LEO behandeling en clomid tabletten!
Geplaatst 19 oktober 2011 om 07:19 door Hanneke07
Aangepast 19 december 2011 op 12:02 door Hanneke07
Aangepast 19 december 2011 op 12:02 door Hanneke07
Hallo lieve allemaal,
Ik wil graag vertellen over mijn ervaring met de Leo behandeling. Graag hoor ik ook jullie ervaringen!
In het kort de geschiedenis:
- Eind nov. 2010 gestopt met de pil. Ik kreeg een onregelmatige cyclus terug. De cyclus werd met de maand langer.
- In juni 2011 zat ik al op 6,5 week toen de huisarts mij besloot door te sturen naar het ziekenhuis.
- Na clomid 50 mg in juli 2011 en een clomid 100mg in aug 2011 te hebben gehad zonder dat er een eisprong kwam stelde de art een LEO behandeling voor.
Bij de LEO-behandeling onder volledige narcose branden ze de follikels met een elektrode weg. De de eierstokken worden bereikt via een klein gaatje bij de navel en twee andere onderin de buik. Om zicht te krijgen op de eierstokken moeten ze eerst de buik met lucht/gas opblazen. Dit kan na de operatie pijn in de schouder veroorzaken omdat het gas omhoog stijgt in je lichaam.
Meteen een week later was ik al aan de beurt.
Wat was dit spannend!
Ik moest om kwart over 7 al in het ziekenhuis zijn. Om 8 uur was ik al aan de beurt. Ik had nog nooit een operatie gehad of in het ziekenhuis gelegen. Ik had dus ook geen idee hoe ik op narcose zou gaan reageren.
Het infuus zetten viel me reuze mee. Daarna begon ik toch wel een beetje zenuwachtig te worden.
Even later ging ik de OK in. Na het plakken van een hoop stickers kreeg ik de narcosevloeistof in mijn infuus. Ik kreeg een heel vreemd tintelend gevoel. Vooral in mijn hoofd. Nog geen 10 sec. daarna was ik weg.
Om half 10 besefte ik voor het eerst dat ik wakker was. Er stond een zuster naast me die vroeg of ik pijn had. Ik voelde een soort van menstruatiepijn in mijn buik en kreeg hiervoor pijnstilling. Deze pijn was binnen een kwartier weg. Verder leek ik me goed te voelen. Ik had het alleen maar warm, maar dat is het altijd in een ziekenhuis vind ik.
Even later kwam er een zuster die vond dat mijn hartslag wel erg hoog bleef. Ergens rond de 116. Natuurlijk ga je dan op je hartslag letten en van de zenuwen werd hij alleen maar hoger. Uiteindelijk zat ik op 149. Ze hebben me hier iets voor gegeven. Na een half uur was hij wel gezakt maar bleef rond de 115. Aangezien ik me verder goed voelde mocht ik om half 12 terug naar de kamer.
De gyneacoloog kwam al vertellen dat alles goed was gegaan. Ze hebben ook mijn eileiders doorgespoten en dat zag er ook allemaal goed uit.
Op de kamer aangekomen belde ik mijn man. Deze kwam meteen met een lief cadeau. Vrijwel meteen moest ik al naar de wc en kon ik wat eten. Om half 2 mocht ik dan ook alweer naar huis. Ik was wel nog slap van de narcose en liet me in een rolstoel tot aan de auto brengen. Toen ik buiten kwam in de frisse lucht voelde ik me meteen nog beter.
Ik heb daarna geen pijn meer gehad. Ik heb alleen een soort van spierpijn in mijn schouder gehad door het gas en een paar keer bij het aanspannen van mijn buik voelde ik de wondjes trekken. De drie wondjes. 1 bij mijn navel, en twee aan beide kanten in de onderbuik, zagen er goed uit. Na een week vielen de hechtingen er vanaf. Ik heb thuis geen pijnstilling meer nodig gehad.
Na een week ben ik weer gaan werken en na 2 weken weer gaan sporten.
Al met al is de operatie me heel erg meegevallen. Zeker de pijn is me heel erg meegevallen.
Twee dagen later kreeg ik echter last van ontzettend bloedverlies. Dit hield twee dagen aan. Waarschijnlijk is dit gewoon mijn menstruatie geweest. Gunstig. Vanaf dat moment begon mijn nieuwe cyslus.
Helaas zijn we nu 6,5 week verder en geen menstruatie. Ik ben ook nog niet zwanger. Nu dus maar donderdag terug naar de arts om te kijken hoe het verder moet.
Waarschijnlijk zal ik weer chlomid krijgen. In de hoop dat deze nu na de operatie wel aanslaat.
