEN VAN DE ZON VANDAAG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
We gaan de goeie kant op!!!! (warmte = bij mij minder pijn!)

Liefs Loesie

hallo!! hier ook FM! Gezellig zo! Ook vaak pijn en moe en vooral in de winter weinig energie en meer pijn. Ik hoop dat de komende maanden weer beter gaan. Ik zit mijzelf erg in de weg in de winter, zit er over te denken om maar te gaan overwinteren of zo.
Wij willen in d zomer voor een 2de gaan, maar mijn man vindt mijn energiegebrek en pijn wel moeilijk. HIj doet daardoor meer voor me en is bang dat het met een 2de nog moeilijker enzwaarder gaat worden. Ik wil gewoon denken dat het allemaal wel losloopt, maar voor hem werkt dat niet zo simpel. Ik werk niet, omdat ik het anders niet red qua energie, pijn en stress.
Ik weet ook niet hoe ik dat zou moeten doen, en werken en kinderen. Zou ik veel te gestresst en moe van worden denk ik.

ik ben de enige met wat anders haha.. Maar de zon was inderdaad heeeerlijk.. laat de zon maar schijnen heb ik ook niet zoveel pijn

Nee, hoor, lees mijn post maar Ik heb ook wat anders...

@MVs lijkt me oook erg zwaar.. ik heb eigenlijk dezelfde mening als jou liever een kind die zegt dat ze leuke dingen met moeders gedaan heeft dan dat er 2 zeggen dat er bijna niks gedaan kon worden..