Ben de 2 oudste allebei al eens kwijt geweest waarvan de jongste van de 2 het verschrikkelijkst was. Die heb ik kwijt gespeeld op een braderie op een plein. En we hadden de afspraak altijd dat als we elkaar in de stad kwijt zouden raken dat we dan altijd naar de fiets zouden gaan en die stond altijd op dezelfde plek en daar konden ze altjid heen zonder maar 1 weg over te steken. Dat zei ik steevast als we gingen winkelen hoe klein ze ook waren (en de jongste was toen 4) Dus hij weg dus ik helemaal in de stress en zoeken/roepen/ onder kraampjes kijken/oudste ondervragen. Niks dus ten einde raad naar de fiets die gelukkig nu ook weer op die plek stond ondanks dat we nu op de braderie naast de stad waren. Man oh man was echt in alle staten toen hij er niet stond (waar ik uiteraard al voor vreesde)
NOG n keer die hele braderie over. Weer zoeken roepen etc. En huilend weer naar de fiets (ongelofelijk hoeveel mensen je recht in je knar aankijken maar NIKS doen!)
En weer stond hij er niet....ik met bibberende handen de fiets van slot en wilde naar de politie... stond hij ineens naast me !!!!

Het joch was netjes meteen naar de fiets gegaan toe hij mij niet meer zag. Alleen ik was er niet (nee duh ik was aan t zoeken!) en toen is hij maar in de boekenwinkel gaan kijken waar ik heel vaak heen ga om te kijken of ik daar was. En ik was waarschijnlijk net in die tijd bij de fiets waar hij dus toen niet was!
Conclusie: Als je zoiets afspreekt zeg er dan bij dat als jij er nog niet bent dat ze dan DAAR wachten!!!

De eerste was ik in de supermarkt kwijt en dat was mede omdat een winkelbediende het boeiender vond hem mee naar achter te nemen en chocomelk te geven als te zorgen dat ze omriepen dat ze hem gevonden hadden of simpelweg in de winkel te kijken of iemand hem zocht (nou wat denk je...een joch van 2!!!

)
Wendy NOG niet kwijt geweest maar ik voorzie dat dat binnen niet al te lang wel een keertje gaat gebeuren. Ze begint steeds ondernemender te worden.
Maar papa heeft van die haviks ogen en laat haar geen seconde uit t zicht (heeft ooit een kinder begrafenis mee gemaakt van heel dichtbij en daar heeft hij nog trauma's van)
En zo zullen er heel veel (zo niet alle) moeders een verhaal hebben in mindere of meerdere maten.
DUS enorm laf van die vrouw om daar wat over te zeggen. Bovendien als zij haar niet naar school gebracht maar terug naar huis oid, had was jij haar waarschijnlijk niet kwijt geweest.