MAts is morgen 4 weken en ik vind hem vandaag erg onrustig? Kan dit met een sprongetje ofzo te maken hebben? Hij huilt echt veel meer dan ik van hem gewend ben.

Hoi Biene

Ik weet wel dat baby's een sprongetje hebben rond de 5 weken. En dat je moet 'tellen' vanaf de uitgerekende datum. Dus ik weet niet of Mats misschien een weekje te laat is geboren? Of enkele dagen? Dan zou hij zijn sprong wel kunnen hebben! Overigens kan dat ook wel een week eerder zijn hoor!! Bij Lucas heb ik die sprong ook errug gemerkt!! Hij wilde ineens heel veel drinken, huilde veel (maar dat deed hij al vanwege de KMA) en was onrustig. Met 3 dagen was het hier over....

Ik heb heel veel aan het boek: jouw baby van week tot week. Nu weet ik wel dat je niet alles letterlijk moet volgen in boeken maar alles wat hier in staat komt wel min of meer voorbij bij je kindje. En het leest lekker weg....ook heb ik het oei ik groei boek maar dat vind ik persoonlijk wat vager...

Mats is niet te laat geobren, zelfs twee weken te vroeg. (zwangerschapsdur van 37.6)
Ik vind het wel gek dat hij het alleen overdag heeft en niet savonds en snachts.

Nu merk ik aan mzelf dat ik ook weinig kan hebben hoor. Heel mijn lijf trilt en mijn hart klopt in mijn keel. Zouden dat hormonen zijn ivm ontzwangeren?

Zo herkenbaar!!! Als Lucas huilt of onrustig is, dan vliegen mijn haren nog net niet omhoog. En het gekke is dat ik er overdag veel beter tegen kan. Als ik hem 's avonds op bedje leg en hij gaat huilen, dan ga ik rommelen in de keuken, want ik kan er niet tegen. Ik heb de eerste weken ook echt gehad dat ik de babyfoon angstvallig in de gaten hield en super licht sliep. Als ik bijv. om half 11 's avonds nog wakker was, en ik wist dat hij rond 12 uur moest eten, ging ik gewoon niet slapen omdat ik anders bang was dat hij hard zou gaan huilen en ik de eerste symptomen niet zou horen....die hoor ik toch niet aangezien hij op zijn eigen kamer ligt....

Nu wordt het langzaam beter bij mij maar dat heeft echt 2 maanden geduurd. Zeker voor de ziekenhuisopname, was ik super gespannen als hij 10 minuten aan het huilen was....

Jeetje Heppiedepeppie. Wat ben ik blij met je antwoord.
Niet dat jij die onrust ook had/hebt hoor maar alleen al het feit dat ik het niet alleen heb.
Ik baal er zo van maar kan er echt niks aan doen.
MAts had vandaag een lekker dagje. Vanmiddag heerlijk twee uur helder en lekker wakker geweest. Genietennnnnn.
Net mijn drie musketiers (ik heb nog een zoon van 11 en een dochter van bijna 7) in bad gedaan. Das om te janken zo een rijkdom.

Biene, ik denk dat die onzekerheid bij iedere baby zou zijn, tenminste als er hier nog eentje komt hopelijk, zal ik dit ook wel weer hebben hoor! Ben soms wel geschrokken van mijn eigen onzekerheid. Ik weet dat ik onzeker ben in het dagelijks leven maar zo erg had ik niet verwacht. Nu na 8 weken denk ik: ja, ik begin mijn manneke te kennen en te leren....

Hij is hier vandaag zijn handjes erg aan het bestuderen, zo mooi om te zien, hij kijkt echt en draait ze in het rond, en is af en toe ook op zoek naar zijn duim! En hij lacht wat af, mijn man is hem nu de fles aan het geven en tussen het drinken door lacht hij soms breeduit!

Je uitspraak dat het om te janken is zo mooi, ben ik helemaal mee eens!
Heb je die onzekerheid overigens ook bij je andere zoon en dochter gehad?

Ja hoor die onzekerheid heb ik bij de andere twee ook gehad. Na e balling van mijn tweede ben ik een jaar ziek geweest,h eel ziek. Ik heb nu de angst dat ik terug ga vallen naar hoe ik toen was terwijl dat echt niet aan de orde is!
In het dagelijks leven heb ik het dus helemaal niet dus baal soms best van mezelf.

Ik wijt het aan de hormonen en het ontzwangeren. Maar we zij ner mooi klaar mee toch? Ik merk wel dat als mats een goede dag heeft (en die heeft tie veeeel meer als mindere dagen) dat ik dan meer kan hebben.

Ik ben ook aan voorjaar toe. Ben nog niet veel buiten geweest. Oudste kan zelf naar school en middelste wordt veel gehaald. Vanmiddag gaan we haar lekker zelf halen. Misschien wel frisjes maar ook daar moet mijn kleine man aan wennen.

Hoi!

