Mijn ervaring met iui

ervaring-iuiErvaring met iui

Ik weet nog heel goed hoe mijn man en ik tegen elkaar zeiden dat we niet aan het dokteren zouden gaan als we niet op de natuurlijke manier zwanger zouden worden. Maar ja… het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De wens naar een kleintje van onszelf was zo groot en zo diepgeworteld, dat we niet anders konden dan een bezoekje wagen aan onze huisarts.

Zo gebeurde het dat mijn man ik met lood in de schoenen de huisarts bezochten. Ik was blij dat ik al een aantal cycli had getemperatuurd. Dat is zeker een goede tip als je weet dat je de eerste stap naar medische hulp wilt gaan zetten. Gelukkig hadden we een huisarts die er direct werk van maakte en mijn man vroeg zaad te produceren en naar het ziekenhuislaboratorium te brengen. Gelukkig had mijn man er niet zo heel erg veel moeite mee. Belangrijk is al die tijd gebleven om er onderling heel erg veel over te praten, zodat we relaxed konden blijven en er de humor van in zagen.

Een week later mochten we ons weer melden bij de huisarts voor de uitslag. Eigenlijk was de huisarts best tevreden. Nog een ...

Lees verder ...

Thuis bevallen

thuisbevallingIk ben persoonlijk een groot voorstander van thuis bevallen. Mijn moeder heeft 3 kinderen ter wereld gebracht op een eiland; dus mij moest dat ook lukken. Het ziekenhuis leek me bovendien zo onpersoonlijk. Ik woon in een dorpje op zo’n 20 minuten van het ziekenhuis en moet over klinkerweggetjes om er te komen (leek me niet zo praktisch in verband met de weeën). En dan mijn man op een klapstoel naast het bed die de hele dag zit te wachten tot ik volledige ontsluiting heb. Nee hoor, ik koos liever voor thuis bevallen! Alles liep echter totaal anders dan ik me had voorgesteld…

Een voorbeeldig begin van mijn zwangerschap

Mijn zwangerschap verliep erg goed, al kwam ik wel 24 kilo aan (vooral vocht bleek achteraf). Op wat kleine kwaaltjes na doorliep ik de 9 maanden prima, al had ik wel erg veel last van steken onder mijn borsten. Vanaf 36 weken had ik alles in huis op orde voor de thuisbevalling en het grote wachten kon dan ook gaan beginnen. Op de uitgerekende datum was er helaas nog geen baby. De verloskundige vertelde dat ik een afspraak in het ziekenhuis moest maken wanneer ik 7 dagen overtijd zou zijn. Dit ...

Lees verder ...

Wij nemen geen kinderen!

babyIn de zomer van 2004 werd mijn man wakker van ontzettende pijn, daar waar een man absoluut geen pijn wenst! Na een huisartsbezoek en verwijzing naar de EHBO en een operatie bleek dat zijn bal was gedraaid (torsio-testis). Deze bal was lang genoeg gedraaid geweest om af te sterven. Ze hebben deze bal verwijderd. De volgende dag kwam men erachter dat ze zijn andere bal “vergeten” waren vast te zetten dus na nog een operatie kon hij naar huis om te herstellen.

Na 6 weken op controle bij de uroloog. Onze vraag om het zaad te testen na dit ongelukkige voorval werd afgedaan als niet nodig. Als we het echt per se wilde konden we naar een privé kliniek bellen in Friesland. Dit hebben we gedaan. Vlak voor die kerst hoorde we het slechte nieuws. Het zaad was echt heeeeeel slecht. Het zou sowieso IVF/ICSI worden! Dit deed nog niet eens heel veel zeer totdat het tot ons doordrong wat dit inhield. Meteen de aller laatste strohalm voor een biologisch kindje van ons samen. Niet zelf proberen, geen IUI, geen IVF … meteen IVF/ICSI.

Met dit gegeven konden we alle stappen overslaan in het ziekenhuis. 1 gesprekje op de fert. ...

Lees verder ...

Een potje, een spuitje, een tampon

zwanger zonWe hebben je zien bewegen in mijn buik. Een vormeloos brokje leven van nog geen drie centimeter lang, met vermicelli-armpjes en -beentjes en een kloppend hartje. Je zwaaide. We zwaaiden terug, ook al wisten we best dat je ons niet kon zien. Maar we zijn zo blij met je. Heel lang hebben we gedacht dat we misschien nooit een kindje zouden krijgen. Dus dat jij nu groeit, leeft, beweegt in mijn buik is een wonder dat zoveel groter is dan het alledaagse wonder van nieuw leven. De hele wereld is anders nu we jou gezien hebben. De zon schijnt weer.

Het was een mooie dag in april, maar we zaten allebei te huilen in de auto. “De uitslag van dit eerste onderzoek is slecht. Dramatisch slecht, vrees ik: We hebben geen enkele levende zaadcel kunnen vinden. We wachten nog op de uitslag van het tweede onderzoek, maar ik wil u geen valse hoop geven. De kans dat u op natuurlijke wijze zwanger raakt is heel, heel klein.”

Ik had niet verwacht dat alles in orde zou zijn. Immers, we waren al anderhalf jaar aan het proberen, zonder enig resultaat. Maar zo slecht… “Misschien moet je maar een andere man zoeken,” ...

Lees verder ...

© 2005 - 2015 Zwangerschapspagina.nl