Ooooooh, ik zie dat het nu echt over is met het oude topic. Inderdaad krijg ik er een soort funeral feeling bij, over afgelopen en uit. En tegelijkertijd bij dit topic weer een fris en fruitig gevoel, en vol verwachting wie de eerste mag zijn die de geboorte van haar kindje mag vermelden!
(hormonen, hormonen, hormonen

)
Viev: mooi dat alles is doorgesproken, helemaal er klaar voor dus!
Ik merk dat ik steeds kriegeliger wordt van mijn zus en sinds gister besef ik ook waarom. Zij gaat 14 juli op vakantie, en ik 'mag niet' te laat bevallen van haar, want dan is zij dus weg. Toen ik vertelde dat ik eventueel in geleid wordt rond 17 juli (als dat nodig mocht zijn), kreeg ik te horen dat dat niet kon, want dan moest de baby allang al geboren zijn.
Nu bedoeld ze het echt niet zoals het in deze woorden overkomt, en vaak bedoeld ze het als een geintje, en zegt ze het met een lach. Toch merk ik aan mezelf dat ik me een soort opgejaagd voel. Ik moet opschieten, baby moet NU komen, volgende week is te laat. Allemaal onzin gedachten, maar toch gaan ze onbewust door mijn hoofd.
*doet ogen dicht en denkt zen!*
Oh en nog in ding, even om af te reageren: Ik ben het helemaal schijtzat om elke dag gebeld te worden met de vraag of het al is begonnen! (kreeg net weer een controle-telefoontje) *en weer terug naar zen-modus*
En dan ga ik nu verder met het haken van een dekentje voor de kinderwagen.