Blijft dus spannend en onzeker of er een kans gaat komen.
Liefs Hanneke
Ik wil graag vertellen over mijn ervaring met de Leo behandeling. Graag hoor ik ook jullie ervaringen!
In het kort de geschiedenis:
- Eind nov. 2010 gestopt met de pil. Ik kreeg een onregelmatige cyclus terug. De cyclus werd met de maand langer.
- In juni 2011 zat ik al op 6,5 week toen de huisarts mij besloot door te sturen naar het ziekenhuis.
- Na clomid 50 mg in juli 2011 en een clomid 100mg in aug 2011 te hebben gehad zonder dat er een eisprong kwam stelde de art een LEO behandeling voor.
Bij de LEO-behandeling onder volledige narcose branden ze de follikels met een elektrode weg. De de eierstokken worden bereikt via een klein gaatje bij de navel en twee andere onderin de buik. Om zicht te krijgen op de eierstokken moeten ze eerst de buik met lucht/gas opblazen. Dit kan na de operatie pijn in de schouder veroorzaken omdat het gas omhoog stijgt in je lichaam.
Meteen een week later was ik al aan de beurt.
Wat was dit spannend!
Ik moest om kwart over 7 al in het ziekenhuis zijn. Om 8 uur was ik al aan de beurt. Ik had nog nooit een operatie gehad of in het ziekenhuis gelegen. Ik had dus ook geen idee hoe ik op narcose zou gaan reageren.
Het infuus zetten viel me reuze mee. Daarna begon ik toch wel een beetje zenuwachtig te worden.
Even later ging ik de OK in. Na het plakken van een hoop stickers kreeg ik de narcosevloeistof in mijn infuus. Ik kreeg een heel vreemd tintelend gevoel. Vooral in mijn hoofd. Nog geen 10 sec. daarna was ik weg.
Om half 10 besefte ik voor het eerst dat ik wakker was. Er stond een zuster naast me die vroeg of ik pijn had. Ik voelde een soort van menstruatiepijn in mijn buik en kreeg hiervoor pijnstilling. Deze pijn was binnen een kwartier weg. Verder leek ik me goed te voelen. Ik had het alleen maar warm, maar dat is het altijd in een ziekenhuis vind ik.
Even later kwam er een zuster die vond dat mijn hartslag wel erg hoog bleef. Ergens rond de 116. Natuurlijk ga je dan op je hartslag letten en van de zenuwen werd hij alleen maar hoger. Uiteindelijk zat ik op 149. Ze hebben me hier iets voor gegeven. Na een half uur was hij wel gezakt maar bleef rond de 115. Aangezien ik me verder goed voelde mocht ik om half 12 terug naar de kamer.
De gyneacoloog kwam al vertellen dat alles goed was gegaan. Ze hebben ook mijn eileiders doorgespoten en dat zag er ook allemaal goed uit.
Op de kamer aangekomen belde ik mijn man. Deze kwam meteen met een lief cadeau. Vrijwel meteen moest ik al naar de wc en kon ik wat eten. Om half 2 mocht ik dan ook alweer naar huis. Ik was wel nog slap van de narcose en liet me in een rolstoel tot aan de auto brengen. Toen ik buiten kwam in de frisse lucht voelde ik me meteen nog beter.
Ik heb daarna geen pijn meer gehad. Ik heb alleen een soort van spierpijn in mijn schouder gehad door het gas en een paar keer bij het aanspannen van mijn buik voelde ik de wondjes trekken. De drie wondjes. 1 bij mijn navel, en twee aan beide kanten in de onderbuik, zagen er goed uit. Na een week vielen de hechtingen er vanaf. Ik heb thuis geen pijnstilling meer nodig gehad.
Na een week ben ik weer gaan werken en na 2 weken weer gaan sporten.
Al met al is de operatie me heel erg meegevallen. Zeker de pijn is me heel erg meegevallen.
Twee dagen later kreeg ik echter last van ontzettend bloedverlies. Dit hield twee dagen aan. Waarschijnlijk is dit gewoon mijn menstruatie geweest. Gunstig. Vanaf dat moment begon mijn nieuwe cyslus.
Helaas zijn we nu 6,5 week verder en geen menstruatie. Ik ben ook nog niet zwanger. Nu dus maar donderdag terug naar de arts om te kijken hoe het verder moet.
Waarschijnlijk zal ik weer chlomid krijgen. In de hoop dat deze nu na de operatie wel aanslaat.
Blijft dus spannend en onzeker of er een kans gaat komen.
