Zit net je verhaal te lezen hier (kwam via je onderschrift hier terecht). Maar jemig zeg, diep respect voor je/jullie hoor!

Hier ook kindje dat reflux had (in een 'normale' mate) en een vriendinnetje met een kindje met reflux ook in uitzonderlijke vorm.. Dus ik weet grotendeels wat jullie moeten doorstaan! En dat is niet niks......

Super om te lezen dat jullie meisje het nu eigenlijk zo goed doet!! (ken nl. anderen verhalen, jammer genoeg..) WOUW!
Jullie hebben echt een kanjertje!

Heej snoopy.

Wat goed dat Lisa nu een lekker kind is! (qua bekkie is ze dat altijd al geweest!)

Misschien dat je verhaal wat vaag opgeschreven kan zijn, maar ik snap heel goed wat je bedoeld! Niet dat ik in hetzelfde schuitje heb gezeten, maar voor mij staat het er duidelijk.

Ik wilde je gewoon een dikke knufffff geven! Ik vind je echt een topper!

borstvoeding is idd zoet.. maar verandering van spijs doet eten he....
en zuigreflex.. ik ken het.. bas had geen zuigreflex toen ie werd geboren... beetje bij beetje is het weer gekomen...

Zou het? Bij zo'n kleintje? Ik geloof daar niet zo in, ben sowieso voor bijvoeding vanaf 6 maanden, al hoop ik wel dat Lisa over een maandje al aardig eet. Maar roosvicee op een speen geloof ik in ons geval sowieso niet in, ze kan het dan misschien wel lekker vinden, maar weet dan alsnog niet hoe ze moet drinken. Het is niet dat ze niet wil....
En een kindje dat geboren wordt zonder zuigreflex is wel wat anders, want die komt inderdaad wel weer. Maar vanaf 3 maanden verdwijnt ie weer en komt dan niet meer terug... dus daar hebben wij niets meer aan.

Remmar en Wendy, bedankt voor jullie lieve reacties! Doet me echt goed! We hebben echt geluk dat Lisa het verder zo goed doet, dat maakt het allemaal wat makkelijker.

Jeetje wat een verhaal zeg! Lijkt me echt een nare situatie. Gelukkig is Lisa verder een heel vrolijk en tevreden meisje, maar het lijkt me erg moeilijk allemaal om zo machteloos te staan.
Diep repect voor jullie hoor, hoe jullie je er doorheen slaan, want dat is niet niks allemaal!
En dan nog die vervelende waterpokken bij Eva er tussendoor, maar dat is gelukkig weer over.
Ik wens jullie sterkte en succes en hoop dat Lisa binnenkort goed haar papje eet en weer lekker gaat drinken.

hoe is het nu?

Mamaloutje, bedankt voor je reactie! Erg lief!

Amfy, lief dat je aan ons denkt! Ik zat er al aan te denken om een update te geven

Vandaag is de logopediste langs geweest om uit te leggen hoe we een papje moeten gaan geven. Normaal gesproken stop je gewoon de lepel in de mond van een baby en zo leren ze het vanzelf wel. Maar omdat Lisa dus niet drinkt en ook geen smaakjes binnen krijgt en toch wat aversie heeft/had tegen eten, werkt het wat anders. Normaal gesproken leert een baby echt goed happen in ongeveer 6 weken, wij moeten het wat langer de tijd geven, als het al gaat werken, maar dat is dus afwachten. Verder qua mondmotoriek zit het best goed, Lisa duimt, zuigt op mijn pink, kletst behoorlijk en stopt alles in haar mond. Dat is in ieder geval positief, maar geeft geen garanties. We moeten gewoon stap voor stap kijken hoe het gaat. Uiteindelijk zal ze weer gaan eten .

Verder is het zo'n vrolijk en makkelijk meisje! We nemen haar overal mee naartoe en ze vindt het prima. Maar daar zit wel een beetje het probleem met de sonde, als ze 'm eruit trekt en we zijn in Brabant, dan komt iemand van het kinderwijkteam (thuiszorg) de sonde weer plaatsen. Gaan we Brabant uit, dan moeten we dat óf van tevoren aangeven zodat ze iets kunnen regelen, óf naar het ziekenhuis ter plaatse. Nu gaat de sonde er niet zo heel vaak uit, maar zal je net zien.... We waren 1,5 week geleden naar Blijdorp gegaan, we waren 10 minuten binnen en ja hoor, sonde eruit! Zo wat heb ik lopen vloeken . Zo sneu, alles en iedereen weer inladen (vooral sneu voor Eva, die heeft 2 ijsberen gezien en toen moesten we weer weg), naar het ziekenhuis en bijna 2 uur na het uittrekken van de sonde stonden we weer in de dierentuin. En wij wisten dus niet dat we iets hadden kunnen regelen van tevoren, dachten dat ze ons sowieso wel zouden helpen ter plekke, maar dat is dus niet zo. En wij hadden zondagochtend pas besloten om die dag naar Blijdorp te gaan . Maar goed, toch nog meer dan de helft gezien uiteindelijk en het ging verder helemaal prima.
Afgelopen zaterdag even naar Breda geweest naar de woonboulevard en daar op een terrasje wat gegeten en gedronken, Lisa daar haar voeding gegeven en toen terwijl de voeding liep in de maxicosi en weer naar huis. Is allemaal prima te doen gelukkig zo met de voeding, Lisa vindt het ook wel allemaal best. Dat is zo heerlijk, voordat ze de sonde had was ze sowieso helemaal niet blij en krijste alleen maar in de maxicosi. Dat is nu helemaal niet meer, ze vindt het gewoon prima. Ze huilt alleen maar als ze moe is, honger heeft, pijn heeft, de sonde geplaatst wordt en als we haar pleisters doen. Maar vanavond hebben we weer haar pleisters vervangen, maar ze heeft helemaal niet gehuild . Ben ik erg blij mee, want dat vindt ik het ergste aan het hele sonde gebeuren, de pleisters plakken en de angst dat ze de sonde eruit trekt (en dat hangt dus weer samen met de pleisters plakken, over het algemeen geldt: goed plakken = sonde blijft zitten )

