Mijn zoontje is zonder problemen ter wereld gekomen bijna 3 jaar geleden en nu ben ik weer zwanger en tot nu gaat het goed met me!

Maar als ik hier die verhalen zie en hoor over jullie die zoveel miskramen gehad hebben, of kindjes verloren hebben, dan breekt mijn hart!
Hoe ga je hier mee om?? Hoe hou je dat wachten en het opnieuw proberen voor een kindje allemaal vol???

Als mijn zoontje zou overlijden, of ik zou een miskraam krijgen, dan zou ik gewoon in een zwart, donker gat vallen !!!

Sorry voor de mischien domme vragen! maar ik vind jullie echt enorm sterke vrouwen en heb enorm veel respect voor jullie!!!

Nou dankjewel hoor Iedereen gaat er anders mee om denk ik.

Ik had niet verwacht een miskraam te krijgen maar nu het eenmaal gebeurd is is het toch niet anders en moet je gewoon door. Ik was ook pas 6 weken dus nog niet eens aan het idee gewend en ben ik tot nu toe gemakkelijk 2 keer zwanger geworden dus kan ik het nog van me af zetten. Volgende keer beter!
Ik heb handtekeningen gezien van dames die eral 8 achter de rug hebben, of die jaren bezig zijn en dan eindelijk zwanger worden en dan gaat het mis. Dat is andere koek. Daar zou ik wel zenuwachtig van worden....

Hey meid, als je een goede zwangerschap hebt, moet je niet hier onze nare verhalen gaan lezen

Maar goed, ik vind het ook wel een lief bericht. Ik denk dat ik het volhoud omdat het alternatief (nooit moeder worden) nog veel erger is dan het wachten en de mks. Dat er steeds een sprankje hoop blijft, de ene dag meer als de andere.. maar ja.. ik hoop maar dat de aanhouder wint
Hoewel er hier (en bij de vruchtbaarheidsbehandelingen) ook meiden zijn van wie ik hoop dat ze me alsjeblieft voorgaan en dat het voor hen ook goedkomt.

Bedankt voor je berichtje aan ons allemaal hier
Ik sluit me aan bij Sophy. Geen moeder worden is gewoon geen optie en dus ploeteren we door.
Bovendien zijn we allemaal sterker dan we waarschijnlijk denken. Als iemand mij van te voren had verteld dat ik 4 miskramen in 1 jaar zou overleven dan had ik hem vast niet geloofd. Maar zie hier: het is gebeurd en ik adem nog steeds...

Geniet jij van je zwangerschap en vooral niet teveel zorgen maken! Het gaat ook echt heel vaak goed meid...

Dank je wel voor je berichtje. Niet te veel lezen hier, dan ga je je alleen maar zorgen maken Het is een beetje zoals de dames hier al zeggen, je kunt meer hebben dan je denkt hoor, als het eenmaal op je pad komt. Ik denk dat iedereen sterker is dan hij of zij van tevoren denkt.

Ik weet nog dat iemand hier een avatar had met iets van "als je denkt dat je niet meer verder kunt, kan je altijd nóg een stapje verder" voor mij is dat het precies, verder kunnen, verder moeten in het leven

Ja klopt, dat was Sikki volgens mij. Klopt als een bus, dat gezegde.

Wauw, wat een sterke vrouwen hier op het forum !!!
Ik vind dat je als 'gezonde zwangere' ook eens moet stilstaan bij de vrouwen die het hier wat moeilijk mee hebben en waarbij het voor andere vrouwen een grote luxe is om 2 streepjes op een test te zien staan of een volledige zwangerschap te mogen meemaken!

Toch zal ik jullie blijven opvolgen en ik hoop een van dees een van jullie te zien met een super positief resultaat!! I BELIEVE IN IT!!

ik heb ook ontzettend veel respect voor degenen die het al vaker hebben meegemaakt!!!!

Mij is het "pas" 1 keer gebeurd en ik snap jouw gevoel heel goed. Ik dacht na een goede zwangerschap van onze dochter ook, als ik ooit een miskraam krijg dan wordt ik zo depressief en dat kom ik nooit meer te boven.
Maar nu het eenmaal gebeurd is: ik heb sowieso nog een dochtertje die van niks weet en haar wereldje gaat ook nog gewoon door. Daarbij ben ik natuurlijk niet blij dat het gebeurt is en het is nog vers allemaal, maar aan de andere kant: ik heb wel ervaren dat iets wat ooit mn grootste angst was dat ik daar bovenop kan komen en dan bijna een week later, mijn wens voor een tweede nog helemaal niet weg is (daar was ik ook bang voor). Ik ben blij om te weten dat ik dit aankan.

wat fijn dat je er toch even bij stil staat.. lief bericht!

ikzelf kan doorgaan met de gedachte dat het zo moest zijn.. er was vast iets mis met het kindje.

steun van anderen is erg belangrijk hierin.. dat geeft mij veel warmte.. en natuurlijk de steun van je geliefde!

met opnieuw zwanger worden ben ik nog lang niet bezig.. ik neem mijn tijd om dit te verwerken.

ik vind het ook rot dat anderen dit ook meemaken. maar aan de andere kant ben ik wel blij dat veel vrouwen hierin niet alleen staan.. iedereen kent wel iemand waarbij het mis ging. maar ook vaak gaat het wel goed.. ik denk dat iedereen die een miskraam oid hebt meegemaakt zich daaraan vast houd..

wil zeker ooit weer moeder worden.. hopelijk mag het dan wel goed gaan.. de gedachte dat dat nooit zou gebeuren lijkt mij helemaal ondraaglijk.