Ga terug   Zwangerschapspagina > Weblogs > Daar gaan we weer... dit keer voor eiceldonatie

Geef je mening!

12 september - deel 3 tot 16 september

Voeg "12 september - deel 3 tot 16 september" toe aan Google Voeg "12 september - deel 3 tot 16 september" toe aan NUjij Voeg "12 september - deel 3 tot 16 september" toe aan Twitter Voeg "12 september - deel 3 tot 16 september" toe aan Facebook
Geplaatst 17 september 2011 om 09:23 door marjah

12 september-deel 3

Helaas hebben we geen foto's van onze twin, daar doet het ziekenhuiz niet aan. Zo jammer


13 september

Gisteren een sms-je gekregen van mijn vriendinnetje. Ik heb eigenlijk voor vandaag met haar afgesproken, maar ze is verkouden en ze wil me niet aansteken. Kijk, dat is lief
Dus dat betekent dat ik vandaag niks te doen heb. Helemaal niks! Dus ik heb me in ieder geval goed bemoeid met allerlei zaken op het forum.

Ondertussen blijkt dat een van mijn POF-zusters gewoon zwanger is, dus dat geeft in iedser geval enorm veel afleiding en ook een hele hoop hoop. Okee, het zijn haar eigen eicellen, wordt naukeurig gemonitort op immunologisch gebied, spuit heparine en krijgt soya infusen. Maar toch, het is een lotgenoot.
Uiteraard ben ik ontzettend blij voor haar en door haar gelukkig gekrijs wordt ik ook gelijk helemaal hyper. Het kan misschien bij mij ook wel zomaar zo zijn.

Zelfs het verhaal over mijn mans belofte van de eierdans komt weer naar boven. Hij heeft het beloofd, als ik zwanger ben doet hij naakt de eierdans. Okee, eerst zien, dan geloven . Het verhaal wil ik hier best spammen, maar het you tube filmpje komt er toch echt niet.

Maar even over mij en mijn kostbare lading: ik heb pijn aan mijn baarmoeder, het plaatsen ging gisteren namelijk niet zo heel erg makkelijk. Mijn baarmoedermond wilde niet blijven zitten, dus telkens moets deze opnieuw worden vastgezet. AUW!
Zeer irritant, maar ach, wat doe je eraan? Lekker luieren dus.

14 september

Slecht geslapen, want ik had vannacht enorme opvliegers. Mijn haar was nat van het zweet en ik lag gewoon te stuiteren. Uit pure ellende ben ik om 6.45 gaan douchen en ik weet het zeker...

ik ben zwanger . Ik weet het zeker . Ik ben namelijk al om 07.00 de gordijnen aan het wassen en de badkamer aan het soppen, terwijl mijn schoonmaakster over 2 uur komt.
Moet toch niet gekker worden

Vanochtend ben ik naar een collega gegaan, die net is bevallen van een IVF-baby (6x IVF en dit was de laatste kans). Zo lief! Hij is heel schattig, maar vandaag wel veel aan het huilen, omdat hij door een osteopaat onder handen was genomen voor zijn reflux. 1 voordeel; hij had niet meer overgegeven. Ik ben er echt lang gebleven, maar ik heb meerdere keren aangegeven dat ik zou gaan. Ach... ik denk dat ze het wel gezellig vond . Ik ben in ieder geval goed verzorgd, door haar moeder die me tot 2x toe van een lekkere warme hap had voorzien.
Wel mijn eerste suiker sinds weken naar binnen gewerkt. Maar ach, 1 glaasje fris kan geen kwaad, toch?

Steeds heb ik buikpijn en ik weet niet waar dit vandaan komt. Het lijkt ook wel of mijn benen zeer doen (soort beenweeeen) en steken aan mijn rechter eierstok.

15 september

Gisteren om 20.45 naar bed gegaan en ik kwam er om 9.30 uit. Heerlijk, ik ben alleen om 02.00 en 04.30 wakker geweest.

Maartje komt . Wat gezellig! Samen met haar in juli geboren dochter. Haar auto is volgeladen met allerlei dingen, want ik mag haar in badje stoppen .
Eerst even lekker gegeten, zitten theeleuten, foto's gekeken uit mijn jeugd (schaamrood op de kaken van alle modeflaters) en daarna de beeb in bad gedaan. Zo schattig .
Daarna zijn we er even op uit gegaan (naar.... censuur) en we hebben een lekker drankje/ijsje genomen en we hebben veel foto's gemaakt van haar en haar kindje in deze unieke setting.

De pijn blijft en is erg irritant.

16 september

Alweer veel wakker, maar goed het is niet anders.

Wederom niets te doen, dus weer een lekker rustig dagje. Ik had vandaag eigenlijk een kinderverjaardag, maar het is niet verstandig om met mijn poging tot immuunsuppressie de ziektekiemen op te zoeken. Ach, binnenkort ga ik wel even langs. Veel gezelliger!

Ik heb het koud, de hele dag al en ik lig onder een dekentje op de bank. Zitten is niet prettig, vanwege mijn buik en liezen. Ik snap er niks van. Als die buik/liespijn komt van de innesteling, dan maakt het me niets uit. Maar stel dat dat niet zo is? Dan ben ik het nu al echt zat.

Ik heb hiervoor weinig geschreven hoe ik me voel en dat klopt. Eigenlijk was ik nog niet eens zo erg met de poging bezig. Ja, ik voel van alles, maar ik was niet bezig met de uitkomst, de testen van komende week. Ik weet dat ik me niet in kan houden, maar ik spuit ook wat extra pregnyl, dus dat zit ook nog in mijn lijf. Zo spannend!
Maar nu, toch... ik wordt toch blijkbaar al wat nerveuzer, nu we 1 week na punctie (= 1 week dpo) zitten. Ineens zijn er dan toch stiekem traantjes, omdat ik bang ben dat het weer op een teleurstelling zal uitlopen. Het probleem van deze poging is dat er hoop is. Voor de verandering 20-30% kans, ten opzichte van nog geen 5% kans. Dat maakt het allemaal zo eng.
Natuurlijk wil ik erin geloven, maar met 20-30% kans, is er ook een kans van 70-80% dat het niet lukt. Brrrr, dat maakt me toch wel een beetje bang, hoor.
Geplaatst inStandaard
Bekeken 1651 Reacties 1

« Vorige     Index     Volgende »
Totaal reacties 1

Reacties

  1. Old Comment
    Spannend zeg! Ennuh toen ik zwanger was had ik ook slapeloze nachten en was ik irritant vroeg wakker (helaas geŽindigd in een miskraam) Maar het klinkt hoopvol!
    Succes!!!!
    Geplaatst 17 september 2011 om 14:27 door
 

© 2005 - 2016 Zwangerschapspagina.nl