Hello, supergefeliciteerd met je zwangerschap. Tenminste iets waar nog wel tevreden mee kan zijn, tussen al die stress door.
Opvanghuis zou indd wel een goed idee zijn, als je verder wilt komen. Maar het is daar niet altijd zo geweldig hoor. Je leeft daar namelijk ook met regels, je bent verplicht deel te nemen aan activiteiten, je moet rekening houden met anderen die daar ook wonen en als het niet klikt dan kan je er ook niks aan doen want je moet er gwn mee leven, je moet ook voor bepaalde tijd binnen zijn en als je werkt, moet je ook eigen bijdrage leveren.
Als ik in jouw schoenen stond, zou ik bij me pa blijven en werken. Kan hij af en toe ook oppassen. En vanuit daar reageren op woningen. Misschien kan je maatschappelijke werker een brief voor je maken voor urgentie-aanvraag?

Dat is niet altijd zo,de opvang waar ik gezeten heb deed niks..
De regel was dat je daar maar 3 maanden mocht blijven daarna werd je eruit gegooid
Weet niet waar je woont maar in het noorden heb je Zienn die je erg goed kan begeleiden en je kan ook begeleidend wonen in een huisje van die organisatie

Ik zou bijvoorbeeld gaan googlen naar "begeleid wonen jong moeder" en woonplaats
Opvang hoeft dus niet perse

Jeetje Whitesaber..
Dat wist ik helemaal niet!

Ik heb hier hele andere ervaringen gehoord.
Misschien is dat per regio verschillend?

Lijkt me inderdaad niet alles,een opvanghuis.Maar altijd beter dan niks misschien.


Ts,ik wil je niet ontmoedigen maar helaas zul je wel aan het werk moeten. Of je er nu alleen voor staat of niet,ze zetten iedereen aan het werk.
Eigenlijk wel een goed iets,juist als je al alleen bent,is werken juist goed voor je. Dan ben je even jezelf,even geen mama die tussen slaapjes,voedingen en wat dan ook moet regelen.

Meid,ik hoop dat je gesprekken met de maatschappelijk werker wat gaan opleveren!

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap. Ws heeft jouw mwer goede tips en ideeën welke wegen je moet bewandelen.

Er is nog wel iets wat ik even kwijt wil. Jouw reactie stoot mij enorm tegen de borst. Ik denk dat dat de wens is van elke moeder.....

Mijn vriendin geeft de pech gehad dat ze 2 keer een uitkering heeft moeten aanvragen omdat het bedrijf waar ze werkte failliet ging. Beide keren heeft ze hemel en aarde bewogen om heel snel aan het werkt te gaan. Bij de 2e keer verliet haar vriend haar en haar twee kids en kwamen ze door zijn schuld op straat te staan. Ze vond een huis, ging aan het werk, lager dan haar eigen opleidinsniveau en verdiende bijna net zo veel als dat ze een uitkering had ontvangen maar dat wilde ze absoluut niet. Dat vind ik een instelling waar we respect voor moeten hebben! Iets waar jouw uitspraak niet van getuigd.


Als alleenstaande moeder krijg je veel meer terug van de belasting en kun je zelfs via de gemeente een vergoeding krijgen als je gaat werken terwijl je eerst een uitkering kreeg.

Gefeliciteerd! En wat goed van je dat je voor kindje kiest!

Ik moet me ook bij de andere reacties aansluiten.
Ik moet ook gewoon werken om geld op tafel te krijgen. Ik heb wel een partner die werkt maar dat is niet voldoende om rond van te komen.
Juist als ik er alleen voor stond, zou ik willen laten zien dat ik het in mn eentje kan redden en zorgen voor je eigen levensonderhoud is dan 1 van de eerste dingen.
Ik zou idd op zoek gaan naar een instantie die je erbij kan helpen. Weet dat hier in de buurt ook flats zijn waar je begeleidt kan wonen en waar veel jonge alleenstaande moeders wonen.
Kosten van opvang zullen best wel meevallen. Wij betalen rond de 100 euro per maand dus ik hoef echt niet mn salaris daar aan uit te geven.

Allereerst gefeliciteerd

Als de vader erkenning wilt zal die ook alimentatie moeten betalen
Zou verders een maatschappelijk werker zoeken en een contactpersoon van de uitkeringsinstantie die jou kunnen helpen en begleiden naar zowel werk als financieel

ook zou ik naar de gemeente gaan voor afspraak om de situatie uit te leggen voor eventuele urgentie
Daarbij informeren voor toeslagen ect

geloof me het gaat je lukken alleen het is goed zoeken en je moet goede hulp krijgen!

Gefeliciteerd met je zwangerschap...

En tja, ik had ook wel thuis willen blijven bij mn dochter........In de bijstand zit je tegenwoordig niet zo makkelijk meer. Je hebt sowieso verplicht om te solliciteren. Met een uitkering idem dito. Of je moet afgekeurd zijn oid.

een tienermoeder huis is niet zo erg...
Je zit eerst een tijdje daar... dan word er een traject voor je opgezet..
Dan word er gekeken hoe ze jou en je kindje kunnen helpen.
hik je ergens tegen aan kan je naar je begeleider toegaan.
volgende stap Tussenhuis / begeleid wonen... een woning die je deelt of alleen bewoond met iemand in gelijke situatie.
Daarna kan je urgentie aanvragen en opzoek naar een eigen huis..
het kan allemaal bij elkaar wel een jaar duren maar wat is een jaar op een mensen leven?
Zo heb je straks wel alles voor elkaar voor als de kleine er is ..

@thuis zijn voor de kids...

ik heb ook een uitkering gekregen toen ik mn eerste kindje kreeg ( toen hoefde je nog niet direct op zoek te gaan naar werk) ik vond het heerlijk om er voor me kindje te zijn...

ik was 17 tuurlijk had ik kunnen werken ..
MAAR omdat ik er ineens alleen voor kwam te staan en zwanger was vond ik het toch maar wat fijn dat ik een uitkering kreeg en dat ik er voor me kindje kon zijn aangezien ze op dat moment alleen mij had en niemand anders

nu is het heel anders... heb 14 maanden thuis mogen blijven bij mn kindje... en nu ben ik weer vollop aan het werk..
en het bevalt me prima.

Als ik weer zwanger zou raken zou ik wel blijven werken..
gewoonweg omdat ik het heerlijk vind!