Na een aantal goede echo's bij de gynaecoloog hadden we vandaag een intake bij de verloskundige (ik mocht ook bij gyn blijven maar wilde zelf graag naar de verloskundige als dit verantwoord was). Het was dus de intake en ik had er niks van verwacht. Wist ook niet of we een echo zouden krijgen enzovoort. Maar die kregen we.
Prach-tig. Voor het eerst je kleintje zien bewegen. Zo bijzonder. En ook voor het eerst het hartje horen kloppen. Heel speciaal.
Ook de intake verder ging prima. Veel gepraat, veel info. Ja, goed dus.
Maar, paar vraagjes.

Ik en zwanger met behulp van hormonen. Ik heb op 7-12 Pregnyl gespoten. Bij de eerste echo's bleek steeds dat de uitgerekende datum op 30-08 is. Klopt ook wel met m'n eisprong.
Nu, termijnecho, ben ik toch gezet op 01-09. Is dat gewoon omdat je nu beter kunt meten in vergelijking tot de vroege echo's? Of is het gewoon wat minder snel gegroeid? Of hoe moet ik dat zien? Het kan natuurlijk, ik weet immers niet wanneer de bevruchting was. Maar was gewoon benieuwd hoe het zit.

Dan de vraag van de verloskundige of we de combinatietest willen doen. We hebben hier al een tijd over nagedacht, mijn partner en ik. Ook hebben we erover gesproken met mensen om ons heen. Wisselende reacties. Maar toch ook veel mensen die vinden dat je het gewoon moet doen.
Ik ben 27. Er zit niks bijzonders in de familie. Volgens de cijfers is mijn risico minimaal. Zelf neigden wij dus erg naar een nee.

Maar sommige reacties doen je bijna voelen alsof dat onverantwoord is. Alsof je, ik weet niet hoe ik het moet omschrijven.. Het gaf me een raar gevoel.
Verloskundige zei wel dat het helemaal niet raar is dat we het niet doen.

Wat doen de meeste mensen die niet automatisch het onderzoek krijgen? De meeste wel of niet? En waarom wel/niet?

Dat was het voor nu even. :-)

Hier ben ik ook heel benieuwd naar. Wij weten het ook niet zo goed....

Bij ons komen geen afwijkingen in de familie voor, zelfs zijn we nog erg jong ( ik 23 en man 28) en buiten dat is het een kansberekening.
Wij hebben er dus voor gekozen om het niet te doen.
Dit is voor iedereen hun eigen keuze en het is maar net hoe je er tegen aankijkt.
Zou je het kindje laten weg halen als het een verhoogde kans heeft op een syndroom?
Of zou je het willen weten zodat je je hierop kan voorbereiden?
Deze vragen stelde de verloskundige aan ons.
Op de eerste vraag zeiden wij nee en op de tweede wisten wij eigenlijk geen antwoord.
Ik was al zo onzeker over mijn zwangerschap.
Als er een kansberekening uit zou komen die hoger was dat normaal zou ik gelijk in de stress schieten.
Een goede uitslag wil niet zeggen dat je kindje geen syndroom heeft en een minder goede uitslag wil niet zeggen dat je kindje dit dan wel heeft, dat hield mij eigenlijk tegen, het is en blijft een kansberekening.
Wij willen een zwangerschap waar we van kunnen genieten.
En mocht het zo zijn dan is het zo.
Ik heb erg veel respect heb voor ouders met kindjes met een syndroom omdat het me extra zwaar lijkt.
Maar minder van je kind houden doe je niet.

Succes met het kiezen, maar vooral een hele fijn zwangerschap toegewenst.

ik denk dat je je t beste kan afvragen ; is een kindje met een 'afwijking' bij jullie net zo welkom? en wil je t risico nemen?
wij konden bij de eerste twee op beide ja antwoorden dus hebben we het niet gedaan

Je krijgt de combitest nooit automatisch hoor, is altijd een keuze . Ik heb het wel laten doen, nu had ik er 'recht' op, ben net 36. Maar bij mijn zoontje heb ik het ook laten doen. Afwijkingen zijn nl. niet altijd leeftijdsgebonden of erfelijk. Ik vond het fijn om te laten testen omdat ze niet 'alleen maar' testen op down maar ook trisomie 13 en 18. Deze 2 zijn niet met leven verenigbaar en dat is voor mij wel reden om dat (al dan niet geheel) uit te kunnen sluiten. Buiten dat is het ook een hele uitgebreide echo waarbij de hersenhelften worden bekeken, gekeken of alle aanleg (voor zover nu te checken) aanwezig is, of de armpjes en beentjes goed ontwikkeld zijn etc. Dus zowiezo vind ik het nuttig. Het wordt vaak afgedaan als 'maar' een kansberekening en dat vind ik wel erg kort door de bocht. Inderdaad het geeft geen volledige garantie, maar wel een geruststelling dat alles er goed uitziet en mijn kansberekening was heel erg goed voor mijn leeftijd. Ik ben dus erg blij dat ik het gedaan heb. De algehele check vind ik zeer fijn.

Maar, als je je kindje zowiezo laat komen, wat voor (eventuele) afwijking het ook heeft, dan hoef je het niet te doen. Dat is een belangrijke afweging en voor iedereen persoonlijk. Het is je eigen keuze en als je daar volledig achterstaat is dat prima! Jullie zijn niemand verantwoording verschuldigd .

Wij hebben bij beide kindjes wel de combinatietest laten doen, ik was toen 34 en 36 jaar oud. Geen "gekke" dingen in de familie, maar we wilden wel weten waar we aan toe waren.
Bij de jongste was de uitslag 1 op 700, op zich geen rare uitslag. Maar in Duitsland willen ze dan met 18 weken nog een aanvullende echo doen. De 20 weken echo is verschoven naar 23 of 24 weken.
Bij ons was er verder niets aan de hand.

Wel is het zo dat mocht je een afwijkende uitslag hebben, dat ze je dan beter in de gaten (kunnen) houden en kan er alvast worden geanticipeerd. Dus bijv het voorbereiden van een behandeling.

Heel erg bedankt voor de reacties. Voor iedereen is het dus heel persoonlijk. Mijn vriend en ik gaan vandaag nog even alles op een rijtje zetten en dan beslissen. Nogmaals bedankt!

Ik , 22 en gezond geen afwijkingen in de familie, heb het wel laten doen. Gewoon omdat het kan, dus waarom niet? Ik vond het een geruststelling, je krijgt nog een echo wat altijd leuk is en het kan geen kwaad...

Wij doen het niet, eerste zwangerschap niet gedaan, nu weer niet.
't Is sowieso een kansberekening.. en wij vinden dat je met de 20 weken echo ook een boel op kan sporen.. en heeft hij/zij down.. tja... dan is dat helaas maar zo....

Bedenk heel goed wat je met de uitslag van de test wil doen.
Ik heb een combinatietest laten doen. Niet echt heel bewust.
De bloeduitslag was heel slecht (uiteindelijk goed getrokken door de nekplooimeting) en ik heb er ontzettend veel stress en zorgen van gehad.
Dus, vraag je af: wil ik na een slechte combintietest eventueel een punctie (met de risico's die daaraan vastzitten)?
Zou ik eventueel een keuze kunnen maken de zwangerchap af te breken?
Eventueel kan het nuttig zijn om gewoon te weten waar je aan toe bent. Dus je kunnen voorbereiden op een kindje met down...

Als je niet over deze dingen nadenkt kan een uitslag erg rauw op je dak vallen.