Zo, daar ben ik ook weer even. Het gaat weer wat beter bij ons gelukkig :-) Florian is vandaag weer naar school en Hidde naar de gastouder. Hoe heb ik oooooooooit kunnen zeggen dat ik het druk had met 1 kind.....hahahahaha........ Schema ziet er 's ochtends als volgt uit (manlief zit al vroeg in de auto omdat hij veel reistijd heeft en kan daarom niet vaak helpen)
6.30 opstaan/douchen/aankleden/eten
7.00 hidde uit bed en fles
7.30 florian uit bed/aankleden/eten
8.00 jassen aan en naar gastouder
8.15 naar school
8.30 naar werk
Ik was gelukkig overal te vroeg dus ik heb wat speling merk ik, was best trots op mezelf dat ik alles op tijd voor elkaar had. Gisterenavond al de tas voor school gemaakt en boterhammen voor mijn werk. En nu.......zit ik op mijn werk uit te rusten

De antibiotica slaat aan bij beiden heertjes, hidde heeft zelfs alweer 2 nachten doorgeslapen, zal wel tijdelijk zijn, maar toch.......wel fijn.

Wat is nog steeds zo grappig vind is sinds hidde van 6 x 150 naar 5 x180 is gegaan (in principe dezelfde hoeveelheid) drinkt hij veel rustiger en geeft hij veel beter aan wanneer hij vol zit en drinkt hij door de dag heen minder en is even tevreden. Kinderen zijn rare wezens......

Ik herken veel van de onzekerheid en hormonen. Bij de eerste was ik in het begin heel erg ongelukkig en dat heeft wel even geduurd, nu gaat dat beter, maar ben wel steeds af en toe onzeker over hoe alles gaat en hoe ik alles doe. Het gaat wel beter dan bij de eerste, sommige dingen gaan veel relaxter, maar als hij net als vorige week bijvoorbeeld ziek is of hij heeft een sprongetje dan verval ik snel in onzekerheid.

Nou, ik ga hier eens wat doen, groetjes!

@elsa: knap staaltje planning zou ik zeggen . Kan me voorstellen dat het de eerste keer even wennen is, maar dat het op een gegeven moment wel een bepaald ritme zal worden. Mijn man kan straks ook niet echt helpen, die moet al om 7.15u op de fiets zitten. Ik ben dus ook erg benieuwd hoe dat hier zal gaan. Het fijne is wel dat het KDV op hetzelfde terrein staat als mijn basisschool waar ik werk. Dus dat is wel lekker makkelijk!
Fijn dat het met je kereltjes weer beter gaat!!

@biene: heb je iemand dat waar je eventueel hulp bij kunt zoeken/ mee kunt praten?? Mag ik vragen of het geestelijk of lichamelijk was, je ziekte? Als alles nu goed gaat, moet je je daar aan vast houden hoor!

Ik heb zelf jaren gekampt met hele erge hyperventilatie, zo erg dat ik de deur niet meer uit durfde. Stappen met mijn vrienden was voor mij een hel, ik liep dan als een geslagen hondje naar de kroeg waar mijn moeder me bijna naartoe moest duwen (omdat zij wilde dat ik wel gewoon plezier maakte en gewoon met mijn vrienden weg moest gaan). Ik wilde niet....mijn vrienden hadden niet echt begrip voor de situatie en toen heb ik dus ook wel echt mijn vrienden leren kennen....Nu gaat het weer beter, maar bij veel spanning voel ik het weer opkomen. Mijn angst om flauw te vallen (en vooral het feit dat iedereen dan naar mij zou kijken/ ik dus in de aandacht zou staan) was zo erg. Het is nooit gebeurd....
Ik was aan het afstuderen, mijn vriend (nu man) woonde 110 km verder en ik moest dus altijd met de auto over de snelweg, en mijn vrienden lieten me een voor een vallen....niet echt een makkelijke periode dus!
Maar nu wil ik sterk zijn voor Lucas! Mijn moeder was vroeger ook een heel angstig persoon en ik heb veel angsten overgenomen van haar, dat wil ik Lucas dus echt besparen!

Natuurlijk mag je dat vragen.
Het was lichamelijk. Ik ben tijdens die zwangerschap helemaal uitgedroogd geweest en had daarna met 8 maanden een longembolie. Het was op het randje of de kleine en ik het ooit zouden kunnen navertellen.
Ik ben heel ziek de bevalling ingegaan en heb meer dan 2 maanden longontstekingen gehad met een gemiddelde temp van 40. Ik was dus helemaal verzwakt en het heeft meer dan een jaar geduurd voor ik de oude was. (als ik die ooit ben geworden qua conditie)

Mats was en is een kadootje waar we superdesuper blij mee zijn. Maar ik twijfel heel erg aan mijn eigen kunnen. En dat zit in mijn koppie want ik kan het allemaal prima..

Kortom heel heftig en dan is het nu zo dubbel dat het best redelijk gaat. En tsja die ellende van ontzwangeren hoort erbij he?