Volgens mij en de verpleegkundigen/kinderarts is ze weer helemaal beter. Ze denkt ook niet, ik heb een sonde dus ik ga niet drinken, ze denkt waarschijnlijk, daar is die rotfles en als ik er uit drink doet het pijn, dus dat doe ik niet. Ze doet het nu zo goed met de sonde, slaapt goed, speelt veel en lacht de hele dag. Volgens mij is er helemaal niets meer aan de hand, behalve dan dat ze gewoon niet wil drinken.

Pnirmal, jij ook bedankt voor je berichtje. Had hij geen last van spruw ofzo? Daarbij gaan baby's ook vaak weigeren te drinken. Lastig is het hè, als ze zoiets essentieels gewoon niet doen...

Dank je wel voor je lieve berichtje! Ik weet ook wel dat ze het nog wel even redden. Eigenlijk is iedereen gelukkig zo behalve ik . Als Lisa ons enige kindje was geweest was het zo anders geweest. Dan hadden we gewoon samen veel in het ziekenhuis gezeten. Maar dat gaat niet. Voordat Eva de waterpokken kreeg was ze wel een paar uurtjes per dag hier, ze vindt het geweldig hier. Van de waterpokken heeft ze gelukkig weinig last. Ik heb haar sinds gisterochtend niet meer gezien, maar het schijnt ook mee te vallen met de pokjes. Maar Eva kan natuurlijk niet dag en nacht hier zijn, of de hele dag, alhoewel, er is hier ook een speelkamer waar ze zich prima kan vermaken en ze kan de afdeling niet zelf af. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat Eva hier hele dag is straks. Ze mag pas over 3 weken weer hier komen, maar dan wil ik echt al weg zijn hier. Met of zonder sonde.

Ik heb er op zich wel vertrouwen in dat het goed komt hoor. Tenminste, ik houd wel hoop. Maar ik weet het gewoon niet. Ik probeer me op beide kanten voor te bereiden. Naar huis gaan we zeker . Maar de vraag is of het met of zonder sonde is.

Ik heb ook gedacht van het proberen aan te leggen aan de borst. Maar ik kan de voeding dan niet goed indikken en ik ben bang dat het verhaal dan weer hetzelfde wordt als nu: het gaat een tijdje redelijk, 's avonds veel huilen en opeens weer weigeren. Dan zijn we weer helemaal terug bij af. En ze is woensdag begonnen met weigeren, de borst. Daarna heeft ze nog 2 flesjes op en toen was ze klaar met drinken. Ik denk dus dat het weinig uit zal maken, fles of borst. En ze heeft gewoon echt goed ingedikte voeding nodig, oftewel de fles.
Maar ik kan jouw gedachtengang goed voorstellen hoor. Ik dacht ook zo idyllisch namelijk

Wat hij had weten we nu nog niet. Maar moet toe geven denk dat hij ook heel veel stress bij mij aanvoeden. Zat midden in een postnatale. Dat werkte ook niet echt mee. Vandaar ik het uit handen heb moeten geven. Zat a zelf totaal er door heen en b een baby die niet wilden drinken. Dat is echt dubbel. Vandaar ik me toen heb laten opnemen. Moest voor mezelf eerst iets uitvechten. Hij is toen bij me vader geweest. En weet achter af ze hebben het me niet willen vertellen wat voor drama het ook bij hun was. En ze had drie kinderen al groot gebracht en me vader 2 dus ja. Gelukkig is alles goed gekomen en zorg ik van af dag een zelf voor me dochter god zij dank.

Pnirmal, lijkt me heel heftig om je kindje uit handen te geven, je kan niet voor je kindje zorgen als je al niet goed voor jezelf kan zorgen. Lijkt me het ergste wat je kan overkomen. Gelukkig dat het nu met je dochtertje en met jou wel goed gaat!

