Ja met doordrammen bereik je misschien het tegenovergestelde. Geef het de tijd en noem andere namen, vaak kom je toch samen weer terug op die ene naam. Dat hebben wij ook gedaan.

Het zijn natuurlijk ook mijn hormonen hé en het feit dat mijn man niet zo tactisch is en op dit moment ook met een burn out zit en lichte depressie.. Zoiets te horen krijgen terwijl je het niet verwacht is zeer irritant

Zijn eigen naam vind hij ook niet mooi en die van mijn nichtjes vond hij eerst ook afschuwelijk maar nu vind hij die namen juist wel bij hun passen.
Ik denk dat hij pas kan wennen aan een naam, welke dan ook, zodra het kindje geboren is.. Dit voel ik zo aan en daarom heb ik echt geen zin in een nieuwe zoektocht naar dé naam want ik heb het idee dat we die toch niet gaan vinden op deze manier.

Na aanleiding van jullie reacties, waarvoor dank, heb ik vanochtend wel even excuses gemaakt en gezegd dat ik hem absoluut niet mijn wil op wil leggen (maar dat ik wel heel blij was met de naam) alleen als hij er echt niet aan kan wennen dat we dan gewoon iets anders gaan zoeken.

Hij gaf te kennen dat het ook de situatie is waarin hij nu inzit waardoor het komt dat hij twijfelt en benadrukte nog maar eens dat hij bij mijn nichtjes ook moest wennen aan de naam maar dat is ook goed gekomen!

Ik zei nog, als hij straks geboren is en we zijn het er ineens unaniem over eens dat "Pietje" of "Jantje" beter past (bij wijze van spreken ) dan veranderen we het ter plekke nog

Heel goed! Het zal allemaal vast goedkomen!