Mikki, dat snap ik, heb vannacht ook geen oog dicht gedaan
Maar als we dat allemaal doen veranderd er natuurlijk nooit iets, toch? Het zou toch zo mooi zijn als we allemaal 1 kind konden helpen...

Ach weet je, ik ben ook gewoon zo'n idealist wat dat betreft, een dromertje

Ik heb nu niet gezien maar wel de vorige keer zeg maar. Als ik nu alleen maar weer denk aan dat filmpje met dat kleine jochie dat zo huilt en met die hete saus dan draait mijn maag weer om. Ik hoef het niet eens meer te zien, het staat nog op mijn netvlies. Verschrikkelijk zeg.

Ik snap ook echt niet wat ouders hun kinderen aan doen...kan er misselijk van worden.

"vroeger" voordat de meiskes er waren, keken wij ook graag naar Lawℴ special victims unit.
Nou..daar kan ik echt niet meer naar kijken sinds ik kinderen heb

echt walgelijk! ik heb t niet gezien, maar kan me er wel een voorstelling van maken. sick!
Bij the nanny deed een moeder zoiets soortgelijks: de kinderen moesten een slok zeep innemen.

Ik heb alleen het eerste dee gezien en raakte er erg gefrustreerd door om aan te moeten zien hoe zij dat kleine kereltje angst aanjaagde! Wat een ontzettend klotewijf!!! Dat zoiemand kindjes mag opvoeden van een ander! Ze kunnen die kindjes beter ergens anders plaatsen in een liefdevol gezin! Hij is stout geweest op school, maar om dat nou zo aan te pakken? Jeemig! Je kan best straf geven maar dan in de vorm van een dagje niet naar je vriendjes, of een half uur op je kamer om na te denken en daarna een goed gesprek en dan een dikke knuffel! Smerig rotmens is het!!!!!! Bah

Verschrikkelijk om te zien he? Vooral omdat je gelijk je eigen kindje voor je ziet en hoe het zou zijn als hij of zij zo behandeld zou worden. Maar er is zo verschrikkelijk veel kinderleed op deze wereld. Mishandeling, verwaarlozing, misbruik, oorlogsgeweld, armoede en hongersnood. Afschuwelijk als je nadenkt hoeveel een kind soms moet doorstaan. En ik heb ook vaak: ik moet toch iets kunnen doen? Maar dit probleem is zo immens dat je vaak vastloopt in wat je kunt doen. En toch....ik laatst een verhaal waardoor ik hierover na ging denken:

Een jongen loopt langs een strand waar duizenden zeesterren zijn aangespoeld. Hij is druk bezig met het een voor een terug gooien van de sterren in zee. Dan loopt er een man langs die zegt: wat doe je jongen? Hij antwoord: ik red deze sterren. En de man zegt: doe niet zo gek! Het zijn er duizenden, het hele strand is bezaaid! Je kunt ze nooit allemaal redden dan ben je eeuwig bezig, wat heeft het voor nut?

De jongen pakt een ster op en terwijl hij hem in zee gooit zegt hij: Voor deze ster heeft het nut.

Moraal: je kunt ze niet allemaal helpen maar echt wel een of twee of misschien wel meer. Langs allerlei wegen. Pleegouders, goede doelen, vrijwilligers werk enz enz. Een beetje doen is beter dan niks doen toch? Ik moet zeggen dat ik ook nog niet mijn steentje bijdraag maar zon uitzending als deze zet me wel aan het denken...

Jij verwoord exact wat ik denk! Als iedereen zo zijn steentje bijdraagt zijn we toch al een aardig eind op weg
Ik ben eens aan het neuzen geweest op de site van nokidding, daar kwam ik ook zo'n eye-opener tegen. Er staat een verhaal op van een man die (net als zijn buren) weet dat er verderop in een buitenlands gezin kinderen geslagen worden. De buren doen niets, zeggen "dat hoort bij hun cultuur". Hij belt echter keer op keer de politie en als die niet wil komen gooit hij zelfs ruiten in bij dat huis, zodat ze wel willen komen. Er worden 3 kinderen a la minute uit huis geplaatst. Toen stonden zijn buren wel achter hem. Maar hij zegt "Daar hebben we niets aan, ze hadden naast me moeten staan".
Dat verhaal slaat wat mij betreft de spijker op zijn kop. Niet je kop in het zand steken, maar actie nemen. En inderdaad, op wat voor manier ook, je kunt altijd iets doen.