Opvoedtips dreumes 15 maanden

Discussie in 'Baby en dreumes' gestart door Nuk, 4 jul 2012.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  1. Mijn dochtertje is nu 15 maanden en krijst sinds een aantal weken als we beginnen met eten. Ze wil niet happen, veegt haar bordje van tafel, gooit met haar bestek; het volledige driftprogramma.
    Dit gebeurt ook als ze ergens aan zit wat niet mag, of wanneer ze bijv. op de salontafel wil klimmen. Krijsen, krijsen, krijsen. Soms gaat ze compleet over de rooie en is dan heel slecht nog rustig te krijgen.
    We hebben al vanalles geprobeerd, maar we krijgen er maar geen vat op. Hoe doen jullie dat, je kind aanleren wat het wel en niet mag? En hoe zorgen jullie ervoor dat het avondeten weer gezellig wordt?
     
  2. Onze meid is nog geen jaar, maar heeft af en toe ook al behoorlijke driftbuien! Hier werkt het meestal om haar af te leiden met iets anders. Haar uit de situatie halen en dus niet alleen maar overal nee op hoeven zeggen. Dus als ze ergens in de buurt komt waar ze niet aan mag zitten of niet mag komen, dan oppakken en ergens anders neerzetten met een speeltje dat ze wel mag hebben. Zo hoef ik niet de hele tijd te verbieden en gaat ze dus ook niet krijsen. Wel is het belangrijk dat ze weten wat ze wel en niet mogen en ja dat vinden ze vaak niet leuk. Hoort ook echt bij de leeftijd, ze gaan op zoek naar grenzen en die moeten ze leren.

    Lees dit maar eens:
    15 maanden: Grenzen stellen Oei ik groei

    Succes!!
     
  3. klinkt erg bekend alhowel mat eten maar af en toe.

    Bij driftbuien leg ik mijn zoontje op de grond en loop weg. ik zeg wel dat ik naar bv de keuken ga en dat ik terug kom als hij weer rustig is.
    Meestal bedaart hij snel en komt me dan opzoeken dan wordt er even flink geknuffeld.

    Drift tijdens het eten. Negeren!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Hij wordt nog volledig gevoerd aangezien hij niet zelf wil eten (hij krijgt nog pap, brood is kokhalzen)
    Ik blijf gewoon wat doorkletsen en ga wat in het bordje roeren. ik kijk hem niet aan. meestal helpt en als hij een keer dan niet wil eten dan eet hij dus niets

    Ik negeer al het krijsen en geef heel veel complimentjes als hij lief is of luistert.
     
  4. Hier werkt het goed om haar emoties te benoemen: als ze ergens niet aan mag komen en ze wordt boos als ik het afpak zeg ik bijvoorbeeld: "ja, mama begrijpt dat jij dat graag wil hebben, het spiegelt zo mooi/heeft leuke knopjes/je ziet papa en mama er ook altijd mee bezig (wat ik ook maar denk dat ze zo interessant eraan vind), máár... het is scherp/gevaarlijk/kan kapot/etc en daarom is het alléén voor papa en mama. En mama begrijpt ook dat het niet leuk is dat er spulletjes van je worden afgepakt, daar mag jij best even boos om zijn"

    Vooral blijven praten, want de eerste 2 zinnen verstaat ze niet als ze zelf zo schreeuwt :D maar dan is het hier 9 van de 10 keer letterlijk binnen 10 seconden voorbij, alleen al omdat ze wil horen wat ik zeg :)
     
  5. Niet negeren, maar laten zien dat je het wel begrijpt. Wachten dat je het eten weg haalt als ze zo blijft doen, dan ook weg halen. Meike eet al en half jaar slecht s avonds, maar zit altijd rustig en vrolijk aan tafel, omdat wij er geen probleem van maakte als ze begon te dreinen. Nu eet ze soms wel en soms schuift ze het opzij, ok prima.
    Als ze hier boos wordt laat ik haar even uitrazen en dan troost ik haar. Die ukkie s zijn zo aan het ontwikkelen, is ook voor hen zelf niet gemakkelijk :)
     
