Even mijn ei kwijt.. Weet even niet wat ik hiermee aan moet..
Mijn vriend en ik waren al een tijdje bezig om zwanger te worden.
Hier hebben we een aantal tegenslagen in gehad.
We hebben toen besloten om even niet meer bezig te zijn met zwanger worden.
Dat hebben we ook zo gedaan. Nu zit ik sinds eergister weer op zwangerschapspagina (alsof ik het aanvoelde) en gister bedacht ik me dat ik misschien al ongesteld had moeten zijn. Dus naar de kruidvat en jahoor, gelijk een knalpositieve zwangerschapstest!
Ik ben natuurlijk helemaal door het dolle heen! Het was gelukt ik ben zwanger en dit keer geen vage streepjes of bloedverlies op of voor NOD, maar over tijd en goed zwanger. Ik was zo gelukkig!
Mijn vriend en ik hebben allebei een eigen huis en zouden gister eigenlijk niet samen zijn.
Maar hij belde mij in de middag en zei dat ie toch langskwam, dus ik was natuurlijk blij, dan kon ik hem het nieuws vertellen.
Alleen kwam hij met heel ander nieuws. Dat ie er geen zin meer in heeft, en een punt achter onze relatie zet.
Hij wilt ook eigenlijk helemaal nog geen kinderen. Heeft zich mee laten slepen in mijn enthousiasme zegt ie. Maar wilt liever uit elkaar. Hij had gelijk al mijn spullen ook meegenomen en ik heb hem verzocht om weg te gaan omdat ik dat op dat moment allemaal even niet trok.
Ik heb hem dus niet verteld dat ik zwanger ben..
Ik zou zelf in Februari naar school gaan, heb een dochtertje van 4 thuis wonen. En verder heb ik alleen mijn moeder die hier in de buurt woont en een buurmeissie waar ik goed contact mee heb.
Ik weet even niet meer wat ik moet doen. En of ik dit wel ga redden in mijn eentje..
Moet ik voor abortus kiezen? Word al misselijk bij de gedachte.. Maar wat als ik het niet red alleen met 2 kinderen? Ik weet echt even niet meer wat te doen.....

Och meid wat vreselijk voor je! Weet niet zo goed wat ik moet zeggen! Maar ik wil je wel feliciteren met de kleine opkomst! En als de gemoederen straks wat gesust zijn vind ik wel dat hij het hoort te weten ! Sterkte meid

oh bah, wat ontzettend naar.
Is hij ook de vader van je dochtertje?
Ik weet niet of je financieel goed zit maar als jij het graag wil houden moet je dat doen.
En als je daarvoor kiest hoor je dat hem eigenlijk ook wel te vertellen.
Maar zoek eerst zelf eens rustig uit wat je wil en wat voor mogelijkheden je hebt. Sterkte!

Oh jeetje meid, wat vervelend! Mag ik je toch feliciteren met je zwangerschap? Maar jeetje, wat is de dag gisteren anders verlopen dan je had verwacht of gehoopt.
Ik kan me wel voorstellen dat je zo overdonderd was dat hij jullie relatie kwam verbreken dat je hem niet hebt verteld dat je zwanger bent, maar eigenlijke zou je dat wel zo snel mogelijk moeten doen denk ik. Wie weet hoe hij dan reageert. Hij kan wel hebben gezegd dat hij er nu toch niet klaar voor is... Maar dat was voordat hij wist dat het al zover is. Wie weet hoe hij reageert als hij hoort dat je al zwanger bent.

Neem geen overhaaste beslissingen. Laat alles even goed op je inwerken en praat er over met bijv je moeder.

In ieder geval heel veel sterkte!!!

God wat een rotnieuws zeg en dat op de dag dat jijzelf het mooiste nieuws hebt.

Ik zou het vandaag nog vertellen tegen de vader, want dit is iets wat je met zijn tweeen moet dragen.
Sterkte meis.

Jeetje meid, dat is schrikken zeg. Dat verwacht je totaal niet.

Hoe sta je er financieel voor? Denk er goed over na, je wilde het wel heel graag. Pff wat dubbel zeg. Toch gefeliciteerd met je zwangerschap!

Hallo meiden, ontzettend bedankt voor de lieve berichten..
Ik ben nog steeds helemaal ondersteboven van gister.
Financieel is mijn situatie redelijk. En ik denk altijd.. Waar 2 eten kunnen er ook 3 eten. Dus financieel maak ik mij ook weinig zorgen.
Ik had mij dit alleen zo helemaal niet voorgesteld.. Ik plan vaak alles.. En als dingen anders lopen dan ben ik nogal van slag.. Zoals nu dus..
Ik heb al wel een afspraak voor een vroege echo 24 Januari.. Ik denk dat ik deze afwacht aangezien ik eerder al BBZ en miskramen gehad heb. En als ik echt zwanger ben en het goed zit ga ik toch maar met hem praten.

Meid wat een mix van mooi en rot door elkaar. Ik feliciteer je met deze zwangerschap. Ik denk dat het zeker goed is als je met hem gaat praten.

En over plannen: niet alles in het leven is te plannen. Dat heb ikzelf ook wel ondervonden. Probeer de dingen te nemen zoals ze komen. Je vind er echt je weg wel in!

Even een update.. Ik heb toch maar de stoute schoenen aan getrokken en mijn ex verteld dat ik zwanger ben. Zijn reactie was TOTAAL niet wat ik had verwacht helaas.. :-(
Hij wilt dit echt niet en wilt dat ik abortus laat doen.
Ik begrijp er even helemaal niks meer van. Ik dacht dat hij dit net zo graag wilde als ik... Blijkbaar ineens niet meer..
Hij is erg boos en zei dat we helemaal niet meer bezig waren en dat ik hem erin geluisd heb.. We hebben alleen gezegd dat we er even niet meer mee bezig zouden zijn.. Nooit over weer aan de pil gaan gehad oid.
Hij is dus erg boos en ik krijg nu berichten dat ik de consequenties wel mee zal maken.. Geen idee wat hij daarmee bedoelt.. Ik heb het gevraagd maar krijg ook niks meer terug en telefoon neemt ie niet op.
Ik ben echt even ten einde raad.. Ik wil zo graag kunnen genieten van mijn zwangerschap.. Het had zo een mooie tijd moeten zijn nu.. Maar ik voel me vooral verdrietig om hoe dit nu is gelopen..

Dat is wel heel naar, dat hij zo reageert. Maar het is niet zo vreemd. ik lees vaker dit soort verhalen hier. Als mannen er klaar mee zijn, zijn ze er ook goed klaar mee, geloof ik.

Laat je in ieder geval niet dwingen tot een abortus als je dat zelf niet wilt. Want daar krijg je dan achteraf alleen maar spijt van. Blijven hangen in wat had kunnen zijn, zal je ook remmen in je mogelijkheden om een toekomst te zien met jou en je kindje samen.

Natuurlijk mag je kwaad, verdrietig en wanhopig zijn. maar er zijn mensen die je helpen en ook vanuit dit forum heb ik ervaren, dat soms wildvreemde mensen je op geweldige wijze kunnen helpen met spullen, praktische tips en een luisterend oor!