Liefs Hanneke
Totaal reacties 5
Reacties
-
Mijn verhaal is eigenlijk precies hetzelfde als dat van Hanneke. Ook ik ben eind november 2010 met de pil gestopt en had zeer weinig tot geen menstruatie. Mijn huisarts wilde dit eerst een jaar aankijken, maar mijn internist in het ziekenhuis die ik voor mijn schildklierafwijking opzoek, vond het wel reden genoeg om me in april 2011 door te verwijzen naar de afdeling gynaecologie. Na 3 rondes Clomid kreeg ik te horen dat ik kon kiezen tussen hormoonspuiten of een LEO+HSG. Dat laatste heb ik gekozen omdat mijn gevoel daarbij beter was. Hormoonspuiten kunnen we later altijd nog proberen. Ik was doodsbang want ik was nog nooit geopereerd, maar het viel achteraf gezien wel mee. Mijn zenuwen waren best erg aangezien ik geen kalmeringsmiddel kreeg vantevoren. (als je erg nerveus bent, vraag ernaar. Volgens mij ga je dan een stuk rustiger de o.k. in) Toen ikw akker werd op de recovery schudde mijn hele bed, maar dat bleek ik zelf te zijn. Ik dacht dat ik het koud had en kreeg van een verpleger een heerlijk warme deken. later schudde ik nog steeds. Ze zeiden dat het van de narcose kwam. Na een paar uurtjes uitrusten in het ziekenhuis kwam mijn vriend me halen. net ald Hanneke07 heb ik me laten rijden in een rolstoel (raar gevoel om je zo rond te laten rijden). De operatie was gisteren en ik voel me redelijk. heb een menstruatiegevoel in mijn buik en wat problemen met opstaan van de bank en uit bed. Verder last van mijn schouder van het koolzuur dat Hanneke07 ook beschreef, maar die pijn verdwijnt als het goed is komende dagen. Nu is het dus afwachten geblazen.....Geplaatst 25 oktober 2011 om 18:13 door monchichi 
-
Daar zijn we weer! Inmiddels is het alweer december.
In november weer chlomid 50 mg gehad. Er gebeurde helemaal niks! De hoop op de werking van de tabletten was weg. Ik keek al uit naar het spuiten. Hopelijk zou dat wel iets gaan doen. Toch moest ik van de arts voor de zekerheid eerst nog een ronde chlomid 100 mg proberen.
Zodoende in dec weer chlomid 100 mg. Weer echt niet fit van de tabletten, maar ja dat hoort erbij. Tot onze verbazing bleek bij de eerste en tweede echo dat er nu 3 eitjes aan het groeien zijn. Ongeveer 13 mm. Mijn lichaam reageert dus toch eindelijk. Joepie!Nu afwachten of ze alledrie doorgroeien, want dat is eigenlijk niet de bedoeling. 1 of 2 eitjes vindt de arts niet zo erg, maar 3 vindt ze te veel.
Echt spannend!Geplaatst 12 december 2011 om 11:59 door Hanneke07
-
Joepie! Er zijn twee eitjes doorgegroeid. Ovulatie kan nu elk moment plaats vinden. Morgen krijgen we nog een samenlevingstest. Ben benieuwd! Dan afwachten! Wat is het toch spannend!
Geplaatst 13 december 2011 om 11:38 door Hanneke07
-
De samenlevingstest woensdag was positief. Er was duidelijk een ei 18mm en mijn eisprong kon elk moment plaats vinden.
Daarna was bij de volgende echo op vrijdag duidelijk te zien dat de eisprong heeft plaats gevonden! Joepie!
Voor het eerst is er een kans dat zwanger zijn. Vet spannend! Nu dus afwachten.
In ieder geval is het sowieso fijn om te weten dat de tabletten nu wel aanslaan en dat we daarmee verder kunnen gaan.Geplaatst 19 december 2011 om 11:58 door Hanneke07
-
Oud jaarsdag 2011 was het 2weken na de ovulatie. Een menstruatie leek nog niet te komen en dus een test gedaan. Deze was positief! Kon niet geloven dat we eindelijk zwanger waren.
Bij 6 weken een echo gehad. Het hartje kon je al zien kloppen en het was 1 baby!
Bij 8 weken weer een echo gehad. Weer het hartje kunnen zien kloppen.
Tot die tijd vond ik het elke dag wel spannend of alles goed zou blijven gaan. Nu is dat gevoel wat gezakt en kan ik meer genieten.
's ochtends wel wat last van misselijkheid en soms ook spugen maar na het ontbijt is dat snel over.
Deze week hebben we al weer de 12 weken echo. Weer spannend!
We zijn zo blij!Geplaatst 20 februari 2012 om 11:23 door Hanneke07