  6. Dank voor jullie reacties.
    Ik ben me er heel erg van bewust dat mijn dochter nu grenzen nodig heeft en dat ik er goed op moet letten dat ze haar zin niet doordrijft. Ik vraag me alleen af hoe ik dat het beste kan doen, en dan met name bij de driftbuien: negeren of zeggen dat ze moet stoppen met krijsen? Uitleggen en haar gevoelens onder woorden brengen doe ik altijd, maar dat lijkt echt niet aan te komen, ze schreeuwt dan gewoon door alles heen. Afleiden doen we uiteraard ook, maar tijdens het eten wil ik gewoon niet dat ze eraan went dat ze, zodra ze begint te krijsen of het eten op de grond gooit, iets anders mag gaan doen. Ik vind dat ze moet leren om aan tafel te blijven zitten totdat ze weer rustig is. Of is dat nu echt te veel verlangd?
    Verder is het een schat van een meid, hoor, en ze luistert in principe al super goed, ze begrijpt heel veel. Maar die krijsbuien tijdens het eten, daar worstelen we nogal mee :->.
     
  7. Heb je enig idee waarom ze krijst? Is het puur omdat ze niet wil eten? Of wil ze liever zelf eten? Of wil ze helemaal niet zitten in de kinderstoel? Wil ze dat op een ander moment wel?
    MIsschien dat het makkelijker op te lossen is als je de oorzaak weet?

    Wij hebben met die leeftijd inderdaad alles 100x uitgelegd, kinderen weggehaald bij datgene wat niet mag en afgeleid. Dochter van onze vrienden begint ook meteen hysterisch te gillen en overstrekt zich als ze iets niet mag (ook 1,5), maar bij haar is het meteen over als ze haar iets anders interessants aanbieden, of optillen en even aan de andere kant vd kamer laten spelen.

    Bij ons heeft consequent zijn de meeste vruchten afgeworpen. Elke keer (en dat dus ook 1000x per dag) vertellen 'dit is niet voor jou, dit is van mama', en weghalen.

    Oh: en pick your battles! Kies maar een paar dingen die je op dit moment echt wilt aanleren en haal de rest van de spullen weg. Zo blijft het voor haar overzichtelijk en hoort ze niet de hele dag NEE.
    Wij hebben bijv in het begin 1 ding op de salontafel gezet (niet breekbaar) en de boeken op de onderste plank vd boekenkast. De rest weggelegd. Toen ze hebben geleerd om hier vanaf te blijven heb ik steeds meer spullen neergezet. Als ze eenmaal snappen dat iets niet mag, en over die eerste driftbui-fase zijn, wordt het ook makkelijker hoor.
     
  8. Zooooo herkenbaar! Dus ik lees mee!
     
  9. Inderdaad consequent blijven uitleggen waarom iets niet mag (anders gaat het kapot/ is van mama etc)... je denkt dat het echt niet uit maakt, maar uiteindelijk pluk je de vruchten er van!
    Bij onze dochter lijkt het eindelijk binnen te komen en kunnen haar gemakkelijker corrigeren op een niet vervelende manier...
    Geeft er een draai aan, probeer inderdaad niet de hele tijd nee te zeggen, maakt alles zo negatief.

    Het uitleggen natuurlijk ook pas doen als het duidelijk is dat ze luistert, midden in een driftbui pikt ze toch niks op!
    Het echte opvoeden is begonnen.... kan af en toe best pittig zijn!

    Wat betreft het eten: hier ook zo'n fase gehad, begon al als ze in de stoel moest. Schepte voor haar gewoon een bordje op, zette het voor haar neus met een vork/lepel en verder gewoon samen gezellig doen en eten aan tafel.
    Op een gegeven moment koos ze hier eieren voor haar geld en begon gewoon te eten... Zodra ze ging spelen met haar eten pakten we het weg tot ze weer rustig was.
     
  10. Mijn zoontje kan ook een driftkikkertje zijn. Nu moet ik zeggen dat het momenteel al weer een tijdje heel aardig gaat, nu maar hopen dat dat door ons consequente gedrag komt ;)

    Wat al eerder is gezegd: blijven uitleggen, blijven praten en proberen te ontdekken wat ze precies dwars zit: is het de stoel, wil ze zelf eten, is ze eigenlijk te moe om te eten etc.
    Met eten is ons zoontje meestal erg gezellig en hij eet goed. Er zijn wel een paar duidelijke regels: hij mag lekker zelf eten en dat daarbij geknoeid wordt is niet erg, als er alleen nog maar geknoeid wordt, dan gaat het bordje weg. Als hij niet op z'n billen blijft zitten, dan gaat hij uit de stoel, op de grond. Hij beslist zelf hoeveel hij eet en hij krijgt altijd een toetje.

