We hebben hier een heerlijke dreumes rondlopen van ruim 20 maanden.
Geweldig wat hij allemaal doet, wat hij al allemaal zegt en heerlijk als hij bij je komt knuffelen, maar........ ( er is altijd een maar

Hij is zo aan het veranderen.
Grenzen verkennen: met dingen gooien, aan dingen zitten wat niet mag, knoeien met eten / op de grond gooien.
Krijgt hij zijn zin niet, of wordt hij gecorrigeerd dan zet hij het op een krijsen.
Normale rituelen zijn opeens niet meer leuk. Tandjes poetsen is een ramp, vitamine innemen is een ramp, het slaapritueel werkt anders.
Het enige wat gelukkig wel nog werkt is:
het slapen zelf Ik durf het niet hardop te zeggen, bang dat dat ook anders wordt.
Ik vind het zo moeilijk. Hij is echt ons allerliefste mannetje, maar ken hem zo niet en het frustreerd me dat wat we altijd deden, nu niet werkt.
Herkent iemand dit? is het een fase? de leeftijd? wat kunnen we doen om hem te helpen? wat werkt, consequent zijn?
Ben benieuwd naar jullie reacties.