Goedenavond lady's, ik zal me nu gelijk even snel voorstellen en straks in het voorstel gedeelte uitgebreid doen.
Ik ben Bo inmiddels (sinds 2 dagen) 24 jaartjes jong.
Zeker wel een grote kinderwens, maar eerst nog even de opleiding afmaken, die duurt nog een jaartje.
Ik woon samen met mijn vriend in amsterdam.
We hebben ook nog een hond, een engelse stafford een kat, 3 fretjes en een pony (al is die echt van mij!

) en vermaken ons prima
Oke nu mijn probleem geval.
Ik heb augustus 2010 voor een abortus gekozen.
Ik was niet gelukkig met mijn toenmalige vriend en de relatie ging ook de hele verkeerde kant op.
De zwangerschap was dan ook zeker niet gepland, ik was gewoon braaf aan de pil, nooit vergeten en niet ziek geweest.
De keus was voor mijn toen erg makkelijk om er gelijk een mirena spiraal in te laten zetten.
Dit heeft een jaar geen problemen gegeven.
Tot ong 6 maanden geleden.
Ik werd constant misselijk, lusteloos, steken in mijn onderbuik, wisselende moods noem het allemaal maar op.
Iets waar je allemaal geen zin in hebt natuurlijk!
Eerst nog gedacht zwanger te zijn door de spiraal heen, een aantal tests gedaan maar alle waren negatief.
Toen toch maar naar de huisarts, die kon niks vinden en de pijn zat maar gewoon tussen mijn oren?

Toen na geen verbetering te hebben gevoeld (ze had even gekeken ........) uit mijn eigen maar de GYN gebeld en een afspraak gemaakt.
Ik heb toen een vreselijke boze huisarts aan de telefoon gehad, want het kon niet wat ik had gedaan, zomaar een afspraak maken bij de GYN want ik had niks, etc etc etc.
Nou na 6 weken kon ik EINDELIJK terecht bij de gyn.
Zij begreep mijn klachten en zei ook tegen mij dat de huisarts dit soort uitspraken nooit had mogen doen, de huisarts kan immders nooit aan de binnenkant kijken.
Tijden mijn echo bleek ik een joekel van een cyste op mijn rechter eierstok te hebben zitten, van ruim 5 cm.
Toen zei ze dat het ook verstandig was om een uitstrijkje te laten maken (en nog wat zooi...)
Daar kwam als uitslag uit dat ik PAP3A had.
Dit was een grote schrik, ik kreeg het nieuws via de telefoon en er werd me helemaal niks uitgelegd!
Ik maakte gelijk een afspraak en kon na 2 weken terecht.
De PAP3A bleek mee te vallen, maar moet wel elke 6 maanden op controle komen en een uitstrijkje laten maken.
Oke pfieuw dat was voorbij, maar nu heb ik nog steeds het probleem van die steken in mijn onderbuik.
Volgens de GYN kon dit goed komen door de cyste op mijn rechter eierstok, ik was dus enigsinds gerustgesteld.
Aankomende woensdag heb ik weer een echo om te kijken hoe het staat met de cyste.
Inmiddels lig ik nu weer op de bank met vreselijke buikpijn, het is niet constant maar zo ong om de 10 minuten 30 seconden lang een stekende/kramp in mijn onderbuik.
Ik kan het niet heel goed voelen door de intensiteit maar wat ik denk zit het links.
(omdat ik nu eigenlijk continue druk voel aan de rechterkant door die cyste)
Nu heb ik dit ongeveer om de 3 a 4 weken (Als ik zo terug kijk) maar soms ook zo extreem dat ik amper kan lopen.
Ik kan me haast niet voorstellen omdat dit zo periodiek is dat het door die cyste komt.
Inmiddels is het ook alweer een maand of 2 geleden dat ik een zwangerschapstest gedaan heb.
Maar krijg steeds weer meer symptonen hiervan: Pijnlijke borsten, wisselend humeur, misselijk etc.
Dit heb ik dus 1x eerder gehad en toen bleek ik niet zwanger te zijn (tijdens de mirena)
Woensdag krijg ik weer controle van de GYN dus nu zou ik ook geen test hoeven doen, maar twijfel nu hele erg of ik het spiraal eruit zal laten halen (mocht het door de spiraal komen deze symptonen) of toch laten zitten en hopen dat het wegtrekt?
Nu mijn vraag naar mijn asociale lange verhaal, Wie herkent dit probleem of de symptonen? Ik word er langzamerhand wel een beetje moedeloos van dat ik mijn eigen lichaam niet meer kan lezen om het zo maar even te omschrijven.
Ik zit absoluut niet lekker in mijn vel op het moment.
Ik hoop dat jullie de moeite willen nemen om mijn lange verhaal te lezen, en als je een reactie plaats ben ik helemaal blij!
Alvast heel erh bedankt!