    Bij driftbuien praat ik altijd wel tegen hem, maar ik laat hem ook even begaan. Het is nu alweer een tijdje geleden. Hij is nu goed te corrigeren, het lijkt erop dat hij weet wat we bedoelen en wanneer het menens is. Er zal ongetwijfeld weer een periode komen dat hij driftiger is, maar we zijn nu wel overtuigd van onze 'aanpak'. Dat is denk ik de truc: zorg dat je het samen eens bent over een aanpak en wees daar consequent in, zorg dat je kindje het snapt en weet dat jullie het menen.
    Succes, het is soms echt heel pittig, maar het wordt echt beter!
     
  11. herkenbaar lees mee.
     
  12. Hallo dames, daar ben ik weer even. Allereerst om jullie te bedanken voor de tips. Ik heb er wel veel aan. Er zijn een aantal mogelijkheden en het is goed om te lezen wat voor jullie heeft gewerkt!

    Naast het moeilijk doen tijdens het eten (dat overigens nu sinds een paar dagen ineens weer beter gaat), krijgt Lina die krijsbuien nu ineens als we haar op het aankleedkussen leggen. Vooral 's ochtends als we haar uit bed halen. Ze wil dan haar bedje niet uit, wil een beetje spelen (zo lijkt het) en meestal doe ik dat dan ook even, maar ja, op een gegeven moment is het toch echt tijd om op te staan en aan te kleden. Zodra ik haar op het kussen leg, gaat ze compleet uit haar plaat :( . Krijsen, krijsen, krijsen, niets helpt. Ik blijf altijd rustig en praat tegen haar ("we doen nu je kleertjes aan, je kunt toch niet in je blootje naar buiten" :) ) maar ze gaat echt he-le-maal over de rooie. Ik heb ook al eens geprobeerd om haar kleren dan in haar bedje aan te trekken, maar dat wil ze dan ook niet. En dus heb ik nu elke ochtend een krijsochtend. Heftig :( . Is ook dat voor jullie herkenbaar?
     
  13. Hallo,
    hier ook zo'n driftkikkertje gehad, ze is inmiddels alweer 4, maar blijft continu met fases de grenzen opzoeken.

    Bij ons ook altijd drama met eten toen ze ongeveer 1,5 was.
    Zodra ze in de kinderstoel moest en vast werd gemaakt ging het mis, onze dochter had een hekel aan vastmaken.
    Tis misschien een idee om echt proberen achter te komen waarom je kind huist met het eten er zo'n drama van maakt, bij ons was dit dus het vastmaken in de kinderstoel.
    Als de driftbui begon, draaide we haar kinderstoel om, dus van de tafel af. Hier schrok ze even van en kon ik uitleggen dat als ze rustig bleef zitten ik de riempjes van de kinderstoel losser zou doen en ze weer gewoon aan tafel mocht zitten. Dan dreinde ze soms nog flink door, maar op een gegeven moment stopte dit en kon ik haar weer omdraaien en maakte de riempjes losser zoals beloofd. Ik vind dat je gedrag niet moet negeren, maar als je kindje zo boos is en zo hard schreeuwt helpt uitleggen ook niet.
    Ik liet haar eerst uitrazen en als ze wat rustiger was begon ik met uitleggen, pas als ze helemaal stil was dan knuffelen en weer goed maken. Dat werkt nu nog. Tijdens driftbui is het naar de gang en als je klaar bent kunnen we er over praten, als ze er in blijft hangen wil ik nu met 4 jaar wel is wat koud water in haar gezicht gooien, ook om haar te laten schrikken.
     
  14. hier ook een dochtertje van 15 maanden en ik herken alles. haha. die enorme driftbuien zijn hier ook geweest tijdens het eten. nu is dat beter. ook op het aankleedkussen is het een strijd. in bad of douche is enorme paniek. en als we aan het winkelen zijjn of boodschappen doen en ze wil uit de buggy en ze moet blijven zitten van mama. dan is de ruimte te klein. ze schreeuwt, huilt en verstijfd helemaal van boosheid. echt niet normaal.
     

Deel Deze Pagina