zin in kerst...
Geplaatst 3 augustus 2011 om 08:14 door taliaa
Ja zin in kerst. Ik heb zo'n zin in kerst...
Buiten doet de zon een verwoede poging om nog enigszins een zomers tafereeltje te schetsen, maar geef toe, het is bij schrijven al 3 augustus; die zomer gaat niet meer komen hoor.
Nee, ik heb zin in kerst. In dikke kleren, sneeuw, de kerstboom, lichtjes, gelukkiggezelligburgerlijkegoedsappigheid...
Vorig jaar kerst, wat heb ik ernaar uit gekeken. We zouden met zijn 4-en zijn, een lang gekoesterde wens zou uitgekomen zijn. Zolang op ons eerste kindje moeten wachten en onze 2e wens was weer een avontuur, maar toch, toch was ze op komst.
Een meisje, 2 dochters. En ik zag me al zitten, met mijn meisjes in kerstjurkjes gehuld onder de kerstboom. En ik zou er dan heerlijk bij zitten, wellicht niet in mijn strakke kerstjurk, maar toch übergelukkig zou ik daar zitten te stralen met mijn geluk.
We zouden aanschuiven aan het kerstdiner, dit jaar voor ons geen culinaire stress, we hoefden alleen maar te komen. Wat hadden we er zin in..
maar toen liep de zwangerschap anders dan gedacht, onwelkome, lastige maar toch nog ongevaarlijke complicaties werden mijn metgezellen.
de 40 weken naderde, maar geen baby. Alleen een ontplofte buik, slapeloze nachten en een rothumeur.
maar ach, je maakt nog wat foto's en je weet dat er "nognooiteenisblijvenzitten".
Uiteindelijk dient dochter 2 zich toch nog spontaan aan en wordt zij na een hele heftige bevalling geboren op 19 december. Ons eigen kerstkindje...
maar ze was blauw, zo groot, zo anders, zo stil....
uiteindelijk horen we iets, ze doet het!
Ze wordt uiteindelijk goedgekeurd, alleen is ze weer te groot en heeft ook zij een te klein fontanel. Dus we blijven nog even..
Volgende dag het verlossende woord: we mogen naar huis.
Dus rijden we weer door een enorm pak sneeuw heen, met ons nieuwe geluk.
roze wolk kom maar op!
maar hij wordt licht grijs, die wolk... en steeds grijzer en grijzer, totdat hij pikzwart ziet..
Kerst 2010, ik kan net een beetje beneden lopen. Onze elize slaapt niet, spuugt heel veel en valt ontzettend af. de verloskundige komt elke dag langs, overlegt veelvuldig met de kinderarts..
Ik moet me zorgen maken, aan mijn meisje denken, maar dat doe ik niet..
ik denk hele andere dingen, dingen die niks met een roze wolk of nieuw geluk te maken hebben.. Dingen die ik niet hardop kan typen..
Ik word wanhopig: waar is mijn geluk? waar oh waar? waar ben ik? waar is Taliaa, die zich overal doorheen slaat..
Waar oh waar??
ik kan nog veel details over die eerste weken vertellen, over de borstvoeding, flesvoeding en relactatie...
over grijze wolken, zwarte wolken en toch weer grijze wolken.. Over een 2egeluk dat zich steeds beter gaat voelen, wat éindelijk een beetje slaapt, maar zo veel spuugt.
maar wat na 6 weken eindelijk gelukkig lijkt te zijn. Over het 1egeluk dat zo'n lieve grote zus is.
Over mijn kanjer van een man, die de eerste 3 weken nachtdienst heeft gedraaid met onze dochter, zodat ik lichamelijk een beetje kon herstellen..
maar die details zijn overbodig, wil ik vergeten..
ik heb geen mooie herinneringen aan de kraamtijd, of die eerste weken. het was overleven, lichamelijk maar vooral emotioneel..
maar nu, nu is ons geluk compleet... we hebben 2 gezonde (!!) gelukkige (!!!) dochters, die we soms achter het behang willen plakken, maar waar we vooral übergelukkig mee op de foto willen, onder onze kerstboom.
dus kerst 2011 kom maar op, kom maar, want ik zweef op mijn roze wolk, samen met mijn familiegeluk.
ik voel wat ik ieder zo wens, maar waar ik zelf niet meer in geloofde.
Ik geloof dat God me hier doorheen heeft getrokken, al weet ik niet altijd waarom het zo heeft moeten gaan.
maar we zijn er, en op de kerstfoto van 2011 zal het geluk ervan af spatten!
Buiten doet de zon een verwoede poging om nog enigszins een zomers tafereeltje te schetsen, maar geef toe, het is bij schrijven al 3 augustus; die zomer gaat niet meer komen hoor.
Nee, ik heb zin in kerst. In dikke kleren, sneeuw, de kerstboom, lichtjes, gelukkiggezelligburgerlijkegoedsappigheid...
Vorig jaar kerst, wat heb ik ernaar uit gekeken. We zouden met zijn 4-en zijn, een lang gekoesterde wens zou uitgekomen zijn. Zolang op ons eerste kindje moeten wachten en onze 2e wens was weer een avontuur, maar toch, toch was ze op komst.
Een meisje, 2 dochters. En ik zag me al zitten, met mijn meisjes in kerstjurkjes gehuld onder de kerstboom. En ik zou er dan heerlijk bij zitten, wellicht niet in mijn strakke kerstjurk, maar toch übergelukkig zou ik daar zitten te stralen met mijn geluk.
