Pfff moet het even kwijt hoor, heb vandaag niet bepaald de leukste ervaring van mijn leven gehad.
Mijn zoon van 14 komt altijd na school meteen naar huis. Het is een beetje een computergeek dus hij hangt niet rond na school.
Dus is hij nooit later dan 3 uur/ half 4 uit.
Nou, hij kwam dus niet. Ik wachten en wachten en uit het raam blijven kijken of ik hem al aan zag komen fietsen.
Toen mijn dochter om 17 uur thuiskwam van dr stage was hij er nog steeds niet dus ik werd echt bang. Zijn school kreeg ik niet te pakken want die waren maar tot 16 uur bereikbaar
Toen ben ik maar naar zijn school gaan fietsen om te zien of hij daar nog was. Ondertussen bleef mijn dochter thuis en zou meteen bellen als hij thuis zou komen.
Nou, de school was dicht, fietsenstalling stond zijn fiets niet dus ik helemaal over mijn toeren weer naar huis gefietst.
Hij had ook geen mobiel bij zich
En echt, hij is geen kind dat laat thuis komt dus ik maakte me echt goed zorgen. Toen het ziekenhuis gebeld of er iemand binnen was gebracht ... DOODENG!!!
Toen naar de politie die het echt supergoed oppakten. Was wel heel raar om een beschrijving van zijn uiterlijk en kleding te geven. Dat vond ik zo eng.
Politie is meteen naar mijn huis gegaan terwijl ik in tranen op het bureau zat. Ze hebben een foto gehaald en zijn mobiel om te kijken of er wat in stond.
Ondertussen was het half 8. Mijn vriend kwam thuis, die had de jongste opgehaald die bij zijn moeder was en die ging toch maar even bij het grote station kijken (Zoetermeer heeft 2 treinstations en verder allemaal stations voor de randstadrail) En daar stond zijn fiets! Nou heeft ie wel bekenden in Gouda dus meteen ziekenhuis in Gouda gebeld en de politie, niets.
Ik ben naar huis gestuurd met de mededeling dat, mocht ie er morgen nog niet zijn, ik weer kwam om aangifte van vermissing te doen
Ik zag m al in die kou. Misschien een verkeerd iemand tegengekomen of door het ijs gezakt, er gaat echt van alles door je hoofd. Over vermiste kinderen die nooit meer terug gevonden worden. Echt een hel!
Kijk, als ie een kind zoals mij was had ik me echt minder zorgen gemaakt dan dat ik nu zou doen. Ik was altijd weg als kind.
Mijn vriend is de trein gaan afwachten die uit Gouda kwam en daar kwam ie aanlopen. Pffff janken toen ie binnenkwam. Wat kan je je dan opgelucht voelen!
Maar ook boos. Zijn excuus? Ik moest stage lopen bij een crematorium in Alphen a/d Rijn
Ik geloof er niets van maar weet wel dat ie vandaag op school wat met stage zou doen.
Maar ik vind het een raar verhaal. De school is vanavond ook gecontacteerd dus ik ben heeeeel benieuwd hoe waar dit verhaal is. Hij heeft wel zijn excuses aan me aangeboden en moest ook wel huilen toen ie hoorde hoe ongerust ik was.
Pffff moest het even kwijt hoor ... Wat een avond ....
Vanavond 1000 doden gestorven ....
