Ben ik echt de eerste die je tegen komt die er weer voor zou kiezen?
Eigenlijk kies ik ervoor omdat ik eerst doodsbang was voor een keizersnede , maar nu me dat 100 % is meegevallen, zie ik erg op tegen een normale bevalling, tja raar kan dat gaan he.
Bij mij kwamen ze er met 36,5 week achter dat ze in een stuit lag want met precies 36 weken ging ze zo liggen, met 37,2 dagen hebben ze haar proberen te draaien, maar ze konden geen grip op de baby krijgen.
Ik vond dat draaien wel erg pijnlijk, jij dan?
Dat wil ik liever niet meer meemaken.
Manon is geboren ook met 38 week en 1 dag.
Zij woog 2380 gram bij de geboorte toen ze mee naar huis mocht woog ze 2130 gram ze was 44 cm lang.
Ik vond het wel heel klein, en daardoor een beetje eng zelfs in het begin.
Maar je went daar echt verschrikkelijk snel aan.

Groetjes Jolanda

Heb net ff gekeken in het foto album. Wat een schatje zeg!!!

hoi jolanda,
bij mij deed het draaien helemaal geen pijn,maar het was wel heel onprettig. Ik zou het de volgende keer ook niet meer laten doen. De kans van slagen is te klein en ik kreeg echt hele pijnlijke harde buiken ongeveer een half uur daarna tot de volgde morgen.

Jou popje was nog kleiner dan de mijne......best eng he zo'n klein teer kindje waar jezelf helemaal voor moet zorgen (met de papa dan)
ik was zo blij dat we thuis waren en had ook een fantastische kraamhulp.
ik ben nu ook bang voor een gewone bevalling,zeker omdat dat nu gevaarlijker is ivm het litteken van de keizersnee.
Stiekem hoop ik dat het bij een tweede ook weer een keizersnee zal worden,maar je hebt het niet voor het zeggen he?

Ik had van die vreselijke verhalen gehoord over ks,maar ik vond het ook 100% meevallen. Mijn vriendin (deelden een kamer in het ziekenhuis) deed er veel langer over om te herstellen,maar zij wist het pas 1 dag van te voren en zij zat aan de morfine. Ik niet...deed niet zo'n pijn dus ik wilde liever paracetamol.


liefs
Tamara

Hallo Tamara

Ik had ook last van die harde buiken en moest nog een uur blijven liggen na die tijd aan zo'n monitor.
Vond dit wel erg vervelend hoor, elke keer dat hartslagje angstig in de gaten houden want als het zou dalen dan moest ik blijven, dus nee ik zou dat nooit meer willen doen.

Ja ik vond haar heel erg klein, toen ze geboren was paste ze de kleertjes van maat 50 niet die waren echt veel te groot.
Mijn ouders zijn op dat moment nog naar de babywinkel gegaan en hebben daar mutsjes, rompertjes , en overslag truitjes gekocht( vond ik wel erg lief) maat 44.
Deze waren zelfs nog een beetje te groot, maargoed.
Mijn ouders schrokken toen wel voor de prijs van die prematuur kleertjes.
Maargoed ze waren wel nodig.

Ik heb eigenlijk helemaal geen pijn gehad, alleen dat het een beetje trok als ik moest niezen of lachen.
Ik kreeg elke ochtend 12 paracetamols waarvan ik er maar eentje nodig had ( alleen omdat ik hoofdpijn had)
Ik ben wel de eerste avond ineens misselijk geweest, en heb mijn visite mijn kamer even uitgestuurd om bij de baby te gaan kijken.
Ik dacht als ik dan over mijn nek moet gaan, dan niet waar iedereen bij is.
Maar ik kreeg daar medicijnen voor ingespoten en het was binnen 5 min. over.

En ik heb het die eerste nacht verschrikkelijk koud gehad ( ben altijd al een koukleum en ik had al twee dekens) en ik kon niet bij het knopje komen om de zuster te roepen.
Maar toen die eenmaal langs kwam om een kijkje te nemen kreeg ik er hihi nog een deken bij en van die grote verwarmde sokken (heeeel fijn haha)

Maargoed dit alles neem ik maar voor lief en ik hoop ook dat je de keuze krijgt maar daar komen we nog wel achter als het zover is.

Liefs Jolanda

Wat een dotje zeg! En wat een lieve lach! Echt een mooi kindje!

Groetjes,
Anouk.