We zouden aanschuiven aan het kerstdiner, dit jaar voor ons geen culinaire stress, we hoefden alleen maar te komen. Wat hadden we er zin in..
maar toen liep de zwangerschap anders dan gedacht, onwelkome, lastige maar toch nog ongevaarlijke complicaties werden mijn metgezellen.
de 40 weken naderde, maar geen baby. Alleen een ontplofte buik, slapeloze nachten en een rothumeur.
maar ach, je maakt nog wat foto's en je weet dat er "nognooiteenisblijvenzitten".
Uiteindelijk dient dochter 2 zich toch nog spontaan aan en wordt zij na een hele heftige bevalling geboren op 19 december. Ons eigen kerstkindje...
maar ze was blauw, zo groot, zo anders, zo stil....
uiteindelijk horen we iets, ze doet het!
Ze wordt uiteindelijk goedgekeurd, alleen is ze weer te groot en heeft ook zij een te klein fontanel. Dus we blijven nog even..
Volgende dag het verlossende woord: we mogen naar huis.
Dus rijden we weer door een enorm pak sneeuw heen, met ons nieuwe geluk.
roze wolk kom maar op!
maar hij wordt licht grijs, die wolk... en steeds grijzer en grijzer, totdat hij pikzwart ziet..
Kerst 2010, ik kan net een beetje beneden lopen. Onze elize slaapt niet, spuugt heel veel en valt ontzettend af. de verloskundige komt elke dag langs, overlegt veelvuldig met de kinderarts..
Ik moet me zorgen maken, aan mijn meisje denken, maar dat doe ik niet..
ik denk hele andere dingen, dingen die niks met een roze wolk of nieuw geluk te maken hebben.. Dingen die ik niet hardop kan typen..
Ik word wanhopig: waar is mijn geluk? waar oh waar? waar ben ik? waar is Taliaa, die zich overal doorheen slaat..
Waar oh waar??
ik kan nog veel details over die eerste weken vertellen, over de borstvoeding, flesvoeding en relactatie...
over grijze wolken, zwarte wolken en toch weer grijze wolken.. Over een 2egeluk dat zich steeds beter gaat voelen, wat éindelijk een beetje slaapt, maar zo veel spuugt.
maar wat na 6 weken eindelijk gelukkig lijkt te zijn. Over het 1egeluk dat zo'n lieve grote zus is.
Over mijn kanjer van een man, die de eerste 3 weken nachtdienst heeft gedraaid met onze dochter, zodat ik lichamelijk een beetje kon herstellen..
maar die details zijn overbodig, wil ik vergeten..
ik heb geen mooie herinneringen aan de kraamtijd, of die eerste weken. het was overleven, lichamelijk maar vooral emotioneel..
maar nu, nu is ons geluk compleet... we hebben 2 gezonde (!!) gelukkige (!!!) dochters, die we soms achter het behang willen plakken, maar waar we vooral übergelukkig mee op de foto willen, onder onze kerstboom.
dus kerst 2011 kom maar op, kom maar, want ik zweef op mijn roze wolk, samen met mijn familiegeluk.
ik voel wat ik ieder zo wens, maar waar ik zelf niet meer in geloofde.
Ik geloof dat God me hier doorheen heeft getrokken, al weet ik niet altijd waarom het zo heeft moeten gaan.
maar we zijn er, en op de kerstfoto van 2011 zal het geluk ervan af spatten!
Totaal reacties 25
Reacties
-
Kerst.... Brrr moet er niet aan denken.
Als er niet zoveel sneeuw ligt als jaren hiervoor.
Niet te vergeten de gladheid op straat, een val mijn grootste schrik.......Geplaatst 3 augustus 2011 om 10:17 door glukkig
-
Geplaatst 3 augustus 2011 om 10:29 door JuJu81
-
Geplaatst 3 augustus 2011 om 18:15 door pluk
-
Geplaatst 3 augustus 2011 om 19:32 door silvia009
-
Geplaatst 4 augustus 2011 om 09:19 door maartje84
-
Geplaatst 4 augustus 2011 om 12:11 door alexandra80
-
Geplaatst 4 augustus 2011 om 12:36 door taliaa
-
Taliaa wat prachtig geschreven en wat voel ik een brok in mijn keel en een traantje, misschien een klein stukje herkenning. Maar oh wat ben ik blij dat je nu zo gelukkig bent en dat probeert achter je te laten.Geplaatst 4 augustus 2011 om 13:15 door lot23
-
wat mooi geschreven heb je het op een mooie kerst met je 2 meiden en je manGeplaatst 4 augustus 2011 om 14:56 door -
Geplaatst 5 augustus 2011 om 07:51 door Knuffelkonijn
-
Geplaatst 5 augustus 2011 om 09:06 door Bright
-
Geplaatst 5 augustus 2011 om 09:19 door Sikki
-
Geplaatst 5 augustus 2011 om 09:30 door CherryBelly
-
Geplaatst 5 augustus 2011 om 17:53 door evenstar
-
Geplaatst 5 augustus 2011 om 20:03 door debby82
-
Geplaatst 6 augustus 2011 om 12:32 door Kapedi
-
Geplaatst 8 augustus 2011 om 13:37 door klingel
-
Geplaatst 14 augustus 2011 om 20:48 door juut26
-
Geplaatst 18 augustus 2011 om 11:07 door Nachtzon
-
Geplaatst 18 augustus 2011 om 12:52 door wonderteam













