De risico's zijn inderdaad klein, maar als het je gebeurt ben je toch goed zuur. En als je op voorhand zegt dat je ondanks de risico's preventief een epiduraal wilt neem je risico's. Dat is niet mijn mening maar gewoon de keuze die gemaakt word. Ik wil alleen maar duidelijk maken dat je veel minder risico loopt als je gewoon afwacht hoe het gaat en pas als het nodig is een epiduraal neemt. De kans dat de angst van TS werkelijkheid word is dan een stuk kleiner. Er is nu een trend aan het onstaan om een epiduraal te nemen voordat de weeen beginnen. Hier zijn natuurlijk uitzonderingen waarin het goed is om te doen, echter geen zin in pijn hebben is geen goede reden hiervoor.
Ook zorgverleners mogen trouwens een mening hebben hoor.
Ik zeg niet dat je geen epiduraal moet nemen, absoluut niet. Ik vind dat er soms te lang gewacht word om het voor te stellen aan de patient !
Maar een epiduraal op voorhand nemen, ik vind het knap als jij een anesthesioloog kan vinden die daar een goed argument voor kan verzinnen.

Zal je altijd zien dat je e ruggeprik wil en dat je ontsluiting al te ver is ( dan krijg je hem niet meer)

TS, als je nou in plaats van je over dit soort dingen druk te maken, geestelijk goed voorbereidt en oefeningen leert om de ww op te vangen, heb je a) misschien wel helemaal geen epiduraal nodig en b) een veel fijnere bevalling!

Als je je er al op instelt dat het zo verschrikkelijk wordt en je zoveel pijn gaat krijgen, dan zal dat ook zo zijn! Maar dat is voor een deel aan jezelf!

Lieverd, die anesthesiologen doen niet anders dan epidurale en spinale verdovingen plaatsen, de kans ik echt heel klein dat ze te hoog zitten.

Je krijgt 'm overigens pas als de weeën krachtig genoeg zijn dat ze voor ontsluiting zorgen, meestal bij 3/4 cm omtsluiting. Je kan wel van tevoren eens langs gaan bij de anesthesie en daar je vragen stellen. Moet je even aan je VK vragen hoe dat in z'n werk gaat, ik denk dat je dan eerst op consult moet bij een gyn.

Ik heb in totaal 4 ruggeprikken gehad. Bij mijn eerste 2 en bij de tweede.

tijdens de bevalling zelf heb ik beide keren een epiduraal gehad. Dat ging prima, alleen 1 keer was slechts de helft verdoofd. Ik heb beide keren een ruggeprik gevraagd omdat ik een weenstorm door de inleiding niet trok. Vantevoren wilde ik het niet, maar ik was er toen erg blij mee.

Bij de ks van de oudste had ik een ook een spinale (bevalling eindigden beide keren in een ks), ging prima.

Bij de ks van de jongste is de spinale ruggeprik tijdens de ks idd te hoog gezet. Ik raakte daar in het begin ook van in paniek, omat je het gevoel krijgt dat je niet volledig door kunt ademen. Ik werd echter heel goed begeleid door de anesthesist. Mijn hoofdeind werd wat omhoog gedaan en er werd mij uitgelegd dat het puur gevoelsmatig was en dat ik echt genoeg zuurstof kreeg. Ik werd heel goed in de gaten gehouden, ik mocht een kapje op met extra zuurstof, maar dat wilde ik niet ivm misselijkheid.
Het was wel een beetje eng, maar nadat ze mij wat gekalmeerd hadden, lukte het mij wel weer om rustig te blijven en door te ademen.

Maar goed, de kans dat dat gebeurt is dus maar klein en helemaal bij een epiduraal, die je vaak krijgt tijdens een bevalling.

Het kan echter ook nooit kwaad om je vantevoren al wat in te lezen over de voor/nadelen van een ruggeprik zodat je voorbereidt bent.
Dat had ik niet gedaan, want ik stond er hetzelfde in als jij, maar na een weenstorm door een inleiding was ik erg blij met de ruggeprik. Ik wist daar alleen vantevoren helemaal niets over.

Bedankt voor weer wat reacties,

ja tuurlijk bereid ik me voor op het opvangen van weeen en dat soort dingen,het is niet dat ik me alleen maar bezig houd met die ruggeprik,

Ik was gewoon benieuwd naar ervaringen, en inzicht van mensen die misschien het al mee gemaakt hadden.

Ik denk juist omdat ik er van uit ga dat het vershrikkelijk veel pijn gaat doen , het me meevalt ?? ( of is dat wishfull thinking haha)

Ik weet het,je weet niet van te voren hoe het lopen gaat,en dat is iets waar ik slecht tegen kan,dus ik wil van te voren zoveel mogelijk diverse scenario`s doorgenomen hebben ( in mn hoofd )

Nouja beetje een controlfreak hier. Die dit soort dingen dus heel moeilijk kan loslaten

Ik heb een epiduraal gehad bij de bevalling, dat ging goed. Zat gewoon normaal zeg maar. Ik vond alleen wel dat het snel was uitgewerkt! Ik had al een hele nacht rug en beenweeen gehad toen ik de ruggeprik kreeg en effectief heb ik maar een paar uur geen pijn gehad. Daarna kwam het weer terug. Toen nog een beetje bij gekregen, maar ook dat was snel weg. Daarna voelde ik alle pijn weer, maar kon ik niet goed bewegen met alle slangen die ik had (ruggeprikinfuus, gewoon infuus, katheter, band om mijn buik). Dat was best naar. En bij mij kwamen de persweeen niet op gang, maar bleef ik de been en rugweeen houden. Toen hebben ze me best lang laten liggen voor ik zelf mocht persen.

Misschien heb je mijn post gelezen. (onder een andere naam dan) want bij mij is de ruggenprik op een gegeven moment te hoog geschoten. Ik ging eerst heel erg rillen en trillen, toen had ik het gevoel dat ik niet meer adem kon halen en dacht echt dat het heel erg verkeerd met me ging. Ze hebben toen gelijk het infuus met de opwekkers op 0 gezet en de ruggenprik uit. Heel langzaam daarna weer opgebouwd en toen ging het wel goed. Ze hebben wel continu gecontroleerd of hij niet te hoog kwam, dmv van ijskompressen op je huid leggen en dan aangeven of je het wel/niet voelt.
Ik heb trouwens mijn ruggenprik gekregen voordat het infuus met opwekkers aangesloten was. Dit ivm ernstige BI. Ik vond de 'verlamming' behoorlijk heftig. Ik kon absoluut niets meer bewegen, mijn benen vielen tijdens het persen ook gewoon naar de zijkant. Ik kon me ook niet omdraaien in m'n bed, waardoor ik soms heel lang op 1 kant lag en dat deed dan best pijn. Tijdens het persen hebben ze de ruggenprik aan laten staan. Ik heb dus zó'n anderhalf uur 10 cm gehad. Toen was mijn dochter ver genoeg naar beneden gezakt en kon ik haar op gevoel (voelde absoluut geen persweeen) er uit persen. Dat was binnen 10 minuten gebeurd. Ik had 1 klein minischeurtje en pas na het hechten hebben ze de ruggenprik uitgezet. Het heeft bij mij nog 6 uur geduurd voordat ik weer kon staan en lopen.

Dus wel... zoals je gelezen hebt is het bij mij met epiduraal dus echt gebeurd.
Het blok zat al op borsthoogte terwijl het daarvoor echt bijna elke 10 minuten gecontroleerd was. Het ging opeens heel snel en was niet te voorkomen geweest...