dank je wel.
gesprek is aardig goed gegaan.
Al bleef hij elke keer om nog een kans vragen maar elke keer uitgelegd dat ik daardoor niet gelukkiger werd, hij ook niet maar zeker mijn kinderen niet.
Dat snapte hij wel zei hij.
Echter sinds afgelopen donderdag loopt hij alleen maar overal en bij iedereen o zo zielig te toen.
Had hij maar eerder bij na moeten denken voordat hij ging liegen, kom achter steeds meer en meer leugens en ben heel erg blij met mijn keuze.
Op de dagen dat mijn zoontje bij zijn vader is dan komt hij spullen ophalen. Ik zet dan al dingen klaar voor zover ik kan en dan neemt hij dat mee. Het meerendeel is al weg en dat scheelt al zoveel.
Heb wel contact gehad met zijn jongere zusje en die was bang dat ze de baby niet zou mogen zien. Haar ook duidelijk gemaakt (ze is 19 jaar) dat als er tegen mij gewoon normaal gedaan wordt ik dat ook gewoon doe en dat ik dan helemaal niemand ergens buiten hou. Voor de rest is het mijn leven en doe ik wat het beste is voor mijn kids. Dat snapte ze helemaal. Daar ben ik blij om.
Maargoed ik ga dus nu als alleenstaande moeder door het leven en ben weer een stuk vrolijker. Kan weer genieten van dingen. Heb vorige week weer een echo gehad en was zo tof om mijn kleintje weer te zien. Moet nu weer wachten tot 6 maart dan krijg ik mijn 20 weken echo :-) en s'avonds krijg ik een pretecho die speciaal voor mijn zoontje is. Hij mag niet mee naar de 20 weken echt en dat had ik hem wel beloofd. Dus nu maar op deze manier. Mag ik 2 keer die dag genieten van mijn ukkie
Re: Samen of alleen? ik weet het niet meer!!