Verder spookt het de laatste week wel door mijn hoofd soms, hoe het had moeten zijn, gewoon een kindje dat lekker aan de borst drinkt. Maar door de reflux was het voeden vaak helemaal niet zo leuk, maar ik koester wel de herinneringen aan de momenten dat het drinken wel heel goed ging, vooral de eerste weken toen de reflux nog niet zo heftig was. Het begon zó mooi, ze pakte meteen de borst goed, alles liep super. Maar die stomme reflux heeft alles verpest. Ik had er wel eens over gelezen, maar nooit gedacht dat het zó heftig kon zijn. Het doet me wel behoorlijk wat als ik het zo opschrijf en erover denk, aan de andere kant, we hebben nu een supervrolijk kindje dat uiteindelijk ook 'gewoon' zal gaan eten (tja, zo gewoon vind ik het inmiddels niet meer ). Ik kan wel gaan zitten mokken, maar daarmee kunnen we het niet veranderen en het gaat gewoon super nu! Ik heb een blije peuter en baby, wat wil een mens nog meer? (en dan te bedenken dat ik 3,5 jaar geleden nog bang was dat we misschien geen kindjes konden krijgen...)

oh snoopy, wat een verhaal zeg....
je relativeert het wel mooi in je laatste zinnetje, maar dit is natuurlijk ook niet helemaal wat je in gedachten hebt als je je tweede pasgeborene aan de borst legt.
het lijkt me heerlijk dat Lisa zo vrolijk is, en dat ze lekker groeit (want die cijfers mogen er wezen, toch). maar wat balen dat het allemaal zo'n prominente plek in je dagelijks leven moet innemen. ik had ook te doen met Eva, dat ze na 3 ijsberen alweer de auto in moest en weg uit de dierentuin... je wilt toch ook nog wel eens spontaan iets kunnen doen!

maar goed. ik wilde je sterkte wensen (alsof je die nog nodig hebt, volgens mij zijn jullie beresterk!) en hoop dat het met bijvoeding wel zal gaan lukken. ooit zal je dit alles weer helemaal achter je kunnen laten...

Bedankt voor je lieve berichtje!

Tuurlijk hadden we het liever anders gezien, we weten ook hoe het normaal zou moeten gaan, want bij Eva ging alles wel volgens het boekje. Maar Lisa is Lisa en niet Eva en Lisa heeft heftige reflux, voor Lisa is dit gewoon het beste, niet dat we hiervoor gekozen hebben, maar in het geval van Lisa is het beter zo. Op deze manier kan ik er vrede mee hebben. Ik mis het wel, een kindje aan de borst en aan de fles. En wat mis ik het in slaap vallen aan de borst. Dat deed Lisa al weinig, omdat drinken voor haar helemaal niet fijn was, maar Eva viel met 10 maanden nog wel eens in slaap aan de borst. Lisa heeft het laatst met 2,5 maand bij me geslapen en nu kan ze dat niet meer, wil echt in haar bed of de kinderwagen. Dat vind ik echt heel érg jammer, ik mis m'n kleine baby'tje soms .
Binnenkort wordt er weer een meisje geboren in de familie en de mama wil borstvoeding gaan geven. Heel fijn natuurlijk, maar ik zal wel een traantje wegpinken als ik die kleine dan aan de borst zie (ik begin nu al ). Tja, hoort erbij en dit soort dingen blijven gewoon moeilijk, ook al heb ik geaccepteerd hoe het hier is gelopen. Daarom ben ik ook gestopt met de fles proberen, het is zo moeilijk om aan te zien dat ze het gewoon niet wil of kan.

Vanochtend schoot ik weer helemaal vol toen ik Lisa uit bed had gehaald. Wat een zegen, een vrolijk kindje dat het goed doet en lekker in haar vel zit! Heel veel mensen hebben zoiets van, oh jee, ze drinkt niet! Maar dat is echt niet het belangrijkste, dat komt wel weer. Hier wordt je toch helemaal vrolijk van (was vlak voordat ik dus helemaal vol schoot ): YouTube - Lisa is zo vrolijk!