Hallo allemaal,
op dit forum gaat alles over jouw zwangerschap/geboorte enz. Maar weten jullie ook hoe het is gegaan toen jullie zélf op de wereld werden gezet?
Heb zelf een nogal apart verhaal rondom mijn eigen geboorte;
Het was feb. 1983, ontzettend koud, midden in de nacht. Ik kondigde me iets te vroeg aan, 2 weken ofzo. Mijn vader belde de verloskundige; hij zou meteen komen...Het werdt uiteindelijk een doe-het-zelf-bevalling; aangezien ik nogal haast had om deze wereld te betreden

én de verloskundige zo dom was geweest om met het winterse weer zijn auto-ruiten niet af te dekken, dus hij moest eerst krabben...
Ondertussen had mijn vader de rol van verloskundige maar op zich genomen

Toen de verloskundige eindelijk bij ons was, lag ik al lang en breed deze wereld te aanschouwen

Hij constateerde meteen dat ik te de licht van gewicht was(2200 gr.). Mijn navelstreng werdt doorgeknipt(en achteraf verkeerd afgebonden waardoor ik een navelbreuk op liep...)en meteen werdt ik in handdoeken gewikkeld. Ik moest direct naar het ziekenhuis.
Toendertijd was men blijkbaar nog niet uitgerust met allerlei reiswiegjes/maxicosi's etc. en werdt ik voor nood maar even in een rieten mand gedeponeerd

Terwijl de verloskundige op het punt stond met mij weg te gaan kon mijn moeder nog net op tijd vragen wat ik nou eigenlijk was!

Hij zei:"een meisje, van harte gefeliciteerd, doei!" en daar ging ik, in de rieten mand mee met de verloskundige, naar het ziekenhuis. Daar aangekomen direct in couveuse gelegd (gevolgd door nog 6 weken ziekenhuis). De volgende ochtend mocht mijn moeder me, na een hele hectische bevalling, eindelijk voor het eerst de fles geven!

Helaas zijn door alle hectiek geen foto's van mijn geboorte gemaakt, zelfs niet vlak daarna, mijn vader had zijn handen vol aan het hele gedoe. Mijn allereerste foto is pas gemaakt in het ziekenhuis, door 1 vd zusters, ik met een mega luier om in de couveuse aan allerlei slangetjes.
Het toevallige is, dat mijn broer(we zijn met zn 2en)op zn gemak is geboren, en nog steeds álles op zn dooie akkertje doet, terwijl ik, bij de geboorte een raket, nog steeds erg ongeduldig van aard ben
Ben benieuwd naar jullie geboorteverhalen, vertel vertel!
Groetjes!!