Precies.. je wilt het risico niet lopen...
En op dat moment was dat voor jullie de perfecte oplossing!

TS wil de hond niet wegdoen, omdat hij al 4x een ander baasje heeft gehad... Tja... bij mij gaan mijn voelsprieten dan echt wel uit...

1. Waarom hij heeft hij al zo vaak een nieuw thuis gehad???

Ze geeft aan dat hij altijd bij kinderen geweest is en dat hij nog nooit een kind gebeten heeft?

Mijn vraag dan meteen: dat weet je dus niet. Mensen die een hond wegdoen geven 9 van de 10 x niet de werkelijke reden op van de herplaatsing!

Mensen nemen een hond in huis. De hond heeft een geschiedenis. Er gebeurt iets en mensen zeggen dan al snel: Hij kan niet weg want.... En dan denken ze dat ze in het belang van het beestje handelen. Mensen zijn dan ook vaak niet bereid om er alles aan te doen om een beestje te helpen.

TS wil bijvoorbeeld de hond graag houden. Prima denk ik dan.. dat is een keus! Maar het moet wel een verantwoorde keus zijn omdat je hier ook met kinderen te maken hebt en het welzijn van de hond. Het is niet altijd vanzelfsprekend dat een dier bij jou op de juiste plek zit. Dus de stelling: herplaatsen ben ik tegen want dat is slecht voor een dier kan ik dus absoluut niet achter staan. Herplaatsen is in bepaalde gevallen juist de juiste keus! Nu zeg ik niet dat dat hier zo is...

Maar er is wel dusdanig veel gebeurd dat je al je tijd, energie en ook evt. veel geld in zult moeten stoppen!

Wat voor mij een vaag iets is, is dat TS de hond niet weg wil doen, hoopt dat het niet nog eens gebeurd en op een advies als ga eens kijken bij een gedragstherapeut (ik heb nooit gezegd dat ze er ook 1 in de arm moet nemen, alleen maar even kijken eerst) wordt dan niet eens gereageerd!

Hoe graag wil je dan vraag ik me wel af....

Maar goed... TS vraagt alleen maar advies... Het is niet mijn hond, niet mijn kind en dus ook zeker niet mijn verantwoordelijkheid...
Maar wel mijn mening: mensen nemen maar dieren, maar zijn niet bereid om echt de volledige verantwoordelijkheid te nemen...

Ik hoop niet dat dit een mega discussie gaat worden..

Ik ben het hier wel volledig mee eens, ik heb het nu zelf gezien. De nieuwe eigenaren van Jaro zijn zo gek met die hond. De vrouw vertelde me dat Jaro pas gaat eten als zij beneden is, eerder niet, hij ligt samen met de zoon van het gezin te slapen op de bank. De hond bovenop de jongen. Hij doet niet vervelend meer met uitlaten, bij mij wel. En zo zijn er nog meer dingen, ik weet het gewoon zeker. Jaro hoort bij deze mensen! Een dier kan ook vervelend gaan doen doordat hij aanvoelt dat er iets is, maar goed misschien denk ik daar wel te ver in maar ik geloof daar persoonlijk wel in. Maar wat was nou mijn keus geweest, afwachten tot hij echt zou bijten, wat bij TS al gebeurd is. Natuurlijk kan ik naar gedragstherapie gaan, maar het vertouwen wat ik had in Jaro was al weg. Nu heeft hij rust, plezier en een superleven en ik heb ook rust want mijn kind kan lekker weer ronddartelen hierzo zonder dat ik de komende 10 jaar op mijn hoede moet zijn. Ik vind het een prima oplossing. We zijn allebei gelukkig nu. En anders allebei ongelukkig.

Daarbij komt alleen nog wel dat ik hem mis, ja logisch en ervan baal dat ik hem niet zo gelukkig heb gekregen. Dat vind ik jammer en voelt een beetje als falen, dat wel.

Ik ga wel met een gedragstherapeut praten, vrienden van ons kennen iemand waar ze goede ervaringen mee hebben.
En waar hij geboren is fokte ze honden voor hondengevechten en Spike hadden ze voor erbij maar hij was doodsbang voor die andere honden dus hebben ze een ander baasje gezocht. Een vrouwtje dat tijd voor hem had maar die werd ziek en kon Spike niet meer uitlaten dus deed haar zoon dat, maar die sloeg Spike als hij bijvoorbeeld trok aan de lijn.
Toen dat vrouwtje daar achter kwam heeft ze een ander huisje gezocht en dat was dus een vroegere vriendin van me.
En bij die vriendin van me had hij het ook niet fijn helaas..
Hij werd niet uitgelaten, hij kon volgens haar niks, hij werd druk van haar kinderen (hadden ADHD allebei) en zocht iemand en ik had altijd al een hondje willen hebben.
Hij was een weekje bij ons om het uit te proberen en hij was heerlijk rustig en lief en hij kon inderdaad nog niks. Ik heb hem in een week leren zitten, blijven, los lopen op het strand wat hij daarvoor absoluut niet kon.
Bij ons was hij op zijn plaats en kreeg hij liefde en aandacht en we liepen veel met hem.
En nog steeds, kids in de wagen en we lopen heerlijk.

Ik kan hem echt niet van de een op andere dag wegdoen..

Ik persoonlijk vind de antwoorden in de trant van 'tsja de hond waarschuwde al dus zelf schuld' echt belachelijk hoor... Ik heb mijn peuter ook al eens verteld dat hij niet van het balkon mag springen. Dus laat ik voortaan de deur lekker open en als hij toch springt zelf schuld?

Precies, dat vind ik dus ook...
Te gek voor woorden. Dat beest zou van mij een trap onder zn reet krijgen wat hij zo snel niet zou vergeten.

Qua gedragstherapeut had ik het niet over jou hoor En je hoeft je naar mij toe ook niet te verantwoorden...
Als ik je verhaal zo lees, denk ik ook dat jullie de juiste keus gemaakt hebben...

TS gaf aan persé de hond te willen houden... vandaar....

Perse de hond houden? Dat heb ik niet gezegd, ik vroeg alleen maar wat jullie zouden doen.
En nu ik er een tijdje over na heb kunnen denken wil ik het voorlopig nog aankijken.
Ik ga niet over 1 nacht ijs.

Sorry dan heb ik je daarin verkeerd begrepen...

Ik vind het ook goed dat je niet over 1 nacht ijs gaat... maar inderdaad dus wel dat je er dan ook echt alles aan moet doen...

Dit vind ik toch wel iets heel anders hoor!Beetje appels met peren vergelijken...