Mijn oudste bijna 5 wou met de slee naar school ik zeg prima ik kom er zo aan ondertussen de jongste in de kinderzit gezet.
ik kijken nergens meer mijn dochter te bekennen komt er een kennis op mij af ja ze is daar "richting ijs" altans daar zwaaide ze na in mijn ogen
ik denk o god dus ik daar heen maar geen dochter te bekennen het zweet brak me op hyperventileren. ik dacht straks is ze alleen naar school gelopen (lange fietspad over weg en dan ben je er ook al maar toch) dus ik maar naar school gefietst en ja hoor daar zat ze
bleek die kennis haar tegengekomen te zijn wist zogenaamd niet meer waar ze op school zat een andere mevrouw die dat wel wist had haar naar school gebracht met de mededeling dat het wel een keer vaker was gebeurd

pardon weet ze meer dan mij.
en die kennis had dat ook even verteld op de peuterspeelzaal man o man wat sta ik voor schut zeg
maar ben er ook erg verdrietig en geschrokken
voel me nu echt een slechte moeder
moest het even kwijt hoor