We hebben net de fles geprobeerd, op het moment dat ze zelf aangaf honger te hebben en dus niet terwijl ze al heel lang honger had (zoals gisteren). Ze was heel rustig, hapte een beetje naar de speen, vond het ook prima in haar mond, nam ook wel een grote hap, maar beet vervolgens in plaats van te zuigen. Zo eventjes geprobeerd en toen gestopt. Ze was nog helemaal rustig. Dus wel een positieve ervaring voor haar. Daarna toch wel even van slag, wat zitten die kleintjes toch complex in elkaar zeg! Dat zoiets basaals nu opeens zo moeilijk kan zijn. Straks gaan we het weer proberen. Ik heb nu eigenlijk best wel het idee dat het uiteindelijk goed gaat komen. Maar we doen het gewoon in Lisa's tempo. Ik wil haar met Eva met de waterpokken toch ook nog even niet thuis hebben. Ook al is de kans klein dat ze het dan ook krijgt, als ze het wel krijgt en ook pokjes in haar mond, zijn we terug bij af vrees ik.

Ik denk dat je het goed aanpakt hoor, zoals ik het hier lees. Ik kan alleen aangeven hoe ik het met L. heb ervaren. Zij was geopereerd in haar gezicht en kreeg ook buikpijn erbij, dus is heel snel de fles, of in ieder geval voeding, gaan associeren met pijn. Dat klinkt een beetje zoals Lisa het ook heeft. Ze hebben L. toen eerst aan laten sterken en alle pijn weggehaald en vervolgens, wat best wel hard was, geen sonde voeding meer gegeven, allen als ze sliep om uiteindelijk haar minimale intake te halen. Voor de rest had ze honger. Wat jij beschrijft met Lisa was de manier waarop zij ook weer begon te drinken. Heel voorzichtig happen naar de fles, en vervolgens helemaal van slag zijn vanwege het lef dat ze gehad had Honger is wel de manier waarop ze weer gaat eten. Ik zou misschien wel even met de lactattiekundige van het ziekenhuis overleggen over aanleggen aan de borst. Het zou jammer zijn als ze daar de negatieve associaties die ze nu met de fles heeft ook op overbrengt, maar misschien denk ik nu wel te doem

Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar ik ken wel iemand wiens zoontje met een week oud en met 4 maanden oud geopereerd is. Heeft ook sonde voeding gehad en met een sonde mee naar huis gegaan. Fles was ook moeilijk en als hij dan dronk, gooide hij het er weer uit.
Uiteindelijk bleek bij hun te oplossing te zijn om de sonde er helemaal uit te halen en alleen de fles te geven. Toen dronk hij weer.

In ieder geval heel veel sterkte en beterschap voor jullie en je kleine meisje!!

Ja ik heb ook wel het idee dat we het zo goed aanpakken en de verpleging hier ook. Die bewonderen mijn geduld, ik doe ook erg m'n best om die te bewaren .
En ieder kindje is anders en heeft een andere reden waarom het niet drinkt. Als Lisa écht veel honger heeft, wordt ze gewoon heel boos en gaat dan dus echt niet drinken (zoals het nu is dus). Dus juist als ik zie dat ze nét honger begint te krijgen, is dat hier het goede moment.
En wel grappig hoe je dat omschrijft, helemaal van slag zijn omdat ze zoveel lef had . Het is toch een hele stap voor haar.
En wat bedoel je met de negatieve associatie met de fles overbrengen op de borst, dat ze de borst straks misschien niet meer pakt? Dat zou best kunnen, maar het is toch de bedoeling dat ze de fles voorlopig krijgt met nutriton. Ik denk dat het zonder nutriton echt geen optie is, mede daardoor zitten we hier. En als ze straks nooit meer de borst pakt, het zij zo. In eerste instantie heb ik daar heel erg mee gezeten, wil haar zo graag aan de borst. Nu ben ik allang als ze ergens uit drinkt, maakt niet uit wat. Als ze maar drinkt en zich goed voelt. En ze krijgt nog steeds borstvoeding, iets waar ik heel blij mee ben maar wat ik ook een beetje probeer los te laten voor het geval ik het met kolven niet kan bijhouden.

Boefjesmama, daar hadden we ook al aan gedacht. Dat ze nu misschien ook niet wil drinken omdat ze toch ook de sonde voelt. We gaan het eerst maar zo proberen en als dat over een paar dagen niet gelukt is, misschien proberen zonder sonde. Maar jeetje, als het dan niet lukt, wat een hel is dat zeg, die sonde inbrengen. Ik hoop dus dat het zover hoeft te komen. Maar het is zeker iets waar we ook aan denken.

Hier mijn kleine zonnestraaltje (als ze maar niet hoeft te drinken...)